Als het nu niet overduidelijk is dat in ons land het begrip klassenjustitie een realiteit is, dan weet ik het niet meer. Ik kan niet zeggen of er een tijd was waarin Vrouwe Justitia met een blinddoek rondliep en dat het recht voor iedereen gold, maar wat ik weet is, dat die blinddoek van tijd tot tijd wordt afgezet.
Sterker nog, deze Vrouwe Justitia schijnt in ons land een zeer geavanceerde oogoperatie op het niveau van een LASIK-behandeling te hebben ondergaan. Vrouwe Justitia wordt beschouwd als hét symbool voor rechtvaardigheid en wordt uitgebeeld door een geblinddoekte vrouw met in de ene hand een weegschaal, wat staat voor het afwegen van feiten en omstandigheden. In haar andere hand houdt zij een zwaard, wat het vonnis moet voorstellen. Haar blinddoek staat voor rechtspraak zonder aanziens des persoon.
Ik weet niet wanneer en door wie deze blinddoek verwijderd is, maar het is nu beestachtig geworden in Suriname. Waar zaken middels spitsvondigheden en allerlei verdraaisels werden gedaan, nu komt men openlijk voor de dag en laat men het volk ‘pier borsu’ merken dat degenen met een politieke backing, degenen die over wat meer financiën beschikken ten opzichte van anderen en degenen die invloedrijk zijn heel makkelijk de dans kunnen ontspringen. Zij kunnen met al de genoemde privileges het zwaard en de weegschaal van mevrouw Justitie ontwijken, want die doet met opengesperde ogen toch alsof zij bepaalde van die gasten wil raken.
Ja, zullen enkelen wel zeggen, het is niet wat je weet, het is wat je in staat bent te bewijzen. Okay, mooi…goed…maar, wat als er onomstotelijk bewijs op tafel is gelegd en vette dossiers en getuigenverklaringen de zaak hard maken? Gaan wij dan over tot het bewust zoeken naar kraters in de wet om bepaalde gasten toch nog een vluchtroute te bezorgen? Hoe moreel-ethisch is dat? Leven wij nog wel in een geordende geciviliseerde maatschappij? Wat geven wij aan onze nakomelingen mee?
Ik kan mij niet voorstellen dat daders van bijvoorbeeld kindermisbruik gewoon simpelweg worden vrijgepleit door een ‘vormfout’, een ‘foutje’ in de tekst, een ‘foutje’ in de dagtekening/datum van het dossier, een ‘foutje’ door een ontbrekende pagina, een ‘foutje’ in een letter van een naam….HOE?!? Meneer de dader loopt vrij rond, de rechtsgeleerde die de zaak heeft ‘gewonnen’ spekt diens bankrekening nog meer en niemand die zich druk maakt over het slachtoffertje, dat vaak voor de rest van diens leven onherstelbaar beschadigd is.
Aan het laatste geval van de viespeuk die de financiële instelling leidt en die door onze zwakke wetgeving nu vrij mag rondlopen heb ik mij mateloos geërgerd. Ik kan mij niet voorstellen dat vrouwen op de werkvloer met deze hamerslag, als het ware vogelvrij zijn verklaard. Als de directeur vrijuit gaat, mag de bode, de kassier, de tuinman, de security guard, de installateur, de ICT’er, noem maar op…ook een kansje wagen en in een donkere hoek de vrouwelijke collega’s op een oneerbare wijze betasten, mogen die de ‘kippetjes’ op een onbewaakt moment ook petten tegen de muur en doen alsof het maar een grapje was? Wat ik mij niet kan voorstellen, is dat geen van de slachtoffers op dat vreselijk moment niet het heel pand bij elkaar heeft gegild of die scheefganger niet gewoon heeft ‘gedjapt’ of kennis heeft laten maken met haar nagels.
Wat ik mij ook niet kan voorstellen, is dat er een grote groep vrouwen is die deze predators staat te verdedigen, alsof zij behekst zijn. Als ik even het verleden mag induiken had je een soortgelijk geval van een ‘hoogwaardigheidsbekleder’, die ook zo’n viezerik was (of nog steeds is) en een slap tikje op de vingers van de rechter heeft gehad (maar nooit één dag achter slot en grendel is geweest). Die hitsige warmbloedige oude man is niet lang daarna toch nog voorzitter van een staatsinstituut geworden. Wie denk je dat hem heeft geholpen om met zijn droge bil op die hoge stoel te zitten? Juist ja…ook vrouwen!
Ondertussen doet Vrouwe Justitia haar blinddoek weer op. Hoe minder belangrijk de burger is die bepaalde strafbare feiten pleegt, hoe strakker die doek wordt gebonden. Er komt ook nog een lasbril, een zwarte zak én een zwarte emmer op haar hoofd.
Surinamers, ik ben erg teleurgesteld, maar toch wens ik u een goede werkweek toe.
