Ook voor het jaar 2024 is het vanuit de eerste burger tijd om beloftes te doen en verwachtingen te scheppen bij de samenleving. Het Surinaamse staatshoofd belooft voor de zoveelste maal met zijn regeerbeleid de noden van de samenleving te zullen lichten. De realisatie daarvan komt als geroepen, indien het de regering lukt datgene te verwezenlijken. De nood is ontzettend hoog bij delen van de samenleving, die al geruime tijd als een COVID-patiënt aan de beademing gehouden worden. Velen beginnen een nieuw jaar met weinig positieve vooruitzichten of weinig tot geen hoop op vooruitgang.
Aan het volk is in 2020 redding beloofd binnen drie maanden. De massa in Suriname ervaart sindsdien in plaats van economische verbetering juist verdere verarming. De president leidt Suriname door een tunnel waar hij steeds in een illusie leeft dat er zicht is op licht. Kennelijk heeft deze politieke leider zich steeds weer vergist. De totale middenklasse en lagere inkomensklassen zijn nog steeds in die tunnel vermist. Hun zoektocht naar het licht lijkt een eindeloos. Al voor het midden van elke maand is hun volledig salaris, dat haast niks waard is, spoorloos. Velen raken hierdoor moedeloos door de steeds om zich heen vergrijpende armoede en de toenemende criminaliteit. Heel veel ouders raken hopeloos. Optimaal eten op tafel leggen voor het gezin is een prioriteit, maar heden ten dage voor sommigen geen haalbaarheid.
Over een sociaal vangnet of programma praat de regering al geruime tijd. Nu het nieuwe jaar is aangebroken stelt het staatshoofd dat wij de vruchten zullen plukken van alle gebrachte offers en gepleegde inspanningen. Het zal iedere Surinamer ten goede komen als hij in 2024 er eindelijk in slaagt om die beloofde redding van 3 maanden te verwezenlijken. Eerlijkheid gebiedt ons om aan te geven dat het de afgelopen vier weken waarneembaar was dat die ‘valuta hangmat’ ietwat lager schommelde. Bij de cambio’s is met name de USD-koers zelfs gedaald naar 36.30, echter zijn de prijzen van goederen ongewijzigd. Kennelijk vanwege de hogere koersen bij de banken. Met geringe optimisme gebaseerd op realiteit en ervaring met het regeerbeleid is verlichting binnen het komend jaar moeilijk haalbaar. Dat zo pas kunnen als er een ommekeer komt in het A-sociaal beleid.
Het wordt tijd dat in 2024 het licht gaat schijnen bij de overheid. Dat zij gaat beseffen dat werknemers haast niks hebben aan een koopkrachtversterking, die het salaris niet eens brengen op een derde van marktconformiteit. Tja, het is alleen maar om van te walgen wanneer een regeringsleider zo trots is om te zeggen dat werkers in december 4200 SRD in plaats van 2500 SRD aan koopkrachtversterking hebben gekregen. 1700 SRD, de tegenwaarde van ongeveer 50€, besteedt een gezin van 4 binnen 1 dag tijdens hun kerstdiner bij Chi Min. Het trieste van de zaak is dat de koopkrachtversterking niet is geïncorporeerd in het loon, wat maakt dat werkers er geen pensioen op bouwen. Hetgeen betekent dat de overheid ook anytime kan stoppen met de uitbetaling van deze koopkrachtversterking.
Surinamers van hieruit wens ik u een 2024 toe, dat in alle opzichten aangenamer zal zijn voor u allen. Aan de jongeren: gaat u op zoek naar betere mogelijkheden, ook al moet u buiten de grenzen. Die keus is niet onbegrijpelijk, want in Europa of Noord-Amerika heb je na een week werken al minimaal het salaris van een departementsdirecteur in je zak. Aan hen die in Suriname blijven of niet weg kunnen; het jaar 2024 is aan u gegeven om wijsheid en moed te vergaren om in 2025 af te rekenen met leiders die onze natie massaal misleiden. Dit ongeacht huidskleur, ras, politieke kleur/ voorkeur, geloofsovertuiging, etc… De enige kleur/ voorkeur die ons massaal vooruitgang zal is Suriname!
