Uit de twee ontmoetingen die de Surinaamse nationale vrouwenselectie recentelijk speelde, is duidelijk geworden dat er aardig wat voetbal zit in de huidige spelersgroep. Zowel collectief als individueel is er genoeg om de meeste tegenstanders in de regio de baas te zijn of te kunnen bestrijden. Met wat tactische bijstelling kan de aanzienlijke potentie echt gaan spreken.
Na twee duels staat Suriname op de eerste plaats in Groep-D van de Concacaf-zone, waar de strijd voor een plek op het WK 2027, in buurland Brazilië, vorige week startte. Ook voor Suriname is de race begonnen. Vrijdag werd Anguilla in eigen huis met (slechts) 1-3 weggezet. Hoewel Suriname in dat duel niet op zijn sterkst aantrad, was Anguilla geen partij.
Dinsdag stond Natio Uma uit bij de Dominicaanse Republiek wel tegenover een op papier iets pittigere tegenstander. Even leek het er wel op dat de Surinaamse vrouwen over het gastland zouden walsen, toen het verrassend binnen vijf minuten op een 0-2 voorsprong kwam.
Maar na die bliksemsnelle start maakte de Dominicaanse Republiek er een echte fysieke strijd van. Het kon zich met een gelijkmaker in de 85ste minuut verdiend tot een 2-2 gelijkspel terugvechten. Voor Natio Uma betekende dat wel dat zij, met de eindstreep in zicht, twee kostbare punten lieten glippen.
Dat zijn twee punten die later in de race doorslaggevend kunnen zijn, omdat alleen de groepswinnaars overgaan naar de volgende ronde. Maar uit een WK-kwalificatiewedstrijd gelijkspelen tegen een degelijke tegenstander zou aan de andere kant ook gezien kunnen worden als een van de ontmoetingen die kan komen met puntenderving.
Nog vroeg
Natio Uma speelde de eerste twee kwalificatieduels uit, maar speelt de volgende twee in Suriname, na de jaarwisseling voor eigen publiek. Dan zijn Haïti en Belize de tegenstanders. Haïti is het tweede land in Groep-D waar de Surinaamse vrouwen op hun hoede voor moeten zijn. Het verpletterde Belize vrijdag met 9-0 en legde daarmee de basis voor een erg gezond doelsaldo, iets wat beslissend kan zijn aan het einde.
Op dit punt een goede analyse maken van de 2025-selectie van Natio Uma is lastig. Er zijn maar twee duels gespeeld en de twee basisteams, die begonnen tegen respectievelijk Anguilla en de Dominicaanse Republiek, verschilden op verschillende posities. Een aantal speelsters zat nog niet bij de selectie toen op 28 november tegen Anguilla werd gespeeld.
Maar ook het feit dat er een aantal nieuwelingen bij de selectie zitten, maakt het lastiger om nu al een goed oordeel te kunnen geven. Maar wat wel al duidelijk is, is dat Natio Uma wel de collectieve potentie en individuele klasse lijkt te hebben om haar groep te winnen, met alle respect naar de tegenstanders. In het team van Natio Uma zitten ook speelsters die in Europa op een goed niveau spelen, bij clubs die tot de verbeelding spreken. Meer dan het gemiddelde verwachten van deze groep is daarom ook niet onterecht.
Beide keepsters die opgenomen waren in de selectie voor de eerste twee duels, Mayra Tjin A Koeng en Jaira IJdo, zijn in actie gekomen. Tjin A Koeng speelde tegen Anguilla. Ze had bijna het hele duel niets noemenswaardigs te doen, tot ze in blessuretijd, bij een counter van Anguilla, een tegentreffer om de oren kreeg. Tegen de Dominicaanse Republiek stond IJdo onder de lat. Ook zij kreeg, uitgesmeerd over negentig minuten, niet heel veel te doen. Maar tegen de twee tegentreffers was weinig in te brengen.
Met name de defensie van Suriname oogt voetballend sterk en volwassen. Daarbij springen vooral het spel van de centrale verdedigsters Naomi Pique (captain) en Kay-Lee de Sanders in het oog. Beiden zijn sterk en dominant aan de bal en in een-op-een-duels. Jammer voor De Sanders dat zij de fout maakte in de 85ste minuut tegen de Dominicaanse Republiek, die leidde tot de gelijkmaker voor de tegenstander. In een duel ging De Sanders ervan uit dat de scheidsrechter haar een vrije trap zou toekennen, wat niet gebeurde.
Piqué en De Sanders staan aan de basis van de duidelijke intentie bij Natio Uma om altijd te proberen met combinatiespel van achteren uit te beginnen met het bouwen aan aanvallen. Piqué speelde in beide duels. De Sanders deed alleen tegen de Dominicaanse Republiek mee.
Willen opbouwen van achteren is, met Piqué en de Sanders erbij, gerechtvaardigd. Dinsdagavond was ook te zien dat deze twee met hun kalme uitstraling de andere krachten in de verdediging helpen kalm en met zelfvertrouwen te blijven voetballen.
Van de middenvelders zijn met name Rachel von Netten, Quinty Sabajo en Quinty Vassaire opgevallen. Vassaire, een van de krachten die er al sinds 2022 bij Natio Uma zit, was tegen Anguilla een van de betere krachten.
Ze gaf volgens boekje invulling aan haar controlerende rol, voor de verdediging. Met name met haar handelingssnelheid en de kwaliteit van haar passes lijkt Vassaire een sprong omhoog te hebben gemaakt. Tegen Anguilla was Von Netten ook in hele goede doen en scoorde tweemaal.
Praktisch aanpassen
In de aanvalslinie wisten in de twee duels Katousha Patra, Estelle Pereira en Chanté-Mary Dompig zich te onderscheiden. Patra startte beide duels, Pereira startte tegen Anguilla en kwam invallen tegen de Dominicaanse Republiek. Dompig zat niet bij de ploeg tegen Anguilla, maar scoorde dinsdag wel haar eerste treffer voor Natio Uma.
Een aspect in het aanvallend spel van Suriname dat de Dominicaanse Republiek in de kaart speelde, was juist het vermogen om voetballend de uitdagingen aan te pakken. Bijna iedereen bij Natio Uma wil de bal in de voet aangespeeld krijgen, omdat de meeste speelsters zich daarbij comfortabel voelen. Het nadeel daarvan is dat dit het jagen op de bal voor de speelsters van de Dominicaanse Republiek gemakkelijker maakte.
Op die manier werden Surinames aanvalsters vooral in de tweede helft in bedwang gehouden. En wanneer de Natio Uma-speelsters wel de bal konden aannemen, moesten ze vaker eerst een of meerdere duels uitvechten voordat ze verder konden voetballen. Dat heeft vooral energie gevreten en de kans op meer doelpunten weggenomen.
Er is tegen de Dominicaanse Republiek te weinig gebruikgemaakt van steek- en dieptepasses en bijbehorende loopacties om de tegenstander verdedigend uit positie te trekken en te verrassen. Als bondscoach Mark de Vries hierin kan bijstellen om het aanvalsspel minder voorspelbaar en dynamischer te maken, kan Natio Uma zijn potentie echt uitbuiten en meer scoren.
In maart en april 2026 komen respectievelijk Haïti en Belize op bezoek. Natio Uma moet een manier vinden om in eigen huis de “zespunter” tegen directe concurrent Haïti te winnen, en de onderlinge tiebreaker te pakken. En de ontmoeting tegen Belize kan en moet, met alle respect voor de tegenstander, gezien worden als een uitgelezen kans op nog drie punten en om het doelsaldo te spekken.
