Het is voor dialysepatiënten nog steeds een grote uitdaging om continu de juiste zorg te krijgen. Dit zegt Guno Duurham, een dialysepatiënt en ook bestuurslid van de nierdialysepatiënten organisatie.
NuPro, die vloeistof en materialen aanlevert voor de dialysemachines, is nog niet betaald. “Als het goed is, moet volgens de leidinggevende dat gegarandeerd zijn tot het eind van de maand. We hebben ook begrepen dat NuPro nog niet is betaald”, merkt Duurham op.
De nierdialysepatiënten organisatie doet een beroep op de regering om zaken in orde te maken voor de nodige zorg. Het beschikken over verbruiksmateriaal en garanderen van de zorg is nog steeds onzeker en met de nodige gevaren voor dialysepatiënten. Umar Posetiko, ondervoorzitter van de organisatie, vindt de uitgaven die voor nierdialysepatiënten nodig zijn nog steeds hoog. Het plaatsen van de shunt kost volgens Posetiko nu SRD 40.000,- en wordt niet gedekt door de verzekeringsmaatschappij. Een shunt is een apparaat dat wordt ingebracht in het lichaam waar de hoofdader van de patiënt zich bevindt. Hiermee wordt de dialysepatiënt gekoppeld aan een dialyseapparaat om de overtollige vloeistoffen uit het lichaam van de dialysepatiënt te zuiveren.
Vervoer voor de dialysepatiënten is ook een kostenpost. “We hebben iemand die helemaal uit Saramacca moet komen om te dialyseren. De goede man betaalt zeker SRD 4000,- per maand alleen aan vervoerskosten.” De kosten zijn soms heel moeilijk te dekken volgens Posetiko, die een gepensioneerde politieman is. “Ik heb mij ingezet voor land en volk. Ik verwacht wel dat de regering zorgt voor de nodige zaken voor mijn gezondheid”, merkt hij op. Duurham zegt dat de regering zorg moet dragen voor de financiële middelen en dat deze op tijd betaald moeten worden, zodat de zorg gewoon gegarandeerd kan blijven.
In 2022 is de regering gestart met het uitvoeren van niertransplantaties. Met de transplantaties moeten de druk en de kosten voor dialysepatiënten omlaag gebracht worden. Volgens Posetiko is het een goed begin geweest, alleen moeten de nodige randvoorwaarden gecreëerd worden voor patiënten die zo’n transplantatie hebben ondergaan. “De nodige medicamenten zijn niet beschikbaar in Suriname. Als je lichaam na de niertransplantatie je gedoneerde nier niet heeft afgestoten moet je medicijnen innemen die je in Suriname niet kan kopen. Als deze medicamenten ook hier te verkrijgen zijn, is dat een hele hulp”, merkt Posetiko op.
De beschikbaarheid van donoren die nieren beschikbaar stellen is ook schaars. Volgens hem is toegang tot een karkasnier, makkelijker dan in Suriname. “En dan nog heb je geen garantie, want je lichaam kan het na twee weken afstoten”, aldus Posetiko.
