Naar aanleiding van de onterechte racistische beschuldigingen m.b.t. het artikel in De Ware Tijd “Herstelbetalingen zijn achterlijk” van nog geen handjevol personen op sociale media, het volgende. Begrijpend lezen is een kunde die niet een ieder beheerst. En vaak genoeg als het om gevoelige onderwerpen gaat, kunnen persoonlijke issues de focus verleggen. Ook het onvermogen om te kunnen relativeren kan hierbij een rol spelen, met als gevolgen selectieve perceptie en projectie.
Herstelbetalingen
De herstelbetalingen zijn voor achterlijk uitgemaakt, omdat je met geld niets kunt herstellen.
Integendeel wijst dit op een slaafse mentaliteit, want postuum verkoop je daarmee de ex-slaven weer. Er zijn trouwens geen personen voor achterlijk uitgemaakt, slechts het fenomeen herstelbetalingen. En bovendien zijn in het artikel onder meer de volgende aspecten/zinsneden opgenomen, die deze kwaadwillige critici moedwillig over het hoofd zien: “Het is volgens Bhikharie best mogelijk om geld te eisen ‘als je kunt aantonen dat Nederland inderdaad zich zichtbaar heeft kunnen ontwikkelen dankzij de slavernij…’; … over slavernij en herstelbetalingen moet volgens Bhikharie zeker verder worden gekeken dan het heel verre verleden … Wie is verantwoordelijk, zowel moreel als wettelijk onder de politiekbestuurlijke omstandigheden van toen? En wie hebben de slavernij mogelijk en uitvoerbaar gemaakt? Wie hebben eraan verdiend? … als je een historische audit maakt, doe dat ook voor Suriname na de onafhankelijkheid …” Op grond van deze overwegingen, is er een pragmatisch model gepresenteerd om Suriname uit het psychologische en materiële slop te halen. Elke oprechte Surinamer zou dit voorstel moeten omarmen en ondersteunen. In plaats van de illusie om als nazaten geld te kunnen innen, terwijl verschillende rechtszaken al het tegendeel hebben bewezen.
Slaafs Paradigma
Je zelf psychologisch bevrijden is immers een morele keuze die niet afhankelijk moet zijn van geld of excuses, anders blijf je gefixeerd in een slaafs paradigma. Pas als we in staat zijn elkaar in eigen waarde te laten en elkaars mening te respecteren, zijn we bevrijd van het slaafse paradigma. Maar elkaar afkraken voor een of andere fysieke of geestelijke autoriteit is typisch een demonstratie van een meester-slaaf attitude. Waarom zochten en zoeken Surinamers nog steeds hun toevlucht in Nederland als ex-slavenhoudster? Enerzijds wordt om excuses gevraagd van Nederland en anderzijds wordt een politiek-bestuurlijk systeem in eigen land toegestaan, dat bestuurt als een geciviliseerde vorm van slavernij, zoals nepotisme als herkolonisatie door vrienden en familie; onderdrukking van vrije meningsuiting; gebrek aan transparantie, participatie en inclusie; en geen adequate controle functie van De Nationale Assemblee. Aan al deze zaken ligt hetzelfde slaafse paradigma ten grondslag. Wake-Up!
Dr. Roy I Bhikharie, PhD
Eerst het Volk, dan de Rest
