Ingezonden: Deugen Simons haar Ministers wel?

Het gonst van de geruchten in de Surinaamse samenleving, zowel binnen de zogenaamde intellectuelen als het gewone volk. Sommigen vinden dat slechts enkele ministers geschikt zouden zijn voor hun functie, anderen de helft en weer een ander deel een kwart, etc. Waaraan zou dat kunnen liggen?

Wel of niet Deugt

Kennelijk aan gebrek aan transparantie en nakoming van de verantwoordingsplicht tegenover het volk van Suriname, zoals door Simons nadrukkelijk beloofd is. Deze president heeft zeer hoge verwachtingen gewekt, die dan ook ingelost moeten worden. Jenny had haar mond vol van corruptiebestrijding en dat houdt vooral in de strijd tegen nepotisme. Dan blijft over dat slechts competente personen op de juiste plaats kunnen en moeten zitten.

Het zou de geloofwaardigheid van Simons ten goede komen en ondersteunen als ze van elke minister de expertise en ervaring vermeldt en waarom hij/zij geschikt zou zijn voor dat betreffende ministerie. Welk trackrecord rechtvaardigt hun positie. Per slot van rekening benoemt en ontslaat Simons de ministers, die daarom ook grondwettelijk aan haar verantwoording verschuldigd zijn. Met de verstrekte betrouwbare data kan dan op een gedegen wijze getoetst worden welke minister wel deugt en welke niet. Er is toch niets om bang voor te zijn of om te coveren? Zo hoort het eigenlijk in elke geciviliseerde maatschappij!

De Lamme leidt de Blinde

En waarom zwijgen de gekozen vertegenwoordigers van het Surinaamse volk in De Nationale Assemblee (DNA) toch als het graf hierover? Vreemd hoor, want als het mis gaat, is DNA, zowel coalitie als oppositie, even verantwoordelijk. Je kunt namelijk de armoede willen bestrijden, de economie willen diversifiëren en het begrotingstekort willen terugdringen etc., maar dan moet elk ministerie wel bemenst zijn met competente personen om het te kunnen leiden, anders zal er weinig van deze goede doelen terechtkomen. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Of je kunt je ook wel situaties indenken waarin de lammen de blinden moeten leiden. Wat het begrotingstekort betreft, kan dat voor een belangrijk deel worden teruggebracht door te beginnen met de coalitiepartners aan te spreken en verder de corruptiegelden op te sporen. Hopelijk lukt het dan om de belastingvrije grens gelijk te trekken aan de armoedegrens op een waardevaste manier. Het buitenlands beleid zal geen probleem vormen, want grondwettelijk wordt dat door de president bepaald.

People’s President

Het voordeel van Simons is dat het hele Surinaamse volk nu naar haar kijkt en pal voor haar wenselijkheden staat. Dus al zouden coalitiepartners bijvoorbeeld tegenstribbelen, ze zijn bij lange na niet opgewassen tegen het hele Surinaamse volk. Het volk kijkt niet uit naar privébelangen, kijkt niet uit naar partijbelangen, maar naar maateregelen die het algemeen belang duurzaam dienen en verheffen.

Niets meer en niets minder. Simons praat als een people’s president en het volk wacht nu terecht op de dienovereenkomstige daden. De eerlijkheid gebiedt dat de president ook de nodige tijd gegund moet worden om wat dringend gewenst is in het gareel te smeden. There is new hope, so do not disappoint your people!