Na zijn vertrek uit Suriname heeft Jeangu Macrooy, een van de zagers van het Surinaamse duo Between Towers, zich met duizelingwekkende snelheid een weg gebaand naar het middelpunt van de Nederlandse en Europese entertainmentwereld. Hoogtepunt is tot nu toe zeker Nederland vertegenwoordigen bij het Eurovisie Songfestival. Hij is terug naar de orde van de dag en gaf onlangs zijn jongste productie uit: ‘Worship’ (aanbidding of extreme bewondering).
‘Worship’ als titel voor een popsong kan gewaagd zijn en prikkelt daarom mogelijk ook de nieuwsgierigheid naar het verhaal erachter. De intro roept bij de eerste tonen direct een aangename spanning op. Die bestaat voornamelijk uit bastonen onder de aparte, diepe stem van Jeangu. De vibe die hieruit komt, leidt bij de eerste keren luisteren naar de song misschien even af van de eerste woorden. Het duurt een moment voordat duidelijk is waar de tekst over gaat. De eerste zinnen, ‘The flesh I’m made of, oh boy, it’s a temple’. ‘ This is holy ground’ (2x) lijken te hinten op een religieus/spiritueel thema, zonder dat het direct duidelijk is of het om een gospel of seculiere popsong gaat. Met bijna dezelfde ingetogenheid zingt Jeangu het tweede couplet: ‘Now that I’ve let you in, show your devotion’. ‘This is holy ground’ (2x). Bij de laatste woorden begint het door te dringen dat er symboliek uit de Bijbel wordt gebruikt in de tekst van een romantische ballad. De bridge en het refrein nemen alle mogelijke twijfels weg. Bridge: ‘Hey, and if you’re looking for a blessing’, Refrein: ‘I need you to worship my body, worship my body’. Het refrein is een explosie van passie. Het wordt vooral getypeerd door Jeangu’s falcetto zang, die ook verweven zit in de backgrond stemmen, die breed en diep bewerkt zijn, mogelijk om het gevoel van een kerkkoor op te roepen. Rond dat punt is het lied in al zijn glorie losgebarsten en verandert ‘Worship’ in een power ballad met een sterk soulkarakter.
Er zijn blijkbaar twee versies van deze track. De eerste versie schijnt de radioversie te zijn, waarin meer synthesizer invloeden te horen zijn en waarin vooral het refrein een dieper, dramatischer geluid heeft. De tweede is meer akoestisch, met meer soul-flair en die is te horen bij de videoclip die online staat. Het tweede couplet is eigenlijk te kort, maar geeft wel alle andere verrassingen bloot. Het is een perfecte opstap naar het herintroduceren van het refrein. Jeangu zingt in de tweede vers over de liefde bedrijven, een daad die hij, met de woorden ‘Heaven is a place on earth and it’s right here in this bed, right here in this room’ vergelijkt met het betreden van de hemel.
Met een trompetsolo (de studioversie lijkt een trombonesolo te hebben) naar de climax toe, kan ‘Worship’ officieel toegevoegd worden aan de categorie pop/soul-ballad. Het lied wordt daarna voor een laatste maal gebracht naar een break waarin Jeangu losgaat met zijn smetteloze falcetto en de bridge herhaalt. Over de climax naar het einde toe is Jeangu met falcetto ad lib zang te horen, boven het blaaswerk dat de track verfrist en het soulfull karakter definitief maakt.
Niet veel artiesten hebben het lef om religieuze symboliek zo onomwonden te gebruiken voor de weinig omhullende tekst van een popsong. De angst voor kritiek vanuit geloofsgemeenschappen is in het verleden terecht gebleken, omdat die de kans op succes van het nummer ernstig kan schaden. Maar de kritiek kan ook aandacht trekken, wat de populariteit van een lied omhoog kan stuwen. Madonna’s ‘Like a Prayer’ is daar een voorbeeld van. De videoclip die bij ‘Like a Prayer’ hoorde, vergrootte alleen maar de controverse en de populariteit van de song.
Jeangu gaat in zijn videoclip niet zo ver, er zijn geen blote of uitdagende seksueel getinte scénes te zien. De clip van ‘Worship’ is opgenomen op een locatie die veel wegheeft van een oud kerkgebouw. Daarnaast zijn Jeangu en alle personen die voorkomen in de video in het wit gekleed, mogelijk om een engelachtige sfeer te scheppen. Ook de manier waarop gespeeld wordt met lichtinval, vanuit de glas-in-lood ramen, draagt bij aan het karakter van de clip van ‘Worship’. Controverse helpt geregeld wel om de populariteit van liederen van artiesten te vergroten. Welke kant het zal uitvallen voor Jeangu en ‘Worship’ moet nog blijken. Maar, wat wel duidelijk is, na het beluisteren van het lied is, dat de zanger, muzikant en liedjesschrijver Jeangu wel is veranderd in een professionele popartiest die goede songs maakt en die controverse niet schuwt. Hij bezit dus alle ingrediënten om vroeg of laat globale aandacht te trekken en misschien de eerste internationale popicoon uit Suriname te worden.
