“We horen dit al geruime tijd en waar er rook is, moet er vuur zijn”, zegt een padieboer in gesprek met Key News Suriname over de geleverde brandstof, die bestemd is voor het pompgemaal Wakay.
De padieboer zegt dat het beheer van het pompgemaal eerder lag bij het Overliggend Waterschap Multipurpose Corantijn Project (OWMCP), maar nadien nam het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) het beheer over en uiteindelijk werd het beheer door het ministerie overgedragen aan de Vereniging van Rijstexporteurs (VRE).
Hij vindt het raar dat het beheer van het pompgemaal overgedragen is aan de VRE, waarbij belangenverstrengeling nu een rol speelt. Volgens de landbouwer wordt wel vaak brandstof geleverd door LVV voor de pompen, maar de pompen draaien niet op volle toeren. Hierdoor blijft er brandstof over, die vaker verdwijnt.
Bij een eerder gesprek met president Chandrikapersad Santokhi is deze kwestie door landbouwers aangehaald, maar het staatshoofd vraagt naar bewijzen. “We hebben al een hint gegeven, dan moeten de autoriteiten dit gaan onderzoeken. Maar er wordt niets gedaan.” Volgens hem hebben een paar boeren deze kwestie ook bij de politie aangekaart, maar dan worden zij als verdachte gezien. “Velen willen zich dan niet meer bemoeien hiermee.”
Voorzitter Bhagwatpersad Ramadhin van de VRE ontkent deze geruchten en zegt dat het pompgemaal nog steeds onder het beheer is van LVV. “Hoe kan het pompgemaal onder het beheer zijn van VRE?”, vraagt hij retorisch. Volgens hem zijn de Wakay-pompen al ouder dan 40 jaar en kunnen niet op volle toeren draaien. De pompen worden wel optimaal ingezet en er is voldoende irrigatiewater voor de padieboeren.
De voorzitter beweert dat de brandstof, die geleverd wordt door het ministerie, meteen getankt wordt in de pompen en er is altijd controle. Dus er is geen ruimte om brandstof te stelen. Ramadhin meent dat een kleine groep zulke geruchten verspreidt om politiek te scoren. “Maar met de rijstsector moeten we geen politiek bedrijven”, aldus Ramadhin.
