De strijd tegen onderdrukking en voor vrijheid is de fundering van het vredesverdrag tussen de marrongemeenschap en de toenmalige machthebbers tijdens de koloniale periode. Nu zoveel jaren later is het een onmisbare herdenking of viering. Maar er is nog heel veel aan de winkel, merken prominente mensen uit de marrongemeenschap aan. Eenheid onder de marrons is meer dan essentieel.
Op social media en zelfs tijdens een luchtig gesprek, worden de discussies feller tussen de verschillende stammen onder de marrongemeenschap. Het neerkijken en vooroordelen komen soms van pas. De realiteit bewijst ons elke keer dat het anders is, merkt Miquella Huur, DNA-lid van ABOP aan. “Er wordt niet vaak over gesproken, maar wanneer we zulke evenementen hebben dan zijn we een, maar op bepaalde gebieden is de eenheid tussen de marrons zoek. “En hieraan moet er samen hard gewerkt worden”, vult ze aan.
Ook de voorzitter van Freydrasi fu Afrikan Srananman, Iwan Wijngaarde, is dezelfde mening toegedaan. ‘Er worden te veel dingen gedaan, die voor een splitsing zorgen tussen de stammen onderling en met de tot slaaf gemaakten. Volgens Wijngaarde is het kennen van de Surinaamse geschiedenis heel belangrijk. ‘ Als je jouw geschiedenis goed kent, weet je dat we verdeeld zijn door de toenmalige machthebbers. Als je dat weet ga je extra aandacht besteden dat niemand een wig moet brengen tussen ons’.
Cultuurontwikkeling
Wat heel goed ontwikkeld wordt is cultuur, merkt Wijngaarde aan. ‘Er wordt veel aandacht aan besteed’. De Poolowaka kan een voorbeeld daarvan zijn. Heel veel jongeren hebben geparticipeerd aan dit onderdeel. Ook tijdens de welbekende Avondvierdaagse wandelmars hebben de Marron jongeren niet ondergedaan. Ze zijn ook uitgeroepen tot winnaars in de culturele klassen. ‘Er is een duidelijke groei te merken in de ontwikkeling van de Marron jongeren en dat stemt wel goed’.
De cultuur hebben wij in Suriname het meest bewaard in vergelijking met andere landen, vult Fidelia Graand-Galon, ambassadeur van Suriname in Ghana aan. ‘De stamindelingen, benamingen en cultuuruitingen komen overeen met dat van de Afrikaanse landen. Suriname wordt nu vaker gegoogeld en er blijkt interesse te zijn’. Een heel makkelijk voorbeeld legt de ambassadeur uit; ‘De marrons gebruiken vaker het woord ‘A toe’ wanneer ze iemand omhelzen. In Ghana bijvoorbeeld wordt ook dit woord gebruikt bij dezelfde handeling’.
Aan de andere kant zegt Fidelia Graand-Galon dat de Afrikaanse landen heel veel waardering hebben voor de marrons. De naam ‘Maroons’ is bij deze landen zoals al Jamaica reeds bekend. ‘Pas in de jaren 90, 2000 en nu, gebruiken een heleboel mensen de naam marron. ‘De Marrongroep werd gepromoot als bosnegers, waardoor ze niet een goed beeld hadden dat ze marron vrijheidsstrijders waren’, legt de ambassadeur uit. Volgens Fidelia moet ze heel veel vertellen over de marrons in Suriname en hun cultuur en dat wekt veel belangstelling op bij de Afrikanen. ‘Ze willen vaak ons land bezoeken. Het visum naar Suriname is niet moeilijk te krijgen, maar het transitvisum wel’. Transitvisum is een visum dat geldig is voor doorreis via de internationale transitzones van een of meer luchthavens van de lidstaten.
Zowel Iwan Wijngaarde, Fidelia Graand-Gallon en Miquella Huur blijken tevreden te zijn met de ontwikkeling binnen de marrongemeenschap op het gebied van cultuur. Volgens hen is het belangrijk dat de eenheidsvorming de basis is voor de ontwikkeling binnen deze gemeenschap.
