Mijensa Rensch is still amazed. De FIFA-assistent scheidsrechter kan haar optreden zondag in de finale van het U-17 meisjes wereldvoetbalkampioenschap nauwelijks in woorden omzetten. “Ik weet niet eens hoe ik het moet uitleggen, maar het is in één woord gewoon amazing.”
Met heel veel verwachtingen en een trots gevoel keken Surinamers uit naar het moment dat hun landgenoot het veld zou betreden om deel te zijn van het slotstuk bij een mondiaal toernooi. Voor velen misschien een enorme druk, waaronder zij zouden bezwijken. Rensch liet echter gedurende het hele toernooi zien over stalen zenuwen te beschikken.
She delivered and made Suriname proud
“Het was een emotioneel moment voor mij”, zegt ze trots vanuit India. Bij het betreden van het veld speelden er verschillende zaken in haar hoofd. Het belangrijke was: “Eigenlijk de beloning van alle offers die ik heb moeten brengen.” De Surinaamse groeide in rap tempo. Ze is slechts acht jaren actief als arbiter en gaat nu haar zesde jaar in als FIFA-assistent scheidsrechter. “Ik heb mijn FIFA badge in januari 2017 ontvangen.”
“Om eerlijk te zijn had ik niet durven dromen dat ik zo snel een finale (van een wereldtoernooi) zou behalen.”
Rensch droomde wel van het behalen van een WK “en nu is het zo ver dat ik aan twee WK’s heb kunnen participeren.” Volgens de official is dit het streven van elke elite referee (in het bezit van een FIFA licentie). “Die droom heb ik nu kunnen verwezenlijk en ook nog een finale.” Naarmate zij in het toernooi verder ging, mikte zij op tenminste een halve finale of derde/vierde plaats ontmoeting, “maar had de finale niet verwacht. Dit is echt een grote blessing en beloning voor mij.”
Nu durft Rensch groter te dromen. Het wereldkampioenschap voetbal voor vrouwen wordt volgend jaar in Nieuw-Zeeland afgewerkt. “Mijn eerste stap is om geselecteerd te worden.”
De Surinaamse had een belangrijk aandeel bij het winnende doelpunt dat Spanje de wereldtitel zag prolongeren. La Roja versloeg Columbia nipt met 1-0. Bij deze actie ontstond twijfel als de bal wel of niet over de doellijn was gegaan. Rensch gaf groenlicht dat het een terechte doelpunt was. “Ik stond vlak daar en heb wel kunnen zien dat de bal duidelijk over die lijn was gegaan.”
Zoals tegenwoordig gebruikelijk is, checkte de Video Assistant Referee (VAR) voor alle zekerheid. “Het heel stadion was aan het wachten om te kijken als de beslissing die ik samen met mijn referee heb genomen correct was.” Er volgde een grote opluchting, maar tegelijkertijd voldoening voor de Surinaamse toen de VAR goedkeuring gaf. “Het is één van de momenten waarvan ik zeg: ‘wow ik heb me goed voorbereidt en alles is goed uitgekomen.”
Gezien het gewicht van deze ontmoeting moesten Rensch en collegae heel alert zijn. Volgens de Surinaamse was het naar verwachting een keiharde ontmoeting. “Het zijn twee landen die heel sterk spelen en dus geen ontmoeting waarbij er voor kleine overtredingen zouden worden gefloten.” De scheidsrechters moesten het verschil gaan uitmaken.
Rensch moest als ‘waakhond’ van de buitenspellijn continu op scherp staan. “Ik moest gefocust blijven, zodat ik geen buitenspel kon missen dat eigenlijk zou resulteren in een doelpunt.” Ze deed het voortreffelijk. Het wachten is nu op het besluit van de Wereld Voetbalbond (FIFA) in aanloop naar het WK voor vrouwen.
