In de PRIDE Month is er naast feest, sport, cultuur en informatie ook ruimte voor verdieping. Zo boog een panel van drie religieuze leiders zich met discussieleider Carla Bakboord en een aandachtig publiek over het brede thema “LGBTQI en religie”.
In de zaal van de Bistro Le Quatorze zeiden de drie voorgangers recent dat er binnen hun geloofsgemeenschap ruimte en respect is voor leden van de LGBTQI+gemeenschap.
‘Wie ben ik om te oordelen?’
“Wat je doet in jouw privéleven, wie ben ik om te oordelen? En Paus Franciscus zegt het ook zo mooi: “Als iemand van de LGBTQI+ beweging naar de kerk komt en hij zoekt God op, wie ben ik om te oordelen dat hij niet naar de kerk mag komen om God op te zoeken?””, zegt pater Guillaume Woei A Jin van het RK-bisdom.
Hij erkent de regels van het Vaticaan. “Wij zijn als kerk gebonden aan de regelgeving van Rome. We weten allemaal: als ik mijn eigen regelgeving ga doen, dan zijn de consequenties dat je wordt losgekoppeld van Rome.” Zelf predikt Woei A Jin inclusiviteit; zijn parochie staat open voor iedereen. “Ook de heer die zich vrouw voelt en met een rokje komt in de kerk is welkom. Maar die mindshift moet ook komen bij de gemeenschap zelf.”
‘Uiterlijke tolerantie’
Surinamers zeggen vaak dat hun land “multicultureel is, multi-etnisch en multireligieus en dat we elkaar tolereren op een bepaalde manier”, aldus priester Juliën Zaalman van winti-organisatie Tata Kwasi Ku Tata Tinsensi. “Maar dat is meer uiterlijke tolerantie. Die innerlijke tolerantie blijft uit, denk ik.” Dat zit volgens hem anders binnen de winti-religie, waar de mens centraal staat.
Binnen zijn winti-organisatie erkennen en raadplegen de leden ook de geestelijke leiders uit de LGBTQI+-gemeenschap. De winti-leer maakt volgens Zaalman geen onderscheid. “We kijken naar de mens die daar staat, die mens die geboren is. En dat kan zijn vrouwelijk, dat kan zijn mannelijk, maar innerlijk ben je man, ben je vrouw op basis van je geboorte. Van beide kanten heb je die energie om je mens-zijn te uiten.”
‘Mind your own business’
LGBTQI+ is waarschijnlijk van alle tijden, maar komt nu meer naar buiten, denkt pandit Rammoertie Mahabir van de Arya Samaj, een religie die uitgaat van reïncarnatie, waarbij mensen in een bepaalde gedaante terugkeren naar het aardse leven. “Wij maken die mensen niet. Er is geen fabriek die hen maakt. Het is De Schepper die dat doet.” Dat er toch gelovigen zijn die over anderen oordelen, wil er bij hem niet in.
“Want die mens, alle mensen, zijn ook gekomen op deze aarde om zijn of haar taken te vervullen. Of het nu de man is die zich vrouw voelt of de vrouw die zich man voelt, die hebben allemaal een taak en wie zegt dat ze dan slecht zijn? (…) Ze zijn even goed vriendelijke, liefhebbende mensen, maar anderen gaan zich daarmee bemoeien om te zeggen: ‘dat vind ik niet goed’… Mind your own business!”
De pater, winti-priester en pandit zijn het in grote lijnen met elkaar eens, maar binnen hun religieuze organisaties ervaren gelovigen niet altijd de tolerantie en openheid die ze voorstaan. Verder bleek dat vanuit het geloof jaren geleden een stokje is gestoken voor de verspreiding van biologieboeken met meer aandacht voor genderdiversiteit en seksuele voorlichting.
Tijdens de bijeenkomst werd duidelijk dat voor elke verandering tijd nodig is, ook binnen religies.
Dat geldt niet alleen voor het thema LGBTQI+, maar ook voor andere thema’s, zoals huiselijk geweld en pesten. Naast tijd zijn ook inzet, communicatie en doorzettingsvermogen van cruciaal belang. De discussie van deze avond heeft gezorgd voor food for thought en krijgt zeker een vervolg.
Deze dialoog is georganiseerd door het LGBT Platform Suriname, in samenwerking met Stichting Liefdevolle handen en Women’s Rights Centre, met financiering van Stand With Us van Projekta,
PAREA en de EU alsook de United Nations Suriname.
