De vertrekkende Amerikaanse ambassadeur in Suriname, Robert Faucher, is door president Jennifer Simons onderscheiden met het Grootlint in de Ere-orde van de Palm. De decoratie vond plaats op dinsdag 27 januari 2026 tijdens een afscheidsceremonie op het Presidentieel Paleis, in verband met het einde van zijn diplomatieke missie in Suriname.
President Simons sprak haar waardering uit voor de bijdrage die Faucher heeft geleverd aan het versterken van de bilaterale relatie tussen Suriname en de Verenigde Staten. In haar toespraak memoreerde zij dat Faucher gedurende meerdere perioden in Suriname heeft gediend: van 1986 tot 1988 als junior diplomaat, van 2002 tot 2004 als Deputy Chief of Mission en recentelijk als ambassadeur. Daarmee sluit hij zijn diplomatieke loopbaan af in het land waar die ooit begon. Simons benadrukte dat de onderscheiding een erkenning is voor de nalatenschap die hij heeft opgebouwd en de bruggen die hij tussen beide landen heeft geslagen.
Het staatshoofd noemde onder meer zijn rol bij de heropening van het USAID-kantoor in Suriname na veertig jaar. Ook prees zij zijn inzet voor institutionele samenwerking, academische uitwisselingen en het faciliteren van bezoeken van hooggeplaatste functionarissen uit beide landen. Daarnaast werd verwezen naar zijn betrokkenheid bij trajecten rond economische hervormingen in het kader van het IMF-programma.
Verder sprak Simons haar dank uit voor zijn inspanningen om de gedeelde geschiedenis van Suriname en de Verenigde Staten zichtbaarder te maken. Daarbij werd onder meer gewezen op de plaatsing van herdenkingsmonumenten, waaronder het monument in Commewijne ter nagedachtenis aan 35 Amerikaanse diplomaten en militairen die omkwamen bij de Matapica-vliegtuigcrash in 1943. Ook werd het door Faucher gepubliceerde boek Common Past and Shared Future genoemd, waarin de historische banden tussen beide landen centraal staan.
In zijn dankwoord zei Faucher de onderscheiding te beschouwen als meer dan een persoonlijke eer. Volgens hem is het ook een symbool van de vriendschap en het wederzijds respect tussen Suriname en de Verenigde Staten. Hij blikte terug op zijn eerste komst naar Suriname in 1986 en gaf aan toen niet te hebben verwacht dat hij ooit als ambassadeur zou terugkeren.
De afgelopen drie jaar omschreef hij als intensief, hoopvol en betekenisvol. In die periode werkten beide landen volgens hem samen aan het herstel na de pandemie en werden fundamenten gelegd op het gebied van handel, veiligheid, onderwijs en culturele uitwisseling. Faucher stelde dat de resultaten vooral mogelijk waren door nauwe samenwerking met Surinaamse partners, collega’s en het ambassadepersoneel. Ook bedankte hij zijn gezin voor hun steun.
Hoewel zijn formele functie binnenkort afloopt, onderstreepte Faucher dat hij zich blijvend verbonden voelt met Suriname. “Dit land maakt al meer dan veertig jaar deel uit van mijn leven en zal dat altijd blijven doen”, zei hij. Hij sprak daarnaast het vertrouwen uit dat de relatie tussen beide landen zich verder zal verdiepen: “The best is yet to come.”
