Ingezonden: Van protest tot profijt: Het dubbele gezicht van de politiek

De recente uitspraken van DNA-lid Ebu Jones, waarin hij tot ontsteltenis van velen een volledige draai van 180 graden maakt en nu beweert dat de absurde verhogingen van de schadeloosstellingen voor DNA-leden – destijds doorgedrukt door de vorige regering – “helemaal niet hoog” zouden zijn, omdat het zou gaan om “kwaliteitswerk”, zijn met diepe verontwaardiging ontvangen. Voor de vele hardwerkende Surinamers die dagelijks, vaak tegen onleefbare en onrechtvaardig lage beloningen, hun bijdrage leveren aan onze samenleving, voelt dit als een klap in het gezicht.

Zijn uitspraken zijn volstrekt afkeurenswaardig en tonen een schrijnend gebrek aan waardering voor de werkenden in dit land. Pijnlijk genoeg is dit dezelfde persoon die bij de stemming over deze buitensporige salarisverhogingen – circa één jaar geleden – uit protest de zaal verliet en zich fel uitsprak tegen wat hij toen zelf “onrechtvaardigheid” noemde. Zijn harde woorden, die destijds veel bijval kregen, waren onder meer:

• “Ik ga mijn uiterste best doen om mijn collega’s, vooral die vanuit de coalitie, te overtuigen om hier niet mee te gaan…”
• “Ik moet horen: Jones is ertegen, en het moet opgeschreven staan…”
• “Deze actie van ons is een klap in het gezicht van de samenleving…”
• “Het kan nooit zo zijn dat ik al goed kan eten en nóg meer geld vraag, voorzitter…”

Nu beweert ditzelfde DNA-lid zelfs dat het werk in DNA “kwalitatief hoog” is en daarom goed betaald moet worden. Dit staat in schril contrast met zijn eerdere uitspraak: “Om DNA-lid te worden heb je helemaal geen vereisten nodig. Je hoeft geen academisch geschoold persoon te zijn. Je hoeft geen opleiding te hebben…”

Zijn eerdere betoog over het belang van leerkrachten, politieagenten, verpleegkundigen en anderen die onder gevaarlijke omstandigheden werken, maar schandalig slecht worden betaald, blijkt dus achteraf niets meer dan een schijnvertoning te zijn geweest. Mogelijk slechts een populistische poging om stemmen te winnen, en niet een oprechte verdediging van rechtvaardigheid. Daarmee kunnen zijn woorden worden aangemerkt als onoprecht en misleidend.

Wederom blijkt dat zodra eigenbelang de boventoon voert, edele doelen en mooie woorden niets meer zijn dan lege frasen die razendsnel worden vergeten – helaas nog steeds kenmerkend voor onze dorpspolitiek.

Yerry Khoesial

Vz Adviesraad DNL