“Mi na kakafowru… awas den koti mi ede, teki mi … menselijke waardigheid kan mij niet worden ontnomen.”
Arthy Sama-An (44) leidde jarenlang een actief en druk bestaan. Overdag werkte hij als ambtenaar bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en ’s avonds stond hij in zijn eigen barbershop. Voetbal was zijn grootste hobby; koken en ondernemen waren zijn passies. Zijn leven zat vol plannen en ambities, tot ziekte zijn wereld abrupt veranderde.
Sama-An leeft sinds zijn jeugd met diabetes mellitus. Wat begon als een ogenschijnlijk onschuldige eeltvorming onder zijn linkervoet, groeide uit tot een ernstige medische situatie. Door slechte wondgenezing – een bekend risico bij diabetespatiënten – ontstonden complicaties die uiteindelijk leidden tot een amputatie van zijn linkerbeen boven de knie. Hij was toen 39 jaar.
“Ik was woedend, angstig en radeloos,” vertelt Sama-An. “Het nieuws sloeg in als een bom. Niemand is voorbereid op zo’n moment.”
De dag van de operatie staat nog scherp in zijn geheugen gegrift. De pijn was hevig en het been was ernstig geïnfecteerd. “Het was letterlijk aan het verrotten,” zegt hij. “Ik wilde alleen nog dat de operatie zo snel mogelijk zou gebeuren.”
De schok was groot, niet alleen voor hemzelf, maar ook voor zijn omgeving. Familie, vrienden en collega’s reageerden verslagen. “Ik was nog jong. Niemand had verwacht dat het zo ver zou komen.”
Acceptatie
Na de amputatie begon een lange en zware herstelperiode. Niet zozeer fysiek, maar vooral mentaal. “Acceptatie was het zwaarste,” zegt Sama-An. “Ik moest leren leven met een nieuwe realiteit en erkennen dat het leven niet meer zou zijn zoals daarvoor.”
Steun vond hij vooral bij zijn ouders en familie, die hem moreel bleven ondersteunen. Toch was de innerlijke strijd groot. Het verlies van een ledemaat bleek een rouwproces op zich. “Je rouwt om wie je was,” legt hij uit.
In die periode groeide echter ook iets nieuws. “Ik ben niet minder geworden,” zegt hij. “Ik ben een andere versie van mezelf geworden. Mijn prothese is geen vervanging van wat ik kwijt ben, maar een symbool van mijn besluit om te blijven deelnemen aan het leven.”
Nieuwe tegenslag: nierfalen
Een jaar na de amputatie kreeg Sama-An opnieuw een zware klap te verwerken. Hij werd geconfronteerd met acuut nierfalen en moest starten met hemodialyse. Sindsdien is hij dialysepatiënt.
Ondanks deze nieuwe realiteit bleef hij overeind. Zijn geloof speelde daarin een belangrijke rol. “Bidden en geloven gaf mij kracht,” zegt hij. “Zelfliefde en zelfacceptatie bleken geen luxe, maar een noodzaak om mentaal te overleven.”
Terugkeer naar zichtbaarheid
Tijdens een periode van depressie trok Sama-An zich volledig terug van sociale media. Hij voelde zich minderwaardig door zijn beperking. Die stilte werd doorbroken toen hij zijn huidige partner ontmoette. “Zij stimuleerde mij om mezelf te accepteren en opnieuw zichtbaar te worden,” vertelt hij.
Sindsdien deelt hij positieve boodschappen en inspirerende teksten online. De reacties zijn talrijk. “Mensen laten weten dat ze kracht putten uit mijn woorden. Dat motiveert mij om door te gaan.”
Leven voorbij de beperking
Vandaag heeft Sama-An een baan, een stabiele relatie en een hechte familiekring. Hoewel hij momenteel niet actief op de werkvloer staat, hoopt hij in de toekomst weer aan het werk te kunnen in een aangepaste werkomgeving die rekening houdt met zijn mobiliteitsbeperking.
Zijn ambities reiken verder. Hij wil een eigen onderneming starten en een deel van de opbrengst inzetten om mensen met een beperking te ondersteunen. “Niet vanuit medelijden,” benadrukt hij, “maar vanuit gelijkwaardigheid.”
Een boodschap van hoop
De kern van zijn verhaal is helder: een beperking hoeft geen eindpunt te zijn. “Doorzettingsvermogen betekent niet dat je nooit valt,” zegt Sama-An. “Het betekent dat je elke keer opnieuw de moed vindt om op te staan.”
Zijn leven vat hij zelf treffend samen:
“Vroeger definieerde ik mezelf door wat mijn lichaam kon. Vandaag definieer ik mezelf door hoe ik opnieuw heb leren kijken.”
Het verhaal van Arthy Sama-An is geen verhaal over verlies, maar over veerkracht: de kracht van iemand die weigert zichzelf te laten beperken door wat hij heeft verloren.
