Terwijl er in Suriname uitdagingen zijn over het ruimtelijke ordening- en milieubeleid, dringt het Surinaamse staatshoofd al geruime tijd aan op het verkrijgen van carbonsubsidies voor Suriname. Hoewel Suriname door sommigen wordt gepresenteerd als het groenste land ter wereld met 93% bosbedekking, wordt dit door anderen ernstig betwijfeld. Vooral de illegale en grootschalige houtkap en de goudhandel die gepaard gaat met niet-duurzame ontbossing, zorgen voor twijfels over dit percentage.
President Chan Santokhi heeft vorige week op de klimaattop (COP28) in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) de visie van de Surinaamse regering over klimaatvraagstukken gedeeld. In zijn toespraak benadrukte ook hij de unieke positie van Suriname, met 93% van het land bedekt door regenwoud en een ontbossingspercentage van minder dan een tiende procent. “Suriname is trots op zijn status als een van de slechtsdrie koolstofnegatieve landen ter wereld en belooft dit te behouden.” Het staatshoofd benadrukte het belang van het beschermen van biodiversiteit en het evenwicht tussen economische ontwikkeling en milieuvriendelijke strategieën.
In de afgelopen 10 jaar hebben verschillende organisaties en milieuactivisten herhaaldelijk de alarmbel geluid vanwege gebrek aan transparantie over het milieubeleid en het uitblijven van concrete acties tegen milieuvervuiling. Iedereen herinnert zich vast wel dat Frits van Troon, een voorstander van natuurbehoud, en milieuactivist Erlan Sleur herhaaldelijk de aandacht vestigden op milieuproblemen in het stuwmeer en illegale goudwinning in het Brownsberg Natuurreservaat. Recentelijk zijn er beelden opgedoken waaruit blijkt dat grote hoeveelheden gevaarlijke chemicaliën openlijk in het achterland werden opgeslagen, zonder officiële communicatie van autoriteiten naar de samenleving. Het water uit het stuwmeer bleek ook aanzienlijk meer kwik te bevatten dan internationaal is toegestaan. Het is misschien tijd om na te denken over onze tekortkomingen en ons niet alleen op carboncredits te richten. Als deze financiële middelen beschikbaar komen, moeten we hopen op doelmatig gebruik en voorkomen dat ze in de zakken van vrienden en familie verdwijnen.
De overheid communiceert niet transparant over het milieubeleid en het tegen gaan van milieuvervuiling. Ook voor wat duurzaam bosbeheer betreft blijkt er heel veel onduidelijkheid te zijn. Er worden ongestoord concessies uitgegeven in woon- en leefgemeenschappen. Wat doet de regering om negatieve effecten te verminderen en de gezondheid van ecosystemen te behouden? Tja, als er in Paramaribo zelfs aladol benzinestations worden geopend in woonbuurten. Als in Paramaribo vlak voorbij politiestations en safe city camera’s verschillende smoko patu’s vrijelijk gebruik maken van de openbare weg en niemand optreedt, dan is de vraag hoe serieus je de regeerders moet nemen? Voor zij die niet weten wat smoko patu’s zijn, dat zijn voertuigen die dusdanig rook/ gas uitstoten dat je er terstond kotsmisselijk van wordt.
