Het is moeilijk voor te stellen dat het WK in Qatar nog meer spectaculaire uitslagen kan produceren dan wij tot nu toe hebben gehad. En hoewel verschillende toplanden verloren van, op papier kleinere teams, moet er toch van uitgegaan worden dat Frankrijk later op de dag in de achtste finale te sterk zal zijn voor Polen.
Aan de andere kant is Engeland vs Senegal wel een duel waarvan het vrij lastig te voorspellen is wie zal winnen.
Het is niet vaak voorgekomen dat bijna zoveel grote voetballanden in de groepsfase van het WK wedstrijden verloren of uitgeschakeld werden. Wereldwijd zullen nu weinig voorspellingen, die voor de start van Qatar 2022 zijn gemaakt, nog kloppen.
Maar, ondanks alle chaos in de voorspellingen en analyses, lijkt de achtste finale ontmoeting tussen Frankrijk en Polen een die waarschijnlijk bepaald zal worden door het onmiskenbaar krachtsverschil dat er is tussen deze twee landen.
Polen zal deels verrast zijn dat het in de achtste finale staat omdat het niet erop leek dat zij de groepsfase zouden overleven. Zij eindigden op de tweede plaats in groep C, achter groepswinnaar Argentinië en voor Mexico, vanwege een beter doelsaldo. De beloning voor het halen van de volgende ronde is nu dus een achtstefinalewedstrijd tegen de regerend wereldkampioen Frankrijk.
Krachtsverschil
De Fransen wonnen eerst overtuigend van Australië en Denemarken in Groep D, om in de laatste groepswedstrijd verrassend te verliezen van Tunesië met 0-1. Die nederlaag veroorzaakte bij de Fransen geen noemenswaardige schade en Les Blues ging, zoals verwacht, door als groepswinnaar. Bovendien heeft dat verlies niets weggenomen van de reputatie van de wereldkampioen.
Polen heeft doelpuntenmachine Robert Lewandowski als meest indrukwekkende wapen. Frankrijk heeft Kylian Mbappe, Antoine Griezmann, Ousmane Dembele en een reeks andere topvoetballers die, individueel en samen, een indrukwekkende dreiging vormen voor de sterkste landen. Daarom, hoe raar het ook is gelopen in de groepsfase en hoezeer elk land in de knock-out fase het verdient gerespecteerd te worden, de kans dat Frankrijk in de ronde van zestien verliest van Polen is zeer klein.
Bovendien, Frankrijk wil het eerste land zijn, sinds Brazilië in 1962, dat hun wereldtitel met succes heeft verdedigd. Dat is motivatie genoeg om te moeten concluderen dat Polen op papier weinig kans maakt tegen Frankrijk.
Top van Afrika vs top van Europa
Waar het een echte wedstrijd kan worden later op de dag, is in de vierde achtste finale ontmoeting tussen Engeland, de semikampioen van Europa en Senegal, de kampioen van Afrika. Engeland is één van de toplanden die niet heeft verloren in de groepsfase. De Engelsen gingen als nummer één door in Groep B, na tweemaal winst, tegen Iran (6-2) en Wales (3-0) en een gelijkspel tegen de V.S. (0-0). Senegal startte met een 2-0 verlies tegen Nederland, maar won vervolgens van Qatar (3-1) en van Ecuador (2-1) en ging over als de nummer twee van Groep A.
Aanvankelijk werd gevreesd dat het uitvallen van Senegal’s sterspeler en aanvoerder Sadio Mane grote, negatieve invloed zou hebben op de kansen van de kampioen van Afrika om ver te komen in Qatar. Maar, zij toonden dat ze over voldoende kwaliteit beschikken om zelfs het uitvallen van Mane op te kunnen vangen.
De as, vanaf de doelman tot de spits, is steeds een belangrijke kracht in de strijdplannen van de kampioen van Afrika. Centraal in de achterhoede staat de grote Kalidou Koulibaly, die de aanvoerdersband van Mane overnam, als een huis, voor de steeds beter keepende Edouard Mendy. De sterke as wordt compleet gemaakt door middenvelder Idrissa Gana Gueye en spits Ismaïla Sarr. Alle vier spelen in de Premier League en kennen het Engelse voetbal en een groot deel van de spelers van Engeland. Dit kan een grote meerwaarde hebben voor Senegal.
Krachten gespaard
Bij Engeland lijken ze vooral aandacht te hebben besteed aan het slim omgaan met de krachten. Alle spelers van de Engelsen spelen in de loodzware Premier League in eigen land. Het was dus zaak voor bondscoach Gareth Southgate om ervoor te zorgen dat zijn team de volgende ronde haalde, zonder veel kracht te hoeven spenderen in de groepswedstrijden. Dat is redelijk goed gelukt, vooral dankzij de ruime overwinning op Iran in de eerste groepswedstrijd.
Tegen de V.S. werd het 0-0 en tegen Wales een comfortabele 3-0 zege. Tegen Senegal zal Engeland mogelijk dieper moeten gaan dan in de groepsfase. De Engelsen hebben die reserves waarschijnlijk wel. Daarnaast beschikken de Three Lions ook over de sublieme Harry Kane, de aanvoerder die scoort, assists geeft, het spel verdeeld en altijd hard werkt. Maar ook aanvaller Marcus Rashford en middenvelder Phil Foden zijn spelers die het verschil kunnen maken bij de semikampioen van Europa.
Als de Engelsen een zwak punt hebben is dat mogelijk in het centrum van hun verdediging. Centrale verdedigers John Stones, Harry Maguire en Eric Dier hebben alle drie de reputatie dat ze geregeld steken laten vallen in grote wedstrijden. Analisten en fans van Engeland vrezen terecht misschien ook dat daar de belangrijkste zwakte ligt van het nationaal elftal.
