F.M. had er een gewoonte van gemaakt verkopers van tweedehandse auto’s op te lichten door bij de koop valse girale overboekingsbewijzen te overleggen. De meeste van zijn slachtoffers komen uit Saramacca en Paramaribo.
Verkopers kwamen achteraf tot de ontdekking dat de bedragen niet op hun rekeningen waren bijgeschreven. F.M. moest zich vorige week voor de rechter verantwoorden voor 28 gelijk luidende aanklachten, zoals oplichting en verduistering.
Een benadeelde vertelde op vrijdag 24 november in de rechtszaal hoe de verdachte hem telefonisch had benaderd naar aanleiding van een verkoop advertentie voor een auto. Het voertuig was geprijsd op US $5500, maar de koper had geen contant geld bij de hand. Daarom bood hij aan de betaling via een girale overboeking te verrichten. Onmiddellijk nadat hij de overboeking via zijn mobieltje had voltooid, toonde hij de verkoper het digitale bewijs. Hij had zelfs US$ 50 extra overgemaakt als blijk van waardering, omdat de benadeelde vlot had meegewerkt met de betaalmethode. Toen de verkoper twee dagen later het geld nog niet op zijn rekening zag, deed hij aangifte.
Op het politiebureau hoorde hij dat er meerdere aangiftes tegen de man werden behandeld. Ondertussen was de auto al doorverkocht en overgeschreven op naam van iemand anders.
Een tweede getuige overkwam hetzelfde. Hij bood een auto te koop aan voor US$ 7500 en had gedurende een week nog hoop dat het geld zou worden bijgeschreven. Toen hij uiteindelijk aangifte deed, was de auto al twee keer doorverkocht.
De advocaat van een derde getuige, die een Lexus ter waarde van US$ 14500 kwijt is, heeft sterke vermoedens dat F.M. de zichtbare speler is van een georganiseerde bende. De beklaagde had de oorspronkelijke koopprijs van US$ 16000 naar een lager bedrag n onderhandeld. Hierdoor kwam hij over als een serieuze koper bij het slachtoffer. Bovendien was hij met een identiek exemplaar van het voertuig gekomen om de auto te kopen, en had hij verteld dat hij liefhebber en verzamelaar was. De verdachte wist de verkoper te overtuigen de digitale overmaking te accepteren en liet zelfs zijn ID-kaart achter. Na de voltooiing van de overmaking, deed de koper de mededeling dat het in sommige gevallen 3 werkdagen kan duren voordat de recht hebbende zijn geld op de rekening ziet.
Nadat de drie dagen verstreken waren, ging de verkoper naar de bank van waaruit de oplichter de overmaking had verricht. Daar kreeg hij te horen dat het betalingsbewijs in orde leek. Nog steeds vol wantrouwen ging hij op onderzoek uit en achterhaalde dat de auto binnen relatief korte tijd bij een autohandelaar was ingeruild voor bijna de helft van de prijs. Daarna is de auto doorverkocht en onmiddellijk overgeschreven op naam van de nieuwe eigenaar. De politie heeft het voertuig in beslag genomen.
Toen de verdachte hoorde dat benadeelden hem bij de politie hadden aangegeven, stuurde hij tussenpersoon om een deel van de koopsom voor de derde getuige te brengen. De tussenpersoon bracht echter minder geld mee dan was afgesproken, dus werd die teruggestuurd door de benadeelde.
De rechter heeft het verzoek van de advocaat van de Lexus-verkoper goedgekeurd om zich bij de zaak te voegen. De advocaat verzocht om de auto gedurende het proces in bewaring te plaatsen bij de verkoper, maar dat kan vooralsnog niet omdat het Openbaar Ministerie (OM) ervan uitgaat dat de laatste koper te goeder trouw heeft gehandeld en dat het goed niet zonder meer kan worden afgenomen.
De Lexus-verkoper is echter van mening dat er een soort crimineel netwerk schuilgaat achter de enkele man die is aangeklaagd. De advocaat heeft enkele documenten aan de rechter overhandigd om aan te tonen dat de op een volgende kopers van het voertuig met elkaar hebben samengespannen. Ze noemde enkele punten om aan te tonen dat de laatste koper niet onwetend was. Mogelijk is ook de autohandelaar betrokken. Volgens de advocaat is het moeilijk te geloven dat er te goeder trouw is gehandeld wanneer iemand een voertuig van US$ 14500 koopt en met een eenvoudige auto van de helft van de prijs naar huis gaat. De redeneringen en het dossier dat door de advocaat zijn aangeboden, worden momenteel bestudeerd door de rechter en de openbare aanklager.
De behandeling van deze zaak wordt voortgezet in januari 2024. De beklaagde heeft spijt betuigd dat hij de opgekomen getuigen heeft benadeeld. De beklaagde hield de rechter voor dat hij zaken voor mensen heeft geregeld en dat hij gelden te ontvangen heeft. Hij wil die tegoeden aanwenden om de benadeelden te vergoeden, maar hij zou eerste moeten vrijkomen om deze gelden in handen te krijgen. Zijn verzoek om op vrije voeten te worden gesteld is door de rechter afgewezen. De rechter stelde hem voor op iemand te machtigen om zijn zaken buiten voor hem te regelen.
