Natio-nieuweling Silvinho Esajas: “voelt wel aan als thuis komen”

Keynews sprak dinsdagavond na afloop van een open trainingssessie in het Franklin Essedstadion met Esajas, van Gelderen en Jubitana. Vente was jammer genoeg niet beschikbaar. Er werd ook meteen van de gelegenheid gebruikgemaakt om Gleofilo Vlijter, Dimitri Apai en Natio-assistent bondscoach Remko Bicentini te spreken.

Naar zeggen van de 22-jarige Esajas hoefde hij niet lang na te denken om zich bij het nationaal team van Suriname aan te sluiten. Toen hij werd benaderd was het meteen, ja. “Ik voelde me heel vereerd en wil gewoon alles geven voor ons land.” Volgens de boomlange centrale verdediger (1 meter en 93 cm) is het bij de komende Concacaf Nations League wedstrijden tegen Guyana (5 september) en Guadeloupe (9 september) belangrijk dat Natio de 6 punten behaald. Hij erkent dat het klimaat veel warmer is dan in Nederland en het dus wennen zal zijn. Echter gelooft de libero dat de tegenstanders hetzelfde probleem zullen ervaren, aangezien een aantal van hun internationals ook overzees actief is.

Van Gelderen kwam op de plaats van Sean Klaiber, die na de bekendmaking van de eindselectie plotseling afmeldde. De deur ging hierdoor open voor de RKC Waalwijk rechtervleugelverdediger. Hij vond het wel jammer dat hij de eindselectie in eerste instantie niet haalde. “Er leiden meerdere wegen naar Rome, dus vind ik het niet erg.” Weliswaar heeft hij in de Nederlandse eredivisie nog weinig speelminuten voor RKC gemaakt. De 23-jarige voetballer maakte dit jaar de overstap van Groningen en zal dus zijn kans moeten afwachten. Het is niet zijn eerste bezoek aan Suriname. “Maar wel mijn eerste keer om voor het nationaal team te spelen, dus dat is mooi.”

Ook hij geeft toe dat het wennen zal zijn aan het speelterrein in de regio en klimaat. “De velden zijn zwaarder en het is warmer.” De vleugelverdediger gelooft weliswaar dat met de nodige training de spelers zich zullen aanpassen. “Ik hoop dat ik minuten krijgt dan kan ik zien waar ik sta.” Zijn interlandloopbaan voor Suriname is mogelijk gemaakt wegens het contact met Brian Tevreden. Laatstgenoemde is directeur voetbalzaken bij de Surinaamse Voetbal Bond (SVB), maar fungeerde daarvoor als spelersagent. “Ik ken Brian al sinds jong af. Hij benaderde me een paar jaar geleden en ik stond er open voor.”

Papa en opa Jubitana hebben een grote rol gespeeld in de keuze van Denzel voor Suriname. Met trots gaf hij aan dat zijn grootvader (Rudi Jubitana) in het verleden ook voor Natio heeft gespeeld. “Dat was voor mij de motivatie om het ook te doen en mijn familie trots te maken.” Hij voelt zich thuis binnen het nationaal team. “Het is een heel open groep met leuke jongens. Ik ben blij om deel van uit te maken.” De technische voetballer wil het zo goed mogelijk doen en zijn steentje bijdragen aan het succes van Natio.

Remko Bicentini behoort samen met Roberto Gödeken en Ryan Koolwijk tot de vaste assistenten van bondscoach Stanley Menzo. Eerstgenoemde was jarenlang assistent en later bondscoach van Curaçao. Verder nam hij als assistent met de nationale ploeg van Canada deel aan het afgelopen voetbalwereldkampioenschap in Qatar. Op de vraag als hij dat geluk van de Canadezen voor Suriname heeft meegenomen: “Ik doe mijn best en neem alles wat ik heb hierheen om te zorgen dat we ook succes hebben”, zei hij met een glimlach. De Concacaf regio en het Caribisch gebied is voor hem geen onbekend terrein. De keuze om bij Suriname te assisteren kwam vanwege de aanwezigheid van “fantastische spelers -en doelstelling. Je wilt richting het WK en spelen voor de Gold Cup. Dat is een hele goede motivatie om het te doen.” Indien een aantrekkelijk bod van een ander land mocht komen, blijft Bicentini bij Suriname. “We hebben een doelstelling en willen naar het WK en dan ga ik er alles aan doen.” De oefenmeester vindt de groep spelers geweldig en werk prettig met de technische staf.

“Het is altijd mooi om thuis te zijn”, aldus een blijde Gleofilo Vlijter. De topscorer aller tijden van Natio is er na enige poos weer bij de eindselectie. Hij reageerde nuchter op de vraag over zijn verwachtingen voor de aankomende wedstrijden. “We gaan van onze eigen kracht uit en proberen het beste van te maken wat we in huis hebben.” Over zijn ontwikkeling bij OFK Beograd uit Servië zei Vlijter content te zijn. “Persoonlijk voel ik alsof ik weer de oude ben en plezier heb wat ik doe. Dat is belangrijk voor mij om te bewijzen wat ik allemaal met mijn talent kan.”

Apai werd al ‘slapend’ aan de eindselectie toegevoegd. “Ik sliep en zag bij het wakker worden een missed call van mijn clubvoorzitter, hoofdtrainer en trainer Menzo”, vertelde de Transvaal-aanvoerder lachend op de vraag hoe hij zich voelde toen er contact met hem werd gelegd. “Ik was er niet op voorbereid, maar ben blij als je mag uit komen voor je land. Daarvoor spelen we eigenlijk.” Doorgaans fungeerde Apai aan het begin van het diasporaproject en lokale voetbaltalenten als sfeer maker. Hij bracht vaker de boel aan de gang met zijn energie en trad tegelijkertijd verbindend op. Van de huidige groep zijn de meeste internationals nieuwe gezichten. “Het is dus kennis maken en vandaar uit proberen het team samen te smelten”, aldus de aanvaller.