Armloze handreiking van de President in zijn jaarrede

Hij deed die handreiking ook daags na de start van de protesten van Organic. Naïevelingen en opportunisten zijn toen op ingegaan en zijn bedrogen uitgekomen. Het zegt natuurlijk ook veel over het inschattingsvermogen van de naïevelingen en over de mentale corruptie van de opportunisten die hoopten alsnog wat mee te kunnen pakken. Maar het zegt vooral veel over de intenties van de handreiking van Santokhi.

Het handelsmerk van Santokhi is mensen veel beloven en alles waar hij mee bezig is rooskleuriger te maken. Zo was bij ook in zijn jaarrede. Zijn jaarrede bestond uit 3 delen: (1) borstklopperij van activiteiten van de afgelopen 2 jaren, (2) vage vooruitzichten voor de komende 3 jaren met wederom borstklopperij en (3) geklaag over iedereen en alles en oproep voor samen, de beroemde handreiking. Dit alles was gelardeerd met een toon en stijl die allesbehalve warm en uitnodigend was.

Als je deel (1) en deel (2) hebt gehoord met de bijbehorende toon en stijl dan kan je toch niet geloven dat hij oprecht een handreiking doet. Maar als je toch voorbij deze vertoning de moeite wilt nemen om te overwegen om op de handreiking in te gaan dan moet je het volgende ook meenemen in jouw overweging:
a. Waarom is Santokhi nooit transparant naar de samenleving toe?
b. Waarom is Santokhi al die tijd polariserend geweest naar de politieke partijen, naar de etnische groepen en naar de religieuze denominaties toe?
c. Waarom is Santokhi steeds zijn beloftes niet nagekomen en waarvoor hij ook geen excuses maakt?

Waarvoor handreiking?

De vraag is wat wil hij met zijn handreiking en hoe wil hij de mensen die op ingaan betrekken? Tijdens de Organic protesten had hij toch beloofd na de gesprekken tot actie over te gaan? Is er al geleverd door hem? Voor de verkiezingen had hij verschillende dingen beloofd, is er überhaupt iets geleverd? Kortom, zonder voorwaarde vooraf ingaan op zijn oproep betekent dat je medeplichtig wordt aan zijn desastreuze politiekvoering en misleiding van het volk.

Ter voorkoming van misverstanden wil ik gezegd hebben dat het altijd een goede zaak is als alle Surinamers en iedereen die met het land en volk menen meehelpen met de opbouw van het land. Let wel opbouw van het land maar niet medeplichtig worden aan verval en misleiding! Daarom moet je vooraf helderheid hebben van Santokhi wat hij concreet (!) wil doen en bereiken en wat en hoe jouw bijdrage daarin zou passen. Stel vooraf voorwaarde – die ook door jou te controleren is – hoe jouw bijdrage oprecht meegenomen wordt zonder dat je als “windowdressing” wordt gebruikt.

Handreiking zonder armen

Hij doet een handreiking maar die hand is niet verbonden aan een arm, het is dus een bijna fake hand, een “ghost hand”. Hij roept op tot samenwerking maar maakt in zijn jaarrede niets concreets. Hij geeft ook niet aan hoe de hulp gekoppeld – de arm dus – zal zijn aan de rest van zijn regering en plannen. Hiermee zie je dat het mogelijk een afleidingsmanoeuvre van hem is. Nu hij wederom onderdruk staat vanwege de berg aan wantoestanden en gebroken beloftes:
1. Wegblijven van diaspora kapitaal
2. Wegblijven van de vele investeerders van BIBIS
3. Door het ijs gezakte samenwerking met Guyana
4. Lek geprikte Dubai ballon
5. Bewierookte Nederland die lege huls blijkt te zijn
6. Surfin die als fiasco niet geherstart wordt
7. Weggegooid kapitaal bij HPSG deal
8. Schimmigheden bij bodemloze SLM
9. Donkere motieven bij voorgenomen Italiaanse miljarden
10. Schoffering van moslims met voornemen van Ambassade in Jerusalem
11. Doofpot bij houtsmokkel waarbij eigen familie in commissie zit
12. In transparantie bij Haïtianen smokkel midden in lockdown
13. Ontspoorde diaspora strategie
14. Mislukking in opvolging afspraken met IMF
15. Ontspoorde strategie naar Oppenheimer
16. Koersloze strategie in opvolging aanbevelingen bij EBS
17. Lege beloftes aan padieboeren in Nickerie
18. Onderdrukking van opiniemakers en journalisten
19. Belangenverstrengeling op alle niveaus met foute benoemingen
20. Verwaarlozing van gedupeerden bij waterramp

Hij is nu 2 jaren aan het regeren, het zijn er bijna gemiddeld 1 wantoestand per maand. Hij had toch in zijn jaarrede op z’n minst iets van zelfreflectie kunnen tonen? Hij had iets meer nederigheid kunnen tonen om daarna pas de handreiking te doen voor samenwerking. Samenwerking met welk doel, om hem uit de ellende te halen of het land voor ellende te behoeden? Voor het laatste moet iedereen klaar staan, maar dan ook hem meteen behoeden voor zijn eigen falen, hem verlossen van het leed van het ambtsketen.

Hikmat Mahawat Khan