Een recent persbericht van de Pan-Amerikaanse Gezondheidsorganisatie (PAHO) belicht een studie die een aanzienlijke invloed kan hebben op zelfmoord-preventiestrategieën in Noord- en Zuid-Amerika, inclusief het Caribisch gebied.
Het onderzoek, gepubliceerd in The Lancet Regional Health – Americas, suggereert dat het inzetten van beleid om de toegang tot zeer gevaarlijke pesticiden en vuurwapens te beperken meer dan 120.000 zelfmoorddoden in de regio over een periode van 10 jaar zou kunnen voorkomen.
Volgens het persbericht werd het onderzoek uitgevoerd in samenwerking met experts van PAHO en het Centre for Addiction and Mental Health (CAMH) in Canada. De bevindingen zijn bijzonder opmerkelijk gezien de huidige zelfmoordtrends in Noord- en Zuid-Amerika, waar, in tegenstelling tot andere WHO-regio’s, het sterftecijfer door zelfmoord de afgelopen jaren is toegenomen.
Dr. Anselm Hennis, directeur van de afdeling Niet-overdraagbare Ziekten en Geestelijke Gezondheid van PAHO en co-auteur van de studie, benadrukte de ernst van de situatie. Het persbericht citeert hem als volgt: “Zelfmoord is te voorkomen en elk verloren leven is verwoestend. Deze studie toont aan dat effectief beleid de toegang tot twee van de meest voorkomende methoden voor zelfmoord beperkt, een impact kan hebben op het verminderen van de mortaliteit in de regio.”
Het onderzoek modelleerde gegevens van 2020 tot 2030 en ontdekte dat in landen waar vuurwapens of pesticiden verantwoordelijk zijn voor 40% of meer van de zelfmoorden het invoeren van beperkingen zou kunnen leiden tot een aanzienlijke verlaging van de sterftecijfers.
In het persbericht staat met name dat dergelijke maatregelen het aantal zelfmoorden tegen 2030 met meer dan 20% onder mannen en 11% onder vrouwen zouden kunnen verminderen. Dr. Renato Oliveira e Souza, hoofd van de PAHO Mental Health and Substance Use Unit en co-auteur van de studie, benadrukte het belang van context bij het implementeren van deze maatregelen.
Het persbericht citeert hem als volgt: “Het implementeren van beperkende maatregelen is het effectiefst wanneer de methoden gangbaar zijn en verantwoordelijk zijn voor een aanzienlijk deel van de sterfgevallen door zelfmoord. Het is echter ook cruciaal om rekening te houden met de sociaal-culturele context bij het implementeren van middelen-beperkend beleid.”
De potentiële impact van deze maatregelen verschilt van regio tot regio. In het persbericht wordt opgemerkt dat in landen als El Salvador, Guyana, Nicaragua en Suriname, waar zeer gevaarlijke pesticiden een belangrijke oorzaak van zelfmoord zijn, beperking van pesticiden het aantal zelfmoorden aanzienlijk zou kunnen verminderen.
Ook in de Verenigde Staten, waar vuurwapens verantwoordelijk zijn voor meer dan 40% van de sterfgevallen door zelfmoord, kunnen gerichte beperkingen leiden tot een duidelijke daling van het aantal zelfmoorden in het komende decennium.
Misschien wel het meest opvallende is dat het persbericht meldt dat de studie voorspelt dat in de niet-Latijns-Caribische subregio het beperken van specifieke en zeer gevaarlijke pesticiden in Guyana, Suriname en Trinidad en Tobago de zelfmoordsterftecijfers met maximaal 31% onder mannen en 34% onder vrouwen zou kunnen verminderen.
Deze bevindingen komen overeen met de “LIVE LIFE” benadering van zelfmoordpreventie van de Wereldgezondheidsorganisatie, die middelenbeperking als een belangrijke strategie aanbeveelt.
Aangezien Noord- en Zuid-Amerika wordt geconfronteerd met stijgende zelfmoordcijfers, zou de implementatie van deze evidence-based interventies een cruciale rol kunnen spelen bij het bereiken van de WHO-doelstelling om het zelfmoordsterftecijfer tegen 2030 met een derde te verminderen.
