Deze week wil ik bewust niet praten over bepaalde politici en hun honger naar grond en de wijze hoe men alles uit de kast haalt om het gelijk aan hun zijde te krijgen. Het doet hun er niet aan toe of er principes overboord worden gegooid of moraal en ethiek wederom schade wordt aangedaan.
De publieke opinie zal hun een worst wezen en als die bekende slachtofferjas aangetrokken moet worden of die saaie, versleten etnische troef met alle emotie gespeeld moet worden…so be it! Jammer genoeg, slagen zij er toch in om velen mee te sleuren in dat circusoptreden.
Dat blijkt duidelijk in het algemeen stemgedrag ieder verkiezingsjaar. Maar, goed…it is what it is. Niet alleen ijzer is niet met de blote handen te breken, maar de laatste jaren ook grensoverschrijdende domheid.
Mijn kostbare energie wil ik voor nu daarom gebruiken om mijn waardering uit te spreken aan de organisatie die de onlangs gehouden SEOGS2022 (Suriname Energy Oil and Gas Summit) heeft neergezet op het terrein van Hotel Torarica. De look-and-feel van het geheel bracht mij terug naar de Jaarbeurzen van 30-plus jaar geleden.
Toen was de Jaarbeurs geen verkapte vlooienmarkt zoals wij die nu kennen. De SEOGS2022 Summit is een uitvloeisel van de grote olievondsten, die wij de afgelopen jaren hebben gehad. De positieve resultaten zijn dat organisaties en bedrijven van heinde en verre Suriname in het vizier hebben en dat zij graag business met ons willen doen of tenminste openstaan voor netwerken.
De grote vraag is natuurlijk of wij ready zijn daarvoor, want uit eigen observatie en uit gesprekken met insiders heb ik kunnen halen dat het systeem waaraan wij ons vastklampen erg onvriendelijk is tegen (startende) ondernemers. Te weinig effectieve tools die men aanreikt, te veel barrières die men opwerpt, te veel willen vasthouden aan verouderde werkmethodes en niet kunnen inzien dat wij over een zeer slechte infrastructuur beschikken.
Een minpunt tijdens de beurs was dat bij de inrichting van exhibition hall #2 men beter kon werken aan de indeling van de ruimte. Enkele units waren veel te dicht op mekaar, waardoor de gangpaden daar smal bleken te zijn. Ook de airconditioning van die grote tent liet te weten over. Op gegeven moment dacht ik dat de normale sauna van Torarica daarnaartoe was verhuisd.
Ik dacht dat ik het alleen warm had, maar de vele ‘waaiers’ die tevoorschijn kwamen en het aantal hoorbare tyuri’s en het gemompel waren voor mij het bewijs dat ik nog vrij redelijk alles op een rij heb in mijn hoofd. Al met al…de olievondsten brengen ons land voor nu mooi ‘op de kaart’.
Laten wij de wereldbeheersers alleen vragen om dat van ‘groene’ energie niet te snel te pushen, anders zitten wij opgescheept met al onze geweldige enorme olievoorraden.
Wat ons land de laatste 15 tot 20 jaar te schande zet zijn de vele vangsten. Juist ja, de drugsvangsten, die lokaal en internationaal het nieuws halen. De vangsten, die in aantallen schijnen toe te nemen en die gelinked worden met individuen en groepen uit Suriname of van Surinaamse afkomst. Van verkoolde lijken tot verbrandde voertuigen en vliegtuigen tot mysterieuze verdwijningen tot liquidaties…you name it. Zaken, die even in het nieuws komen, maar waarover wij na een tijdje niks meer vernemen.
Wat mij wel opvalt, is dat ondanks er een financieel-economische crisis bestaat, er kolossale panden worden neergezet, de duurste voertuigen worden ingeklaard op de haven, mensen ineens schatrijk worden, Hollywood een onderafdeling hier schijnt te hebben en fast money een stapje voor is op de beloofde fresh capital.
Ach, niemand kijkt, dus…’is nie errug!’. Waar het geld geplant en bemest is, waar het groeit en waar het geoogst wordt moet volgens sommigen, de oplettende Surinamers niet storen. Anders zijn ze gewoon jaloers!
Ik kijk richting justitiele- en monetaire autoriteiten of zij de komende tijd zullen of willen nagaan wat de bron is van zoveel moni. Komt het van de vondsten of de vangsten?!?
Sranansma, een succesvol begin van de tweede helft van 2022 wens ik u toe.
