Na twee jaar kunnen gelovigen opnieuw in groten getale met elkaar samenkomen. Dit weekend herdenken christenen het paasfeest, een van de belangrijkste hoogtijdagen voor het christendom.
Voor de rooms-katholieke kerk doet deze periode haar intrede reeds met Aswoensdag. Daarbij wordt een periode van 40 dagen vasten ingeluid, in aanloop naar de periode van de herdenking van het lijden, sterven en de opstanding van Christus. “De verplichting van het vasten is door de Paus afgeschaft, maar het vasten is wel aanbevolen”, vertelt bisschop Karel Choennie.

Deze periode vormt een geheel en moet ook als dusdanig worden gezien, zegt de bisschop. Vorige week is Palmzondag gevierd, de herdenking van de plechtige intrede van Jezus in Jeruzalem. “Daarbij is de palmprocessie van belang. Ook worden palmtakken gezegend, als teken van overwinning na de strijd. Overwinning komt niet vanzelf, maar na strijden en lijden”, legt Choennie uit. Maandagavond was er de boeteviering in de Kathedrale Basiliek, waarbij wordt stilgestaan bij persoonlijke zonden, onder leiding van pater Esteban Kross. Woensdag is er de Chrismamis voor de wijding van heilige oliën. Dit gebeurt jaarlijks in deze periode in aanwezigheid van alle priesters, die ook hun geloftes vernieuwen. Witte Donderdag staat in het licht van de voetwassing.

Verboden intieme handeling

“Het was verboden om zo een intieme handeling te plegen vanwege Covid-19, maar dit jaar is het wel toegestaan, want het is een essentieel gebruik dat aangeeft dat Jezus op de aarde is gekomen om te dienen en niet om te heersen. Hij heeft de discipelen gevraagd om dat ook te doen.” Wel wordt een onderdeel hiervan weggelaten, vanwege hygiënische overwegingen met betrekking tot Covid-19. De voeten worden niet gekust, zoals gebruikelijk wel wordt gedaan. “Er worden 12 personen uit de kerkgemeenschap gekozen voor de voetwassing. De boodschap van Jezus met de voetwassing moet tot de bisschoppen en priesters doordringen.”Donderdag breekt ook een Triduum aan. Dat zijn Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Pasen bij elkaar.

Vasten op Aswoensdag

Hoewel het vasten in de veertigdagenperiode niet verplicht is, is dat wel verplicht op Aswoensdag en Goede Vrijdag. Gelovigen houden zich aan een maaltijd en die wordt in de avond genuttigd. Op Goede Vrijdag worden het lijdens- en passieverhaal gelezen. Daarna volgt de kruisverering. Voorheen werd het kruis gekust, maar vanwege Covid-19 wordt dit achterwege gelaten en doen gelovigen een buiging. Op Stille Zaterdag wordt de paaswake gehouden met tien lezingen uit het Oude en Nieuwe Testament. Ook wordt de doopvont opnieuw gezegend, de paaskaars gezegend en volwassenen gedoopt en gevormd. Paaszondag begint om 10.00 uur met de plechtige paasviering. Daarbij zijn leden van de Interreligieuze Raad in Suriname uitgenodigd en de president van de Republiek Suriname. Op Tweede Pasen is er om 10.00 uur ook een dienst.

Het hoofd boven water houden

Bisschop Choennie verheugt zich jaarlijks op de hele paasperiode, maar hij mist wel de Passiespelen. Hij haalt daarbij ‘Da Pina Tori’ aan die is geschreven door Majerie Hajari. “We hebben lang niet zulke professionele, dramatisch Passiespelen gehad.” Choennie hoopt dat binnenkort een componist en regisseur een zullen uitvoeren.
Verder merkt de bisschop op dat mensen het heel erg moeilijk hebben, maar ook dat families onderling elkaar helpen en dat men op creatieve wijze het hoofd boven water probeert te houden. “Mensen gebruiken meer eigen producten in plaats van onbetaalbare buitenlandse producten, ze nuttigen niet elke dag vis en vlees en planten veel meer.”
Als paasboodschap deelt de geestelijke de boodschap van het Comité Christelijke Kerken Suriname en deze is dat er bijzondere aandacht nodig is voor de bestrijding van corruptie.

Na twee jaar paasconferentie

Gemeente Logos International houdt, evenals de meeste kerken, na twee jaar van strenge Covid-restricties, een paasconferentie. “Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat kerken de bevolking weer kunnen bemoedigen”, zegt pastor Steven Reyme van Logos International. “Wij moeten beseffen dat alle Surinamers het moeilijk hebben, maar wij stellen ons vertrouwen op de Here om de moeilijke dagen te overwinnen. Het is bidden en werken. Ik leer de gemeenteleden om zelfvoorzienend te zijn, om te planten en te kweken, dat ze de dingen doen die ze moeten doen om te overleven. Want als je een peper, een prei, een soepgroente plant, dan hoef je die niet te kopen”, zegt Reyme over de manier waarop de huidige situatie in het land wordt ervaren.

Moeilijk voor de mensen

Verder zegt hij dat het natuurlijk van het beleid van de regering afhangt om de randvoorwaarden te creëren, zodat de bevolking koopkracht heeft en uit de situatie kan komen. Ook op geestelijk vlak hebben mensen het erg moeilijk. Er is dus veel vraag aan de gemeente om in te springen. Zo zijn er relatieproblemen, personen met zelfmoordneigingen, maar ook woningnood en gebrek aan schoolgeld, waarbij de hulp van Logos International wordt ingeroepen. “Wij hebben gemerkt dat die vraag enorm is toegenomen, wij helpen waar dat kan. Maar ik heb vanaf het aantreden van deze regering een oproep gedaan om in samenwerking met de religieuze organisaties het sociaal probleem op te lossen. Die weten waar die mensen zijn, die krijgen de meeste vraag.

Maar er is tot nu toe niets van terechtgekomen. Bisschop Choennie heeft in het gesprek naar voren gebracht dat de kerk in gesprek is met de minister van Financiën en Planning om een project uit te voeren, waarbij het armoedevraagstuk via de kerk wordt aangepakt. “Wij kennen de mensen, wij hebben de adressen al”, zegt Choennie. “Maar het laat heel lang op zich wachten. We merken dat door kadergebrek bij de overheid, de enorme bureaucratie en trage communicatie het maar niet van de grond komt.”

Pastor Steven Reyme roept de samenleving op om er meer dan ooit te zijn voor elkaar. “Wij moeten als samenleving en als mens meer en meer die extra stap voor de medemens gaan. Wij zijn meer dan ooit onze broeders hoeders. Wij moeten van toegevoegde waarde zijn voor elkaar en liefde hebben voor onze medemens.”