“Regering, is dit de manier waarop er met senioren burgers wordt omgegaan? Foei.” Zo uit zich een verontruste en teleurgestelde bewoner van Huize Ashiana.
De bewoners van het verpleeg- en verzorgingshuis hebben op woensdag 3 april geprotesteerd op het terrein van het bejaardencentrum. Vorig jaar is er een reeks van acties geweest van het personeel en de bewoners. “Het is triest om te zien dat er wel andere dingen gebeuren in het land, maar men de subsidies voor bejaardentehuizen niet kan overmaken”, zegt bewoner Judit Tilborg in gesprek met Sun Web TV.
De overheid heeft de subsidie aan instellingen nog steeds niet verstrekt. Hierdoor ontstaat veel ongerief en moeten de directies allerlei manoeuvres bedenken om de instelling niet te doen verzuipen. Tilborg zegt dat het schandalig is dat er wel geld is voor allerlei grote feesten. “Het is schandalig. De directie kan de instelling niet runnen zoals het hoort.” Als voorbeeld laat ze doorschemeren dat de tehuisbewoners al ruim zeven dagen ’s ochtends en ’s avonds brood met doperwten eten. “En de doperwten zijn hard.” Bronnen hebben haar aangegeven dat er door het ministerie van Sociale Zaken een grote hoeveelheid van die doperwten is “gedumpt” bij Huize Ashiana. Tilborg roept de regering op om haar plicht en verantwoordelijkheid na te komen.
De bewoners houden hun hart vast met de nieuwe energietarieven. Ze kunnen zich niet voorstellen hoe zwaar het zal zijn voor de directie. “Als de overheid niet inkomt met subsidie, dan denk ik ook niet dat ze onze instelling zullen vrijwaren van de prijsverhoging van elektriciteit.” Tilborg laat weten dat er enkele weken terug door bewoners en personeel al een brief is aangeboden aan de regering en aandacht gevraagd voor het vacuüm bij Huize Ashiana. “Tot nu toe is geen reactie van hen ontvangen.” Het zou volgens haar goed zijn wanneer de directie ook flink van zich laat horen en opkomt voor de bewoners. “Ze durven niet omdat ze bang zijn dat ze op het matje geroepen zullen worden. Zo gaat het bij politieke functies. De regering negeert ons. Er is hier een stichtingsbestuur dat niet eens communiceert”, zegt een geëmotioneerde bewoner in een rolstoel.
