“We moeten oppassen met de chemische bestrijding van de rattenplaag in Nickerie”, zegt bioloog Ashvin Sewsahai. Het bestrijden van deze plaag door middel van gif kan nare gevolgen hebben voor de andere organismen.
Sewsahai, die een mastertitel heeft in biologie, zegt dat het gebruik van gif tegen de rattenplaag geen structurele en duurzame oplossing is. De roofdieren van de muizen zijn onder andere katten, honden, kleine en grote roofvogels en slangen. De meeste chemische stoffen zijn derhalve persistent en bio-accumulatief van aard, wat betekent dat de stoffen heel moeilijk af te breken is door het lichaam en blijft ophopen. Met als gevolg dat dieren, die hoger liggen in de voedselketen ook kunnen sterven. Als deze dieren die hoger in de voedselketen liggen op grote schaal worden verwijderd, vanwege sterfte door het gebruikte rattengif, zullen vervolgens deze en andere prooien weer in aantal kunnen toenemen, omdat er simpelweg geen predators meer aanwezig zijn; die kunnen dan vervolgens weer een plaag gaan vormen. “In de ecologie noemen we het eerder beschreven fenomeen een trofische cascade.” Volgens de bioloog moet men ook ernstig uitkijken met het invoeren van natuurlijke vijanden van de ratten in het gebied, omdat die op hun beurt ook kunnen leiden tot een plaag.
Hij meent dat deze plaag te wijten zou kunnen zijn aan de aanhoudende en toegenomen neerslag. In 2022 was er sprake van een La Niña. Het gevolg is waarschijnlijk geweest dat de rijstboeren hun rijstarealen niet optimaal hebben kunnen oogsten en onderhouden. Wat resulteerde in rest padie op de velden met als gevolg de vermeende rattenplaag.
Sewsahai zegt verder dat enkele mogelijke alternatieven om de rattenplaag te bestrijden, die wat milieuvriendelijker zijn: het onderhouden van de landbouwarealen en tijdig oogsten en het gebruikmaken van moderne bestrijdingsmethoden, die ook nog diervriendelijker zijn, voorbeeld het Ekosystem. Dit is een ecologisch, veilig en hygiënisch apparaat gericht op meervoudige vangst van ratten door middel van een lokstof. Eenmaal gevangen in zo’n systeem wordt een verdelgingsmiddel vrijgelaten; dit middel laat de dieren op een diervriendelijke manier, dus zonder stress, doodgaan. Het veredelingsmiddel is derhalve niet persistent en niet bio-accumulatief. Dit apparaat kost heel duur, maar de regering kan gebruik maken van het lokaal technisch kader om dit apparaat hier te vervaardigen. “De overheid maakt slecht gebruik van lokaal technisch kader van het PTC en AdeKUS. In dit geval zou het raadzaam zijn een van de Alumni of Thesis Candidata van een der voornoemde instellingen de kans te geven om mee te helpen denken aan het oplossen van een vermeend nationaal probleem.” De bioloog vindt dat middels de huidige benadering, om weer rattengif te gebruiken, het creatief intellectueel denken van de verantwoordelijke beleidsmakers blootlegt en zulks ten kostte van het milieu.
