NPS-assembleelid Jerrel Pawiroredjo wijt de problemen bij het Staatsziekenfonds (SZF) aan falende controlemechanismen en jarenlang gebrek aan ingrijpen. Volgens hem hebben bestuurders in de afgelopen jaren steeds meer macht naar zich toegetrokken, waardoor zaken konden gebeuren die “niet correct waren”.
Pawiroredjo zegt dat de situatie niet van recente datum is, maar dat er nooit structureel is opgetreden om misstanden te stoppen. “Het kan zo niet langer,” stelt hij. Hij is tevreden dat de regering inmiddels heeft ingegrepen, maar benadrukt dat alles volledig op tafel moet komen en dat er maatregelen moeten volgen om herhaling te voorkomen.
In gesprek met Radio ABC noemt hij de ontwikkelingen een duidelijk signaal aan alle staatsbedrijven dat geknoei niet langer wordt getolereerd. Volgens het assembleelid mogen consequenties niet uitblijven.
De parlementariër wijst erop dat het SZF naar schatting circa 80 procent van de zorg in Suriname financiert, maar tegelijk ook te maken heeft met de grote financiële tekorten in de zorgsector. Pawiroredjo haalt ook de ontwikkeling van het fonds aan: het SZF begon in de jaren tachtig als ziekenfonds voor ambtenaren en stelde zich later open voor vrijwillig verzekerden. Daardoor is het fonds zich volgens hem steeds meer gaan gedragen als een verzekeringsmaatschappij.
In dat scenario, vindt hij, zou het SZF onder toezicht van de Centrale Bank van Suriname moeten vallen, wat nu niet het geval is. Daarnaast zet hij vraagtekens bij de uitbreiding van de activiteiten. Volgens Pawiroredjo kan het nooit de bedoeling zijn geweest dat het SZF zelf huisartsenposten en apotheken zou opzetten; het fonds zou moeten terugkeren naar zijn kernverantwoordelijkheden.
Ook plaatst hij kanttekeningen bij de omvang van het personeelsbestand van meer dan 500 medewerkers en hoe dit zich verhoudt tot de inkomsten. Tot slot waarschuwt Pawiroredjo dat het SZF niet mag functioneren als “opvangbak” voor politieke loyalisten. Wat zich bij het fonds heeft afgespeeld, noemt hij teleurstellend.
