“Regering heeft zich vervreemd van de gemiddelde burger”

Hij merkte op dinsdag 10 december op dat de levensstandaard van de gemiddelde Surinamer sinds 2020 drastisch is verslechterd, de inflatie meer dan verdubbeld, wisselkoersen zijn door het dak gegaan, en de prijzen van basisgoederen zijn voor velen onbetaalbaar geworden.

De stijgende kosten van levensonderhoud hebben volgens Bouva gezinnen in de greep van financiële onzekerheid gebracht. “Terwijl de regering haar strategieën prijst, blijven gezinnen moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen”, aldus de parlementariër. Het ontbreken van een sociaal vangnet en gerichte armoedebestrijdingsprogramma’s tonen volgens hem aan dat de regering zich volledig heeft vervreemd van de realiteit van de gewone burger.

“Voor de talloze Surinamers die dagelijks worstelen om te overleven, is er weinig hoop op verbetering onder het huidige beleid”, gaat Bouva verder. Hij zegt dat de regering probeerde deze problemen te wijten aan externe factoren. “Maar de waarheid is dat haar beleid de situatie alleen maar heeft verergerd. Door subsidies abrupt af te schaffen en de invloed van het IMF kritiekloos te accepteren, heeft deze regering de lasten van de economische hervormingen op de schouders van de armen gelegd.”

Bouva zegt dat de inflatie sinds 2020 meer dan 60% is, waardoor de koopkracht van de bevolking drastisch is afgenomen. De wisselkoers van de Surinaamse dollar ten opzichte van de Amerikaanse dollar is meer dan vervijfvoudigd, wat heeft geleid tot een explosieve stijging van de importkosten. De prijzen van basisgoederen zoals rijst, olie en melk zijn met meer dan 150% gestegen. De begroting voor 2025 stelt dat armoedebestrijding prioriteit heeft, maar in werkelijkheid is er, aldus de parlementariër, weinig gedaan om de structurele oorzaken van armoede aan te pakken.

Bouva merkt op dat de armoede in Suriname blijft toenemen, ondanks de beloften van de regering. Ook blijkt er uit de recente jaarrede noch uit de woorden van president Chan Santokhi dat er een duidelijk sociaal vangnet is. De politieke spanningen binnen de coalitie maken het volgens Bouva nog moeilijker om effectieve maatregelen te nemen.

“Elk van de partijen heeft haar eigen agenda, wat resulteert in inconsistent beleid en een gebrek aan coördinatie. Ondertussen blijven de meest kwetsbaren in onze samenleving lijden.” Bouva stelt dat armoede kan worden aangepakt door gerichte programma’s, werkgelegenheidsinitiatieven en subsidies voor essentiële diensten. Ook is er een sterke en samenhangende regering nodig om de vicieuze cirkel van armoede te doorbreken.