In Amerika is er een orthodoxe kerk die een wetsvoorstel ondersteunt waardoor mensen van hetzelfde geslacht elkaar mogen huwen. Ook in Nederland zijn er meerdere kerken geweest die iets soortgelijks hebben gedaan. Het is niet verkeerd, maar eigenlijk zoals het hoort. Het feit dat we sommige mensen bepaalde rechten ontnemen, dat is pas verkeerd!
Ooit had ik de eer om aanwezig te zijn bij een symposium over HIV en hoe religieuze leiders de medicatietrouw van mensen die leven met deze infectie zouden kunnen stimuleren. Een aantal stond er welwillend tegenover. Er was een organisatie die aangaf een probleem te hebben omdat men geloofde in genezing via gebed. Medicatie nemen zou dus niet moeten worden gestimuleerd. Of hun strategie effectief was, laten we maar even in het midden. Het gaat erom dat men, vanuit religieuze overwegingen er eerder voor kiest om mensen, dus kort gezegd, de dood in te jagen. Opvallend was dat er een vrouwelijke voorganger was van een vrij bekende kerk in de stad. Zij was de eerste en enige die aangaf dat het wellicht tijd was voor Suriname om zich wat meer open te stellen en inclusiever te worden. Op wat gemompel binnensmonds vond haar opmerking weinig steun. Dat is jammer. Enerzijds. Aan de andere kant is dit nou een echt lichtpuntje aan het einde van die tunnel die we discriminatie noemen.
Deze bijeenkomst vond enkele jaren geleden plaats en helaas is het wel zo dat het lichtje net zo klein en net zo ver in die tunnel is gebleven. Gezien de recente ontwikkelingen en de stappen die Suriname wil zetten om bij de internationale gemeenschap te horen, zouden we toch echt moeten werken aan onze ouderwetse manier van denken. Dat geldt natuurlijk niet alleen op het vlak van huwelijken van hetzelfde geslacht. Er is zoveel waar wij aan moeten werken. Wanneer wij de internationale gemeenschap betreden, worden wij, mits wij het protocollair zelf goed aanpakken, met alle égards ontvangen. Dat zouden wij dan ook moeten doen, ongeacht de seksuele geaardheid of genderidentiteit van iemand. Er is echt wel een kans dat er mensen die ‘zo’ zijn tussen de investeerders zitten. Zouden zij niet twee keer nadenken voordat zij hun geld investeren in een land dat hun financiële middelen accepteert maar henzelf niet?
Nu is de kans groot dat het hen een worst zal wezen, want wie rijk is, heeft nou eenmaal de macht om te doen en laten wat die wil, vaak boven wet en recht.
We moeten trouwens onze vooruitgang niet alleen peilen op welvaart maar zeer zeker ook op welzijn. Vooral omdat ook dat steeds meer de internationale trend is. Zelfs bij de grotere bedrijven kijkt men niet langer alleen naar de winst die gemaakt wordt, maar ook naar de impact op samenleving en milieu. In Suriname zijn dat een paar. Wederom een lichtje dat klein en ver in de tunnel is. Maar hey, het is licht en dat wil dus zeggen dat we beter kunnen zien. Hoeveel beter? Dat is dus echt aan onszelf!
