Jennifer M. (40) moet de kantonrechter en de openbare aanklager nog zien te overtuigen dat ze echt niets wist van de 215 gram cocaïne, verwerkt in massagecrème. Het Openbaar Ministerie (OM) verwijt haar heeft enkele maanden terug een boezemvriendin voor het karretje te hebben gespannen.
De nietsvermoedende vriendin bood een pakket ter verzending naar Australië aan bij een bekend verzendbureau. De naïeveling vulde op goed vertrouwen alles op het formulier in alsof zij de werkelijke verzender was. De verdachte had haar voorgehouden dat ze haar rijbewijs en ID-kaart niet bij zich had.
De vriendin getuigde op woensdag 11 oktober 2023 dat zij een hoge pet had van de verdachte, en dat ze daarom nooit iets negatiefs achter haar had gezocht. Het lampje was ook niet gaan branden toen ze hoorde dat zij iets meer dan US$ 1400 moest betalen voor een postpakketje naar Australië. Noch minder had zij reden gevonden voor argwaan toen bleek dat ze niet bij de kassa, maar in een andere ruimte van het verzendbureau het geld aan een medewerker moesten overhandigen. Ze was ook blindelings meegegaan toen haar vriendin zei dat ze naar een adres in Paramaribo-Noord moesten rijden om het geld op te halen.
Op vragen van de Officier van Justitie zei ze geen informatie te hebben van degene voor het pakket in Australië werd verzonden en niet wist op Jennifer M. er vrienden of familie had. Ze wist wel dat de verdachte in contact stond met een voor haar onbekende man in Brazilië. Die zou haar af en toe geld en goederen hebben toegestuurd. De verdachte was in eerste instantie ook aangehouden, maar naderhand vrijgelaten. ‘Ik ken haar al langer dan 20 jaar, en ik heb haar volledig vertrouwd. Maar nu zie ik dat ik beter op mezelf moet letten,’ aldus de teleurgestelde vriendin aan de Officier van Justitie (OvJ).
Jennifer M. zei tijdens een verhoorsessie aan de openbare aanklager dat ze de potjes crème had gekregen van haar ‘schatje’ John uit Brazilië. Ze kon evenwel geen familienaam of nadere gegevens van de man verstrekken. De potjes crème waren meegestuurd in een doos met levensmiddelen. Ze kon noch de rechter noch een beschrijving geven van degene die de doos thuis bij haar had afgeleverd. Pas na ontvangst stuurde ze een andere man, die bij de pakkettendienst werkt, om de potjes te gaan controleren. Die zou ze aanvankelijk bij haar afhalen, maar uiteindelijk werd het plan gewijzigd en moest zij ze verzenden naar Australië. De taak heeft ze vervolgens doorgeschoven naar haar vriendin.
Jennifer houdt voet bij stuk dat ze niets van de drugs af weet. Integendeel had ze uit nieuwsgierigheid een van de potjes geopend en een likje op haar huid gesmeerd. ‘Het rook lekker, naar parfum en zo. Ik heb ook een beetje op mijn huid gesmeerd en ik heb niks vreemds gemerkt,’ aldus Jennifer M. tijdens de zitting.
Haar relaas van verdachte lokte fronsende wenkbrauwen uit bij de aanklager. Die vond het ongeloofwaardig dat een volwassen vrouw en moeder van vijf geen onraad had geroken ondanks de opmerkelijkheden in hetgeen zich heeft voorgedaan.
Het is volgens de aanklager ook niet geloofwaardig dat zij niet eens de achternaam kent van haar eigen ‘schatje’. Toen er gevraagd werd waarom ze haar rijbewijs en ID-kaart niet bij hand had, zei ze dat haar auto op de bewuste dag bij de monteur was en dat al haar bescheiden daarin waren. Ze had geen reactie op de vraag van de rechter of de aanhoudende voorlichting in zoveel vormen en op allerlei niveau over hoe mensen drugs smokkelen en anderen daarvoor worden gemanipuleerd haar niet hadden bereikt.
VRIJ OP HUMANITAIRE GRONDEN
Ondanks alles heeft de kantonrechter positief gereageerd op een verzoek van de verdediging om haar voorlopig in vrijheid te stellen. De advocaat had de aandacht van de rechter gevraagd voor het feit dat Jennifer M. alleen woont met haar vijf schoolgaande kinderen, waarvan de oudste 19 en de jongste 6 jaar is. Nu ze is opgesloten zijn ze aan hun lot overgelaten. De kinderen zijn thans in een crisis aangezien er dreiging bestaat dat ze uit de huurwoning worden gezet.
