Het komt in de politiek meer dan vaak voor dat men zich schuldig maakt aan geschiedvervalsing. Wikipedia omschrijft dit begrip als “Het opzettelijk anders beschrijven van het verloop van historische gebeurtenissen dan hoe die in de werkelijkheid zijn gebeurd. Iemand die geschiedvervalsing pleegt kan dit doen met, politieke, ideologische of financiële motieven. Het is niet te verwarren met pseudo-geschiedenis, de onorthodoxe uitleg van historische feiten zonder het bewuste doel te misleiden.” Encyclo.nl is hier kort over, namelijk: “Het moedwillig aanbrengen van onwaarheden in de geschiedschrijving, meestal met politieke bedoelingen.”
Geschiedvervalsing kan dienen als een instrument voor politieke propaganda, waarbij regeringen of machthebbers de geschiedenis herschrijven om hun eigen belangen te bevorderen. Het komt vaak voor dat politici betrapt worden op het verdraaien van historische feiten. Vicepresident Ronnie Brunswijk is daar consistent in; hij schept de indruk dat hij de democratie in Suriname heeft hersteld. Onlangs kwam ik via Facebook op een YouTube-filmpje waarin een interview met VHP-fractieleider Asis Gajadien werd vertoond. In het gesprek stelde Gajadien dat de VHP het algemeen kiesrecht in Suriname heeft gebracht. Ik was verbaasd om deze uitspraak, aangezien Gajadien de indruk wekte dat de oranje partij de grondlegger is van het algemeen kiesrecht.
Geschiedvervalsing houdt in dat historische feiten opzettelijk worden vervormd of gemanipuleerd, wat kan leiden tot ernstige gevolgen zoals misinformatie; verlies van culturele identiteit; versterking van vooroordelen en politieke manipulatie. Het vervalsen van de geschiedenis kan onrechtvaardigheden bagatelliseren, wetenschappelijk onderzoek verstoren en de verzoening in samenlevingen met een moeilijk verleden belemmeren. Dit ondermijnt niet alleen de waarheid, maar kan ook leiden tot verdeeldheid en onrechtvaardigheid in de samenleving. Hoewel de VHP ongetwijfeld een belangrijke rol heeft gespeeld, is Pater Weidmann de ware grondlegger van het algemeen kiesrecht in Suriname.
Het is van cruciaal belang om deze historische feiten correct vast te leggen en te behouden, net zoals met de Verbroederingspolitiek, waarbij men Jaggernath Lachmon boven Jopie Pengel probeert te plaatsen. Dit lijkt ook een bewuste poging om de huidige generatie te beïnvloeden en te manipuleren. Tijdens de herdenking van 75 jaar VHP eerder dit jaar, deed president Chan Santokhi hierover een schepje bovenop. Hij zei het volgende: “De strijd van de VHP heeft ervoor gezorgd dat iedereen mocht stemmen. Vanaf het ontstaan van de VHP heeft de partij altijd gezegd dat het een partij is voor een landelijk evenredigheidsstelsel.” Dit is natuurlijk zijn reinste onzin.
Ik roep VHP-prominenten daarom op om de geschiedenis niet te verdraaien. Geschiedvervalsing kan leiden tot een verkeerd begrip van het verleden. Wanneer mensen misleidende informatie krijgen, ontwikkelen ze een onjuist beeld van belangrijke gebeurtenissen en hun oorzaken, wat resulteert in gebrekkige kennis en onwetendheid. Pater Weidmann is de sleutelfiguur geweest die zich heeft ingezet voor het algemeen kiesrecht. Hij had nauwe banden met de Katholieke Volkspartij in Nederland en vroeg Lachmon om deel te nemen aan het zogenaamde patronaat. Lachmon heeft hier inderdaad aan bijgedragen.
Leonardus Josephus (Jozef) Weidmann (Kerkrade, 3 oktober 1899 – Paramaribo, 15 september 1962) was medeoprichter van de Progressieve Surinaamse Volkspartij (PSV). In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werden in Suriname meerdere politieke partijen opgericht, zoals de Javaanse KTPI, de Creoolse NPS en de Hindoestaanse VHP. Begin 1948 vertegenwoordigde Statenlid J.A. de Miranda de PSV tijdens de Eerste Ronde Tafel Conferentie in Nederland, waar hij pleitte voor algemeen kiesrecht voor mannen en vrouwen. Een van de resultaten van die conferentie was de vervanging van het census- en capaciteitskiesrecht door algemeen kiesrecht voor mannen en vrouwen. Weidmann was ook oprichter van de Progressieve Werknemers Organisatie (PWO). Emile Wijntuin, voormalig voorzitter van de PSV en voorzitter van de Stichting Pater Weidmann, schreef in 1996 een boek over Pater Weidmann: “Weidmann, grondlegger van het algemeen kiesrecht in Suriname.” Het is de geschiedvervalsers dan ook aangeraden een kijkje te nemen in dit boek en zich voortaan te houden aan de geschiedkundige waarheid.
