Verdeelde meningen over jaarrede Santokhi

Keynews sprak de vicevoorzitter van De Nationale Assembléekort na jaarrede. Sharman is van mening dat er een duidelijke visie is vanuit de regering om het land uit moeilijk vaarwater te halen.

Mooi

Sharman zegt verder dat hij de oproep van de president om samen als oppositie en coalitie en de bevolking kritisch te zijn, mooi vind. Deze bundeling moet volgens de president leiden tot een nationaal dialoog. “De jaarrede is kort en krachtig geweest. Wat zeker belangrijk te noemen is, is dat wij aandacht geven aan een sociaal paragraaf, het oplossen van het armoedevraagstuk en bezig zijn met de betrokkenheid van de samenleving.” Sharman zegt dat de president met zijn jaarrede aangeeft dat hij boven partijen staat en een helikopter zicht heeft over de gang van zaken in het land.

Niet eens

Ebu Jones van de Nationale Democratische Partij (NDP), is een andere mening toegedaan. Hij merkt op dat het staatshoofd niets concreets in de jaarrede heeft aangegeven. De parlementariër wilt dat het leven terug moet naar een betaalbaar niveau. Hij stelt dat een fles spijsolie naar een bedrag van zeker minder dan srd 50 terug moet, om maar een voorbeeld te noemen.

De NDP- topper merkt op dat er tenminste een toespraak gehouden moest worden waarbij het volk concreet zou horen wat er precies gedaan zal worden en hoe dat moet gebeuren. Jones benadrukt dat het staatshoofd al vanaf zijn aantreden in 2020 heeft aangegeven wat hij wil doen en welk beleid hij wil voeren. Echter blijven al deze beloftes uit. “Wij willen nu weten hoe hij deze zaken zal doen en wat hij precies wilt doen.”

Minder wenselijkheden

Parlementariër van de Broederschap en Eenheid Partij (BEP), Ronny Asabina, wil ook meer  duidelijkheid van het staatshoofd. “In een oogopslag had ik veel meer concrete dingen van de president verwacht. Minder wenselijkheden. De president komt angstvallig bij mij over en ongebalanceerd.”

De BEP-fractieleider voegt eraan toe dat de lichaamstaal van de overige collega-parlementariërs een duidelijk teken was dat zij niet geïnteresseerd waren in de jaarrede van het staatshoofd.

Verwachtingskloof

Asabina concludeert dat er sprake is van een verwachtingskloof die te maken heeft met een verschil tussen wat de president voorlegt en wat het parlement en het volk verwachten. De politicus merkt op dat als de eerste burger zaken had gerealiseerd die hij belooft had, dat zou kunnen dienen als een meetlat voor het parlement om te zeggen dat hij beloftes en zijn visie realiseert. “Bijvoorbeeld, we hebben 11000 grondbeschikkingen uitgereikt, maar even goed kon je zeggen in 2023 gaan we vier woningbouwprojecten opzetten en 10.000 woningen opzetten. Dat is concreter”, volgens Asabina.