Nepagent beloofde slachtoffer ‘politiebaan’ tegen betaling

Zijn zelfgemaakte politiepas en een gaspistool dat hij als ‘dienstwapen’ gebruikte, zijn verbeurd verklaard.
L.D., werkzaam als beveiligingsmedewerker, bekende openlijk schuld aan de aanklachten. In de rechtszaal verklaarde hij al van kinds af aan politieman te willen worden. Toen hij in 2005 werd afgewezen vanwege overgewicht, ontwikkelde hij naar eigen zeggen de illusie dat hij tóch politieman was. “Ik begon me daarna als zodanig te gedragen,” gaf hij toe.

In januari van dit jaar wist hij een jongeman ervan te overtuigen dat hij via hem een politiebaan kon krijgen. L.D. gebruikte daarbij de valse naam ‘agent Raffi’. Het slachtoffer moest kopieën van zijn ID-kaart en diploma inleveren, en daarnaast SRD 8.350 betalen. Ook stelde L.D. dat hij de vereiste medische keuring kon ‘regelen’ buiten het officiële circuit.

Om zijn verhaal kracht bij te zetten, imiteerde hij een vrouwelijke politie-inspecteur die met een andere telefoonlijn het slachtoffer belde en bevestigde dat ‘agent Raffi’ alles in orde kon maken en dat hij ook de keuring kon te voeren. In de rechtszaal demonstreerde L.D. hoe hij de stem van de vrouwelijke politieofficier nadeed, tot verbazing van aanwezigen. Hij zou zich aan de telefoon ook hebben uitgegeven als andere hoge politiefunctionarissen.

Volgens het slachtoffer was ‘agent Raffi’ zelfs bij hem thuis geweest en had hij ook met zijn moeder gesproken. Daarna moest hij plaatsnemen in de auto van de verdachte alwaar de ‘medische keuring zou plaatsvinden’. Bij die gelegenheid zou de verdachte de jongen hebben gevraagd om zijn trui omhoog te trekken, waarna hij eerst rustig zijn buik betastte. Vervolgens zou de verdachte volgens de aangever onverwachts hebben gegrepen naar zijn kruis. L.D. ontkende dit onderdeel van de beschuldiging, en de rechter oordeelde uiteindelijk dat er onvoldoende bewijs was om hem hiervoor te veroordelen.

Tijdens datzelfde huisbezoek wist L.D. ook de moeder en zus van het slachtoffer te overtuigen van zijn vermeende connecties. De zus maakte op instructie van de verdachte SRD 5.000 over naar een bankrekening, in de hoop op een baan bij het Directoraat Nationale Veiligheid. Daarnaast voldeed zij aan het verzoek om een aanzienlijk bedrag aan beltegoed op te sturen voor de zogenaamde vrouwelijke politie-inspecteur, zonder te weten dat het in werkelijkheid om dezelfde verdachte ging.

Toen zij opnieuw werd gevraagd geld over te maken, viel haar op dat bij de digitale bevestiging van haar mobiele bankapp de naam van L.D. verscheen. Dat wekte haar argwaan. Ze belde de ‘inspecteur’ om te verifiëren of zij het juiste rekeningnummer had gebruikt. Tot haar verbazing beweerde de zogenaamde inspecteur dat zij niemand kende met de naam L.D.

Uit gegevens van het Openbaar Ministerie blijkt dat L.D. geen onbekende is van justitie. Hij is vijf keer eerder veroordeeld: één keer voor mishandeling en vier keer voor oplichting, waarbij hij zich telkens voordeed als politieman. Zijn advocaat, mr. Richene Libretto, vroeg de rechter om een straf met begeleiding. Hij wees op de obsessie van zijn cliënt met het politieberoep en stelde dat eerdere veroordelingen geen blijvende gedragsverandering teweeg hebben gebracht. “Dit toont aan dat er iets schort aan het resocialisatietraject van delinquenten,” aldus de raadsman.

Hij vroeg om een mildere straf dan de 2,5 jaar die door de officier van justitie was geëist. De rechter achtte echter een gevangenisstraf van twee jaar, met een proeftijd van twee jaar, passend en noodzakelijk om herhaling te voorkomen.