Het gesprek met Shaquille Marcus, beter bekend als Shaq.sr, vindt plaats via de telefoon. Aan de andere kant van de lijn klinkt de stem van een man die zijn leven en werk zorgvuldig heeft opgebouwd in Nederland, terwijl ik in Paramaribo zit, luisterend naar de herinneringen aan een jeugd die hij achterliet.
Het is een dialoog over afstand en verbinding, over een jongen uit Latour die muziek tot zijn roeping maakte en nu, ver van huis, zijn plaats probeert te vinden in een wereld vol kansen en uitdagingen. Ondanks de fysieke afstand voelt het alsof hij hier in de kamer zit; zo levendig en direct is zijn manier van vertellen.
Zijn muzikale fascinatie begon al vroeg. Shaquille, nog geen tien jaar oud, raakte gefascineerd door de cd’s van zijn vader: clubtracks, R. Kelly, Usher. Muziek was geen simpele hobby; het was een manier om de wereld te begrijpen en zijn eigen plek daarin te ontdekken. Later kwamen de mp3’s van Nederhop, van artiesten als Negative, Brace en Ali B, en groeide het besef dat dit niet slechts plezier was, maar een pad dat hij wilde volgen. “Toen wist ik al: er is geen weg terug,” zegt hij via de telefoon. “Dit gaat het gewoon zijn.”
Shaq.sr is een artiest die zijn oorsprong niet kan ontkennen. Opgegroeid in Latour en later op de Toekomstweg en Ramgoelamweg, ademde hij de straatcultuur, niet als een pose, maar als een natuurlijk onderdeel van zijn omgeving. Die roots zijn zichtbaar in zijn werk: een mix van humor, straattaal en serieuze onderwerpen die de complexiteit van zijn jeugd weerspiegelen. “Op school was ik de gezellige kerel, de klasclown die toch goed scoorde,” vertelt hij. “Die combinatie van humor en intelligentie, dat is wat me onderscheidt. Het is wie ik ben.” Het is een stijl die niet is aangeleerd, maar gegroeid uit ervaring, observatie en het vermogen om het alledaagse om te zetten in artistieke expressie.
De stap naar Nederland markeerde een keerpunt, niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk. De economische situatie in Suriname, het verlangen naar een toekomst voor zijn zoontje en de zoektocht naar nieuwe uitdagingen leidden hem naar Europa. Voor Shaq.sr was het vertrek geen impulsieve beslissing; het was het resultaat van jarenlange voorbereiding en overwegingen. “Het was altijd het plan om naar Nederland te komen,” zegt hij. “Maar je leven heeft zijn eigen tempo: je groeit, je krijgt een gezin en dan neem je de beslissing die het beste is.”
De overgang was niet zonder uitdagingen. Waar hij in Suriname bekend was en zijn aanwezigheid nauwelijks hoefde te bewijzen, kwam hij in Nederland als een onbekende. “Je komt hier met je cv, je ervaring bij Coca-Cola, KFC of Pizza Hut, maar mensen kennen je hier niet. Het is een achterstand van 1-0; je moet jezelf opnieuw bewijzen,” vertelt hij. Toch zag hij in die afstand ook mogelijkheden. De structuur en kansen die Nederland biedt, met internationale podia en een open markt voor creatieve connecties, maakten het een vruchtbare omgeving om te experimenteren en te groeien. “Het is niet hetzelfde als thuis, maar het opent deuren die anders gesloten zouden blijven,” zegt hij.
Zijn gezin speelt een centrale rol in deze transitie. De combinatie van vaderschap en creatie is niet eenvoudig, maar voor Shaq.sr een natuurlijk verlengstuk van zijn dagelijkse leven. “Ik zie veel van mezelf terug in mijn zoon,” zegt hij. “Dat laat je bewuster kijken naar je eigen gedrag. Een kind opvoeden is eigenlijk jezelf opvoeden.” Die verantwoordelijkheid vertaalt zich ook in zijn keuzes als artiest en rolmodel. Activiteiten die hij vroeger onbezonnen op camera deed, vermijdt hij nu uit respect voor zijn voorbeeldfunctie. Hij is bedachtzamer, minder zichtbaar in zijn persoonlijke uitingen van roken, drinken of andere gedragingen die je als inspiratiebron niet zou willen promoten.
Naast zijn muziek en vaderschap is Shaq.sr actief in vlogs en online content. Zijn project Friends & Family is meer dan entertainment; het is een poging om de ervaring van Surinaamse jongeren in Nederland zichtbaar te maken. Het laat zien hoe diaspora-identiteiten vorm krijgen, hoe jongeren zich aanpassen aan nieuwe culturen terwijl ze hun afkomst willen behouden. “We creëren een stukje Suriname hier,” zegt hij. “Een plek waar mensen samen kunnen komen, sporten, eten en gewoon zichzelf kunnen zijn.” Het is een manier om gemeenschap te bouwen, een parallelle wereld waarin cultuur en identiteit worden gevierd, ondanks de fysieke afstand van het moederland.
Zijn observaties over Suriname en de entertainmentindustrie zijn zowel kritisch als hoopvol. Hoewel hij de groei van artiesten en producties erkent, wijst hij op een gebrek aan structurele ontwikkeling richting een echte industrie. Jingles worden nog steeds dagelijks afgespeeld, maar er is weinig opvolging of structurele organisatie om jonge makers te ondersteunen. Met zijn kennis van producties, distributie en management probeert Shaq.sr kansen te creëren voor anderen, zonder altijd op de voorgrond te treden. “Wat wij hebben opgebouwd, hoeven de volgende generaties niet opnieuw uit te vinden,” zegt hij. Zijn aanpak is een mix van mentorship, consultancy en creatieve begeleiding, met het oog op een duurzame groei van Surinaamse talenten.
Humor en lichtheid blijven essentieel in zijn werk. Of het nu gaat om straatinterviews waarin mensen de namen van voetballers verkeerd uitspreken, of absurditeiten in dagelijkse situaties, Shaq.sr ziet de waarde van relativering. Die momenten van hilariteit bieden niet alleen entertainment, maar zijn ook een manier om menselijke kwetsbaarheid en imperfectie te tonen. Tegelijkertijd toont hij dat creativiteit niet zonder discipline kan bestaan; het gaat om keuzes maken, focus behouden en een consistente identiteit bewaren, zelfs onder druk van verwachtingen en kritiek.
Zijn motivatie om te blijven creëren komt voort uit authenticiteit. Shaq.sr benadrukt dat hij content dicht bij zichzelf houdt. “Mensen zouden jou nooit moeten afhouden van wie je bent,” zegt hij. Het is die intrinsieke motivatie, gecombineerd met het bewijs dat hij zichzelf kan overstijgen, die hem laat doorgaan ondanks obstakels en kritiek. Het is een filosofie die hij consequent toepast, zowel in muziek en contentcreatie als in zijn rol als vader en mentor.
Ondanks zijn succes en erkenning in de Surinaamse en diasporagemeenschap blijft er een gevoel van heimwee naar het oorspronkelijke Suriname. Niet alleen naar het eten of de bekende geluiden van de stad, maar naar de vrijheid en het relaxte tempo dat hem zo vertrouwd is. Nederland biedt structuur en kansen, maar die komen met een prijs: constante noodzaak tot zelfbevestiging en een zekere afstand tot de spontane gemeenschapszin die hem gevormd heeft. “Het voelt soms ongemakkelijk, maar het dwingt je ook om te groeien,” reflecteert hij.
Shaquille Marcus’ verhaal is er een van overgang, aanpassing en ambitie. Het is het verhaal van een jongen uit Latour die zijn passie volgde, die zijn omgeving vertolkte in muziek en media, en die nu probeert een brug te slaan tussen Suriname en de wereld. Het is een verhaal van roots, verantwoordelijkheid en de zoektocht naar mogelijkheden waar ze nog niet bestaan. Zijn werk toont dat culturele identiteit, persoonlijke groei en ondernemerschap hand in hand kunnen gaan en dat de diaspora niet alleen een afspiegeling van het moederland is, maar ook een laboratorium voor nieuwe vormen van creativiteit en gemeenschap.
Het blijft een verhaal in beweging. Shaq.sr blijft nieuwe projecten ontwikkelen, platforms opzetten, samenwerkingen aangaan en vooral jongeren inspireren. Zijn boodschap is helder: geloof in jezelf, blijf trouw aan je roots en ondersteun elkaar, want alleen dan kan Surinaamse creativiteit internationale impact hebben. Het is een pleidooi voor ambitie, authenticiteit en collectieve vooruitgang, verpakt in de woorden van een artiest die weet waar hij vandaan komt en waar hij naartoe wil. In die balans tussen verleden, heden en toekomst ligt de kracht van Shaquille Marcus: een man die zijn talenten cultiveert, zijn gemeenschap betrekt en de weg effent voor de generaties die na hem komen.
