“Wij moeten doorselecteren”, benadrukte vrouwenvoetbalbondscoach Hesron Jeroe zondagavond na de verloren Concacaf W Gold Cup kwalificatie ontmoeting tegen Guyana. Het nationaal team verloor twee opeenvolgende wedstrijden van de westerburen voor eigen volk in het Franklin Essedstadion (beide 0-1 eindstand).
Mede door deze resultaten zijn de Surinaamse vrouwen nu afhankelijk van misstappen van Guyana om alsnog kans te maken op plaatsing voor de play-offs. Slechts de groepswinnaar gaat door naar de tweede fase. Gezien het krachtsverschil met de overige groepstegenstanders (Antigua en Barbuda en Dominica) kan bijna met zekerheid worden aangenomen dat de Guyanezen als groepswinnaar zullen doorstromen.
Aanvoerster Hadassa Brandon houdt rekening met bovengenoemde realiteit, maar blijft tegelijkertijd optimistisch. “Ook al hebben wij niet zoveel kans, wij gaan er nog steeds even hard tegenaan.” De ploegleidster wees op het vervelende gevoel van de afgelopen nederlagen. “Het is niet zo fijn, maar die twee andere wedstrijden (29 november uit tegen Antigua en Barbuda) en (3 december thuis in het Franklin Essedstadion tegen Dominica) moeten wij wel in winst omzetten.” Eerder won Suriname op 20 september in en van Dominica met 4-0, terwijl vier dagen later Antigua en Barbuda in Paramaribo met 1-0 werd verslagen.
Jeroe erkende het gemis van Amy Banarsie en Ravalcheny van Ommeren de afgelopen vier wedstrijden tijdens dit regionale evenement. Naar zeggen van de oefenmeester is het duo balvast en spelen zij aanvallend beter. “Wij missen een diepe spits als aanspeelpunt. In de aanval schort het nog een beetje. Wij moeten doorselecteren in onze aanval, maar op het middenveld en in de verdediging lukt het aardig”, meent Jeroe.
Hoewel Suriname over het tweeluik bekeken veel beter was voor wat betreft balbezit werd er slordig omgesprongen met de doelrijpe kansen. Deze vele missers zijn het nationaal team uiteindelijk duur komen te staan. Jeroe geconfronteerd met de vraag of deze nederlagen als blamage kunnen worden gezien. “Dat klopt. Wij hadden de mogelijkheid om van Guyana te winnen gezien ons spel en je kan niet twee keren thuis verliezen”, treurde de oefenmeester. “De bedoeling was niet dat wij zo ten onder zouden gaan, we vinden het heel erg dat het zo is gekomen.” Volgens de bondstrainer verloor Suriname beide ontmoetingen door gemaakte fouten, “maar qua spel hebben wij ons best gedaan.”
Aarzeling
Gezien het belang van deze ontmoeting werd de druk steeds groter, nadat Guyana zondagavond op voorsprong kwam. Suriname mocht niet verliezen, omdat daarmee de kansen voor plaatsing in de volgende ronde heel klein zouden worden. Met het oog op bovengenoemde vroeg Jeroe Naomi Pique, die centraal in de verdediging speelt, een linie naar voren te schuiven. “Ik heb vóór die wedstrijd met haar gesproken dat ze meer moet ondersteunen op het middenveld, wat zij ook heeft gedaan.” Na rust hield de oefenmeester Pique voor om op het middenveld te blijven spelen en niet meer terug te gaan naar de verdediging, “want ze ging steeds terug. Ik hield haar voor dat wij met 3 verdedigers zouden spelen, zodat wij meer aanvalskracht konden hebben op het middenveld.”
Het leek echter erop alsof de bondscoach Pique niet kon overtuigen. De international op haar beurt leek ook te aarzelen uit mogelijke vrees voor uitbraken van de tegenstander. Gezien de eis van deze ontmoeting werd Jeroe gevraagd waarom Pique, die bij PSV in Nederland trouwens in de aanval speelt, niet in en rondom het strafschopgebied werd geplaatst.
De oefenmeester verduidelijkte dat het in de bedoeling lag dat te doen, maar eerst gekeken werd hoe het spel van Guyana zich zou bewegen. “Ik wenkte haar even tijdens de eerste helft dat ze naar voren kon schuiven, maar toch zag je dat ze afwisselend naar voren ging.” Naar zeggen van de bondscoach was het niet moeilijk om de opdracht van Pique af te dwingen, “maar ze vindt dat ze van achteruit moet spelen. Wij wezen haar erop dat ze vanuit het middenveld nodig was, maar ze wilde nog in de defensie spelen. Dus vandaar dat het zo laat is gebeurd.”
Late wissels
De bondscoach werd ook flink aan de tand gevoeld door de media voor wat betreft de inbreng van wissels. Het was al enige poos duidelijk dat Pamela Ansoe en Shamaira Stekkinger niet voor het nodige gevaar zorgden. Jeroe stamelde echter te lang om verandering in deze situatie te brengen. Hij wilde het duo na de rust nog even een kans geven om zich te bewijzen, “maar die verandering bleef toch uit. De vechtlust en winnaarsmentaliteit ontbrak, waardoor ik genoodzaakt was Ansoe te vervangen.” In haar plaats kwam de tengerige Samanie Lo-A-Foe, die, ondanks haar postuur, veel gedurfder voetbalde.
Jeroe meende dat Stekkinger een beetje beter ging spelen en daarom ervoor koos haar in de wedstrijd te laten. Pas in 86e minuut werd zij door de tot Surinaamse genaturaliseerde Nathalia Menezes vervangen. Laatstgenoemde Braziliaanse woont en speelt al jaren in Suriname. In de paar minuten dat zij op het veld stond toonde zij vechtlust. Heel opmerkelijk was dat zij na afloop huilde om de verloren ontmoeting.
De hardwerkende Cady Chin See Chong was ook helemaal op en werd in 72e minuut naar de zijlijn gehaald. In haar plaats kwam Jennifer Beharie, die opvallend genoeg deze ontmoeting vanaf de bank begon. Verder had Jeroe ook te doen met Andaya Lantveld, die maar geen potten kon breken tegen de Guyanese vleugelverdedigster Anya Tribune. Wat Lantveld ook deed, zij kon niet voorbij Tribune. De bondscoach merkte op dat de Surinaamse te persoonlijk probeerde te spelen, “waardoor ik haar niet aan de buitenkant kon laten.”
Lantveld werd in de 86e minuut eruit gehaald voor Stephanie Hanenberg. Het was overduidelijk dat ook Lantveld niets meer in de ‘tank’ over had. “Wij hebben hard gewerkt, ons uiterste best gedaan en gevochten waar wij konden”, zei Brandon na een diepe zucht. De aanvoerster benadrukte de dominantie van Suriname, waarbij nagenoeg de hele ontmoeting op de helft van de tegenstander werd gespeeld. “De combinaties waren goed, wij hadden goed balbezit alleen hebben wij niet kunnen scoren.”
Winnen op ‘vijandelijk’ terrein
Guyana vierde zijn overwinning op Suriname alsof plaatsing voor de volgende ronde reeds veilig gesteld is. Aanvoerster en doelvrouwe Chante Sandiford, na afloop hiermee geconfronteerd, weersprak dat. “Wij vierden feest, want het is een prestatie om in iemand anders land te komen en beide wedstrijden te winnen. Zeker wanneer je niet je beste voetbal speelt.” Zij benadrukte dat de komende wedstrijden (op 29 november tegen Dominica uit) en (op 3 december tegen Antigua en Barbuda thuis) heel serieus benaderd zullen worden.
Ze verwees hierbij naar de verrassende 1-2 nederlaag in de eerste ontmoeting tegen Antigua en Barbuda.
Volgens Sandiford is Guyana gebrand voor de rematch tegen de eilanders. Naar zeggen van de ploegleidster waren niet alle speelsters (uit diaspora) bij het eerste treffen aanwezig, maar dat maakte volgens haar niets uit. “Want wij hadden het talent om van Antigua te winnen, maar wij hadden niet voldoende tijd om voor te bereiden.” De ploegleidster deed uit de doeken dat er liefst 10 nieuwe speelsters bij zijn gekomen. “Wij hadden 2 dagen om ons voor te bereiden. De ontmoeting tegen Antigua was onze eerste keer als nieuw team, maar nu hebben wij meer ervaren speelsters terug en kijk ik uit naar de rematch.”
Geluk
De Guyanese bondscoach Omar Khan erkende dat Suriname beter op elkaar ingespeeld is “in tegenstelling tot ons team.” Net als bij de vrouwen Natio maakt Guyana ook gebruik van speelsters in diaspora aangevuld met lokale internationals. “Alleen hadden wij heel wat nieuwe spelers in tegenstelling tot de voorgaande wedstrijden, terwijl Suriname hetzelfde team had. Ik denk dat ze meer ervaren zijn. Suriname verdiende meer, but we were lucky.”
Het laatste kon hem echter niet schelen, omdat zijn team in beide wedstrijden triomfantelijk van het veld afstapte. “Ik ben blij met de 6 punten.” Volgens Khan heeft de verdediging in combinatie met doelvrouwe Sandiford een uitstekende job gedaan om Suriname van scoren af te houden. De oefenmeester merkte op dat de defensie van Suriname ook waterdicht was zondagavond. Hij vond dat zijn aanvalsters gebreak aan scherpte hadden en niet snel genoeg waren om doelrijpe kansen te creëren. Khan sprak ook zijn lof en waardering uit voor Pique, die zijn team de nodige problemen bezorgde. “Wij hadden moeite met haar en konden haar niet afdekken.”
Sandiford wist wat voor uitdaging haar land haar stond te wachten “spelende tegen een sterk Surinaams team. Ik ben heel blij met onze inspanning als team, vooral verdedigend.” De aanvoerster merkte op dat Guyana niet voldoende kansen kon creëren, aangezien zij nauwelijks in balbezit waren. “En wanneer wij de bal hadden, konden wij die nergens kwijt. Het voelde aan als verdedigen, de bal heroveren en weer kwijtraken. Dat was soms frustrerend.”
