De toelating van VHP-voorzitter Chan Santokhi tot het parlement heeft op maandag 29 september voor enige ophef gezorgd. De NDP en Bronto Somohardjo hebben hemel en aarde bewogen om Santokhi, niet toe te laten tot het parlement, maar hun poging om een politieke poppenkast op te voeren is volledig mislukt. De poppenkast diende niet de rechtsorde, maar persoonlijke ambitie, wrok en haat met alle bijbehorende gezichtsverlies voor diegenen die de procedure misbruikten.
Commissievoorzitter Somohardjo en zijn medestanders probeerden Santokhi te blokkeren met het argument dat de toelating ‘te laat’ zou zijn en dat precedenten moesten worden vermeden. Maar de feiten waren onmiskenbaar: de geloofsbrieven waren onderzocht en aan de wettelijke eisen was voldaan. Wat bedoeld was als juridisch steekspel ontmaskerde zich als rancuneuze machtspolitiek. Bronto’s aversie tegen Santokhi komt voort uit zijn ontslag als minister van Biza vanwege vermoedelijke fraude. Maar met hun ondoordachte argumenten hebben ze zichzelf in de voeten geschoten.
Bronto’s frustratie over het niet kunnen bekleden van een ministerspost heeft geleid tot wrok en haat jegens de VHP en Santokhi. In een toespraak in DNA, vertoonde hij kinderachtig gedrag en maakte zichzelf belachelijk. In een korte spreekbeurt kakelde hij als een kip zonder kop over volgauto’s, applaus en protocollen. Je ziet duidelijk dat hij gefaald heeft met zijn halal-politiek.
Parlementslid Salarbaks kakelde ook iets over zijn toelating tot het parlement. Hij haalde aan dat hij drie dagen moest wachten om toegelaten worden en vroeg zich af: wat voor nonsens is dit? Hij wilde gewoon stoer doen om zichzelf in de schijnwerper te plaatsen. De bedoelde vergadering was niet legitiem, dus de VHP kon niet meewerken aan een niet-legitieme vergadering. Er is een ordereglement en dan dien je te houden aan de regels van het parlement. Zo zie je dat hij nog een politiek kuiken is.
VHP DNA-leden weerlegden de argumenten van de NDP en Bronto met overtuigende onderbouwing. Het werd toen te heet onder hun voeten, waardoor er geen andere optie overbleef dan Santokhi toe te laten. Uiteindelijk moesten de NDP en Bronto hun eigen braaksel inslikken en met hun staartjes tussen hun benen afdruipen. Dit gebeurt als je niet aan de regels van het parlement houdt.
Bronto’s laatste opmerkingen dat de vorige president erg veel geluk heeft en dat hij respect heeft voor de huidige president. Wat hij daarmee bedoelde weet Joost alleen. Daarna kakelde hij weer verder als een kip zonder kop. Zijn respect voor de huidige president was onsamenhangend en gaf blijk van zijn onvermogen om op het niveau van Santokhi te debatteren.
Santokhi’s niveau is vele malen hoger dan die van Bronto, dus Bronto moet zich realiseren dat hij geen partij is voor de grote Olifant in de politieke arena.
Idris Naipal
