Stichting Mulokot luidt de noodklok over de waterkwaliteit in het Lawa-gebied. Volgens de organisatie blijkt uit recent onderzoek dat het rivierwater, dat door Wayana-gemeenschappen dagelijks wordt gebruikt voor drinken, koken en baden, zwaar vervuild is met giftige stoffen en bacteriën.
Managing director van Stichting Mulokot, André Verhoogt, noemt de onderzoeksresultaten “diep verontrustend en onacceptabel”. De stichting stelt dat eerder al was vastgesteld dat de bodem rond goudmijngebieden biologisch dood is, waarna het onderzoek zich heeft gericht op de kwaliteit van het water in de Lawa-rivier.
Uit laboratoriumanalyses, die volgens de stichting zijn geïnterpreteerd door Sharmaine Artist, zou blijken dat op meerdere meetpunten zeer hoge concentraties van zware metalen zijn aangetroffen. Het gaat volgens Mulokot om onder meer kwik, arseen, lood en cadmium. Deze stoffen staan bekend om hun schadelijke effecten op de gezondheid, waaronder risico’s voor het zenuwstelsel, nierschade, kanker en ontwikkelingsproblemen bij kinderen.
Naast chemische vervuiling is volgens de stichting ook sprake van een ernstige bacteriële belasting van het water. In de monsters zou E. coli zijn aangetroffen, wat duidt op fecale vervuiling. Ook het totaal aantal coliforme bacteriën zou volgens de onderzoekers extreem hoog zijn.
Voor de Wayana-gemeenschappen in het Lawa-gebied vormt de rivier de belangrijkste bron van drinkwater, voedsel en hygiëne. Volgens Verhoogt maakt dat de situatie extra zorgwekkend, omdat er in het gebied nauwelijks alternatieven beschikbaar zijn. Hij stelt dat de combinatie van vervuilde rivieren en eerder vastgestelde bodemdegradatie de bestaanszekerheid van de gemeenschappen verder onder druk zet.
Stichting Mulokot roept de autoriteiten daarom op om met spoed schoon en veilig drinkwater beschikbaar te stellen aan de getroffen dorpen. Daarnaast pleit de organisatie voor onafhankelijk en diepgaand vervolgonderzoek naar de herkomst van de vervuiling.
Volgens Verhoogt zijn sommige van de gemeten waarden moeilijk te verklaren en vraagt de situatie om transparantie en internationale aandacht. Daarbij wijst hij erop dat Suriname zich internationaal heeft verbonden aan afspraken zoals het Minamata-verdrag, dat gericht is op het terugdringen van kwikvervuiling.
In verband met Wereldwaterdag krijgt de oproep van Mulokot volgens de stichting extra betekenis. Dit jaar stond de dag in het teken van water en gender. De stichting benadrukt dat juist vrouwen in het Lawa-gebied dagelijks zwaar worden getroffen, omdat zij vaak verantwoordelijk zijn voor het halen van water, het koken en de zorg voor zieke familieleden.
Verhoogt zegt dat de situatie laat zien hoe groot de druk op het ecosysteem in het gebied inmiddels is geworden. Volgens hem is ingrijpen noodzakelijk om verdere gezondheids- en milieurisico’s te voorkomen.
