Jennifer Simons, voorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP), heeft gereageerd op speculaties over ontevredenheid rondom de samenstelling van de kandidatenlijst van haar partij.
De definitieve kandidatenlijsten moeten uiterlijk 25 maart worden ingediend bij het Centraal Hoofdstembureau (CHS). In het programma Vraag & Antwoord van de NDP benadrukte Simons dat werken voor het land niet per se betekent dat iemand een zetel in De Nationale Assemblée (DNA) moet bemachtigen.
“Er zijn zoveel manieren waarop je kan werken. Sommige mensen zijn zeer geschikt om in De Nationale Assemblée te komen. Andere mensen hebben andere krachten en andere talenten, en daar zullen we ook rekening mee houden. Maar djugu djugu is er altijd rondom de lijst, en dat zal er deze keer ook wel zijn, maar we zullen eruit komen”, aldus Simons. Ze geeft aan dat het samenstellen van de kandidatenlijst voor elke partij een intensief proces is, vooral omdat er slechts 51 zetels beschikbaar zijn terwijl er honderden belangstellenden zijn.
Binnen de NDP wordt volgens Simons op een specifieke manier naar de lijst gekeken, waarbij vooral het multi-etnische karakter van de partij wordt meegenomen. “Iedereen moet zichzelf zoveel mogelijk herkennen. Dus dat is alvast een zaak waar we rekening mee houden. Verder willen we ook, zeker in DNA, maar ook voor de mensen die misschien daarna iets anders gaan doen, ervaren mensen hebben. Maar we willen ook nieuwe mensen hebben, jonge mensen en oudere mensen. We willen mannen en vrouwen”, verduidelijkt ze.
Omdat de NDP in alle districten zetels heeft behaald, is de partij voornemens om in elk district minimaal één verkiesbare plaats te reserveren. Simons erkent dat er persoonlijke ambities en voorkeuren zijn, maar benadrukt dat de lijst strategisch wordt samengesteld op basis van grondige analyses. “Wij hebben een idee over het aantal verkiesbare plaatsen, dat is gebaseerd op informatie die we verzamelen. En we weten dat we dus binnen die, laten we zeggen, twintig plaatsen, ook de districten moeten accommoderen.”
Hoewel de partij hoopt op een uitbreiding van het aantal verkiesbare plaatsen, blijft de huidige inschatting leidend. Simons erkent dat het in Suriname gebruikelijk is om bepaalde personen op de kandidatenlijst te zetten, ook als ze een andere functie ambiëren. “En het is eigenlijk geen slechte gewoonte. Maar mocht je een regering vormen, dan zullen een paar van die mensen natuurlijk andere dingen gaan doen in het bestuurlijke. We hebben een paar die hele speciale wensen hebben wat betreft de lijst, en dat zal niet altijd ingevuld kunnen worden. Dus we praten met de mensen.”
