In 2007 heeft het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens geoordeeld dat de Surinaamse regering moet stoppen met het toekennen van hout- en mijnconcessies in het gebied van het Saamakavolk. Meer dan zestien jaar later gaat de strijd voor erkenning en bescherming van hun grondrechten echter nog steeds door.
In Sipaliwini is vorige week vrijdag door tientallen Saamaka’s tegen de activiteiten van Palmera Timber Processing N.V. in hun woon- en leefgebieden geprotesteerd. Zij eisen ook de uiteindelijke erkenning van hun grondenrechten, zoals bevolen door de OAS in een vonnis tegen de Staat sinds 2007.
Het vreedzame protest escaleerde op een gegeven moment, waarbij een houttruck en enkele bedrijfswagens werden geblokkeerd, werknemers werden tegeng ehouden en de weg werd gebarricadeerd. Op woensdag 3 juli hebben de ontevreden groep Saramaccaners hun petitie ingediend bij de president en het parlement.
Hoewel de president zelf niet naar buiten is gekomen om de petitie in ontvangst te nemen, hebben zij hun zorgen kenbaar gemaakt aan de vertegenwoordigers van de regering. De petitie, die door ruim 4600 mensen is ondertekend, vraagt om onmiddellijke actie tegen de houtkapactiviteiten in de leefgebieden en erkenning van hun grondrechten.
“We moeten strijden, anders stappen we weer in een slavernijboot. Zo voelt het aan. Het is een feit dat onze rechten niet echt worden gerespecteerd. Het is nog niet bij wet geregeld. We zijn al een tijdje bezig om op onze knieën te gaan om de overheid te vragen om onze fundamentele rechten als mens te erkennen. En dat wordt eigenlijk door middel van een Seketi waarbij bepaalde issues worden bezongen. Dus dat is wat die vrouwen spontaan hebben gedaan om die kreet te laten horen van hoe ze zich eigenlijk weer als slaven voelen”, vertaalde Jabini, adviseur van de VSG, het gezang van de Saramaccaanse vrouwen voor het Kabinet van de President. Hij merkte op dat historische onrecht recht gezet moet worden.
Het protest van vorige week vond plaats in Atjoni, Sipaliwini, en werd georganiseerd door de Vereniging van Saamaka Gemeenschappen (VSG). Deze organisatie heeft de regering en de Nationale Assemblee al enkele jaren duidelijk gemaakt dat zij tegen de aanwezigheid van het houtbedrijf in hun woon- en leefgebied zijn. Ondertussen is er een tientallen kilometers lange weg, bekend als de Palmerasweg, dwars door hun gebieden aangelegd.
De Saramaccaners hopen dat hun petitie zal leiden tot een stopzetting van de houtkapactiviteiten en dat er eindelijk werk wordt gemaakt van de erkenning van hun grondrechten. De gemeenschap roept de overheid op om hun zorgen serieus te nemen en actie te ondernemen om hun rechten en leefomgeving te beschermen.
