Als het niet de visgraat is dan is het een bot van de haan of de doks die in de keel van Santokhi zit

Santokhi blijft zich verslikken aan zijn buitenlandse fata morgana die hij als de haarlemmerolie aan Suriname had voorgehouden. Het buitenland was de troef van Santokhi. Nederland, de “bakra”, de investeerders zouden hem helpen om van Suriname een prachtig land – wat dat ook mag zijn – te maken. Uitgerekend het buitenland zet Santokhi in zijn hemd:

1. Guyana, bij monde van Jagdeo, maakt vis chokha (soort van tjatnie) van hem. Die 150 visvergunningen zijn als een visgraat dwars in zijn keel gaan zitten.
2. Nederlandse pers, journalist Twan Huys, zet hem in zijn hemd. Hij werd in een paar minuten helemaal ontbloot en heel de wereld kon zien hoe “verdorven” de inborst is. Helemaal geen hightech röntgenapparaat voor nodig gehad, maar simpel boerenverstand en vasthoudendheid was het middel om zijn karakter en stijl bloot te leggen.
3. Nederlandse “diaspora, meneer De Haan, maakt Santokhi Spaans benauw en laat hem naar lucht happen. De zo bejubelde oplossingen die de “bakra bassie” voor hem zou brengen bleek een nachtmerrie te zijn. De botten van de haan bleken dwars in de keel van Santokhi te gaan zitten.
4. Buitenlandse investeerder, de heer van den Bergh, maakt doksa tjiekna (borrelhapje) van Santokhi en zijn regering. Santokhi en zijn Lelydorp boys waren tot voor kort gewend om doksa als pittige “tjiekna” bij de black, blue of green label te eten, maar deze doksa is iets taaier en laat zich niet zomaar in de pan hakken.

Dit is het lijstje waar de president zelf direct mee te maken had, het komt niet uit een koker van een adviseur of een andere futuboi of coalitiepartner. Wat gaat nu Dr. Robert Vishnudatt hiervan zeggen? Is dit ook de coalitie? Is dit ABOP? Hoe mooi kan hij dit “sugar coaten” en “framen” voor zijn “zetbaas”?
Overigens is de lijst met buitenlandse drama nog langer. Denk aan de Denen die langskwamen met hun HPSG, denk aan de Indiërs die langskwamen met hun Bollywood movie scam, denk aan de Italianen die langskwamen met miljarden Sinterklaas geld.

Allemaal buitenland dat zo van Santokhi hield en die hij en zijn futubois op weg naar 2020 het volk als de ultieme trofee van Santokhi hadden voorgehouden. Hoeveel meer voorvallen hebben de aanbidders, vooral onder de zogenaamd goed opgeleide Hindoestanen, nodig om in te zien dat het allemaal “fout en schroot” is. Wat heeft Prof. Dr. Chan Choenni nog nodig om in te zien dat het allemaal niet klopt? Wanneer gaat hij en met hem de hele Hindoestaanse diaspora in Nederland beseffen dat zij het Surinaams volk knollen voor citroenen verkopen dat zij “poep” voor viadoe hebben verkocht?

Nog meer ontbloot

Overigens de spartelende doks in de woelige visrijke wateren van Suriname legt nog een paar andere ernstige zaken bloot:
a. Mogelijke corruptieve praktijken tot diep in de regering
b. Mogelijke bemoeienis van de President met het OM

Het vreemde van deze dagen is dat noch Santokhi noch de vele Surinamers ingaan op de “aantijgingen” in het boek. Zij maken zich minder druk over de corruptie waar van den Bergh het over heeft, maar ze maken zich meer druk over dat een “bakra”, de buitenlander het lef heeft om hun land te schande te zetten. Hoe gek wil je het hebben? Dus de “bakra” of de buitenlander is fout, maar niet de corruptieve overheid en de corruptieve Surinamer? Even leek het alsof Surinamers de rijen gingen sluiten, zelfs de oppositie leek het even op te willen nemen voor hun President in zijn “kruistocht” tegen de “bakra”, de buitenlanders om zijn eigen persoonlijke hachje te redden. Hoe gek wil je het hebben? Mr. Joan Nibte, ondervoorzitter van PRO, kwam zelfs met een verklaring omdat haar land en President beledigd wordt.

Zij maakt zich totaal geen zorgen over de corruptie, over de tientallen fouten, blunders en de vertrapping van de rechten, maar ze maakt zich druk over haar partijvoorzitter en haar president en hun naam en eer. Wanneer eerder heeft ze stellig positie ingenomen tegen alle “verloederingen” die haar president het land aan doet en die haar partijvoorzitter verdedigt voor zijn president? Hoe belachelijk wil je het nog hebben? Fout is fout, verdedigen van fout maakt je onsterfelijk belachelijk. Als dit het voorland is voor de Surinamers straks in 2025 dan had Stef Blok met zijn typering van failed state toch gelijk. Zo zie je dat je het van het buitenland moet hebben om Suriname en Surinamers op de rails van fatsoen en integriteit te krijgen. Pijnlijk hè? Helaas, dat blijkt realiteit te zijn en anders sta op en neem een standpunt in en praat niet alles goed.

Betrokkenheid President met OM

Alla takroe tjar wang boeng zegt men in Suriname. Cruijff zei “elk nadeel heeft een voordeel”. De spartelende doksen hebben een shockwave gebracht en de sluier van schimmigheden achter de rechtstaat opgelicht. Santokhi lijkt zich President, OM en Rechter tegelijk te wanen. Luister en huiver, Santokhi tegenover een journalist (met dank aan Sunweb TV)

Dit is de rechtstaat waar al die regeringsgezinden en juridische fijn slijpers de hele dag over babbelen. Santokhi zegt in het gesprek een paar markante dingen die zeer zorgelijk zijn:

• Het boek MOET NIET verder verspreid worden: dus nog voordat het vastgesteld is door een onafhankelijke rechter vindt hij al dat het uit de roulatie moet en OM moet optreden!
• Justitiële autoriteiten MOETEN ingrijpen: dus het OM moet ingrijpen, het OM heeft niet de vrijheid om zelf te beoordelen of er iets strafbaars aan de hand is.
• Het is STRAFBAAR om over het boek te praten: het volk wordt bedreigd en geïntimideerd. Dit alles dus nog voordat het vastgesteld is door een onafhankelijke rechter dat er überhaupt iets strafbaars is om over het boek te praten.
• Er zijn WETTEN OVERTREDEN: dat bepaalt Santokhi dus zelf, hij zegt het en dus moet de rechter alleen maar bevestigen wat hij zegt.

Dit is de wereld waarin Santokhi leeft. Het wachten is op de dag dat hij zich laat kronen tot Tsaar, Keizer en God. Hij waant zich al in die sferen omdat hij al zoveel aanbidders heeft en die kunnen niet wachten om hem elke dag te omhangen met bloemenkransen.
Zo zie je dat de rechtstaat in de praktijk een machtsstaat geworden is in Suriname. Ik zat helaas niet zover naast toen ik van de week erover schreef “Op papier rechtsstaat, in de praktijk machtsstaat en uiteindelijk verloedering als resultaat”, https://www.srherald.com/ingezonden/2024/01/26/op-papier-rechtsstaat-in-de-praktijk-machtstaat-en-uiteindelijk-verloedering-als-resultaat/

Wil je de goede “naam en eer” van jouw land beschermen dan moet je leren om naar de standaarden van “eer” te leven. Het wachten is op de aanbidders om in te zien dat ze bijdragen aan juist de bezoedeling van de goede naam en eer van het land.

Hikmat Mahawat Khan