De verhoging van het salaris voor parlementsleden roept verdeeldheid op in de Surinaamse politiek. VHP-kandidaat Jason Saiman vraagt om transparantie, terwijl de NDP de maatregel krachtig afwijst als “asociaal”.
De geplande salarisverhoging voor leden van De Nationale Assemblée (DNA), die hun maandelijkse vergoeding op termijn op circa SRD 130.000 brengt, leidt tot stevige politieke en maatschappelijke discussies. Tijdens een VHP-bijeenkomst in Munder riep kandidaat nr. 47, Jason Saiman, politieke partijen op om hun standpunten niet enkel met woorden, maar ook met daden kracht bij te zetten.
“Wie het echt oneens is met het nieuwe honorarium, moet dat vastleggen bij de notaris. Laat zien dat het bedrag wordt afgestaan aan sociale instellingen. Anders is het slechts blabla,” aldus Saiman. Hij beklemtoonde dat parlementariërs een verantwoordelijkheid dragen tegenover het volk en dat het DNA-lidmaatschap in dienst moet staan van de samenleving.
Tegelijkertijd uitte NDP-fractieleider Rabin Parmessar stevige kritiek op de salarisverhoging. Hij noemde de maatregel “asociaal en oneerlijk”, vooral in een tijd waarin ambtenaren met veel minder rond moeten komen en burgers lijden onder hoge inflatie. “Het kan niet zo zijn dat het volk zich krom moet werken terwijl parlementsleden zichzelf verrijken,” zei Parmessar. De NDP hekelt ook de bijkomende voordelen zoals voorrang bij ziekenhuisopnames.
De nieuwe wet verbiedt DNA-leden nevenfuncties en voorziet niet in een pensioenregeling na hun termijn. Desondanks blijft de volledige NDP-fractie tegen. Parmessar stelt dat het huidige salaris toereikend is en dat middelen beter besteed kunnen worden aan urgente sociale noden.
Hoewel hij de hogere vergoeding wettelijk gezien zal ontvangen, overweegt Parmessar een deel van zijn inkomen te gebruiken voor sociale projecten. Mocht de NDP na de verkiezingen regeringsverantwoordelijkheid dragen, dan wil de partij de regeling herzien, mits er voldoende parlementaire en juridische steun is.
Met de uitgesproken standpunten van zowel VHP als NDP wordt duidelijk dat de kwestie van politieke vergoedingen een heet hangijzer blijft. Transparantie, rechtvaardigheid en publieke verantwoording lijken de sleutelwoorden te worden in het debat dat ongetwijfeld een rol zal spelen in de verkiezingscampagne van 2025.
