Hiervoor worden Suribet-accounts als hulpmiddel gebruikt om aan de gelden te komen, zo laat het Openbaar Ministerie in zijn berichtgeving weten. De (intellectuele) dader benadert een andere persoon, in de meeste gevallen een taxichauffeur van een taxibedrijf, en vraagt deze om gelden op te halen op een aangewezen plek en het vervolgens af te geven aan een andere persoon, meestal een kennis/vriend van de intellectuele dader.

Deze derde gaat met het geld naar een Suribetkantoor om het geld om te zetten in vouchers met een code. De vouchers worden vervolgens telefonisch verstuurd naar de intellectuele dader. Zodoende komt de intellectuele dader aan het geld, dat via oplichting bij hem kwam. De intellectuele dader vraagt weer anderen om de vouchers uit te “cashen”, al dan niet tegen een beloning.

In andere gevallen is gebleken dat de dader een andere persoon is, of het nu een vreemde is die toevallig een Suribet-kantoor bezoekt, of een kennis/vriend die vraagt om gelden voor hem uit te “cashen” al dan niet tegen een beloning.

Door de intellectuele dader wordt als reden opgegeven dat deze (op dat moment) niet over een identiteitskaart (ID-kaart) beschikt en daardoor niet zelf kan uit-cashen. Achteraf blijkt dan dat de vouchers met code, die door de dader is afgestaan aan de derde voor het uit-cashen, niet rechtmatig toebehoort aan voornoemde dader.

Uit het onderzoek komt dan de persoon die heeft uit-gecasht in beeld en deze wordt vervolgens opgespoord, aangehouden en in verzekering gesteld. Het Openbaar Ministerie wil hierbij eenieder, vooral taxibedrijven, erop attenderen oplettend te zijn en het uit-cashen van de Suribet vouchers voor anderen achterwege te laten om zodoende te voorkomen zelf als verdachte aangemerkt te worden.