De droom voor deelname aan het wereldkampioenschap voetbal 2026 is woensdagavond in een bomvol Franklin Essed Stadion positief begonnen.
Het nationale mannenteam versloeg Saint Vincent and the Grenadines voor het enthousiaste thuispubliek met ruim 4-1. De score had gezien de gecreëerde kansen veel hoger kunnen liggen indien de Natio-spelers koelbloediger met de kansen waren omgesprongen.
Suriname had zoals verwacht het beste deel van het spel in handen, maar had nogal moeite met de tactiek van de tegenstander aan het begin. De eilanders kozen ervoor zich diep op eigen helft te nestelen en de ruimte zo compact mogelijk te houden. Hun doelstelling was bij balverovering zo snel mogelijk op de counter toe te slaan. Later in de eerste helft werd er zelfs druk naar voren uitgeoefend om de opbouw bij Natio van achteruit weg te nemen.
Laatstgenoemde strategie wierp vruchten af toen een fout bij Suriname in de 31e minuut werd geforceerd. Sheraldo Becker was mee komen verdedigen en speelde de bal dwars voor eigen doel. Echter kwam geen enkele landgenoot in balbezit, maar wel Oalex Anderson. De spelmaker bij de bezoekers plaatste eerst doelman Vaessen op het verkeerde been en scoorde 1-0. Geen mooie start.
Natio herpakte zich hierna goed. Becker kon zijn fout dankzij een toegekende strafschop in de 39e minuut herstellen. De aanvaller scoorde koelbloedig de penalty; 1-1. Jeredy Hilterman kopte in blessuretijd Suriname naar een 2-1 voorsprong bij rust. Dit doelpunt kwam na een goed opgebouwde aanval, waarna debutant Immanuel Pherai een perfecte voorzet gaf aan Hilterman.
Suriname nam het spel na de pauze totaal over. Binnen enkele seconden na de start vergrootte Justin Lonwijk de stand naar 3-1. Het was een typische Lonwijk-goal, die vaak vanuit het middenveld goed doorloopt en intikt. Debutant Gyrano Kerk verrichtte goed voorwerk over rechts en bediende de doelpuntenmaker op maat met een strakke voorzet.
De ingevallen Jaden Montnor bepaalde de eindscore in de 70e minuut op 4-1. Twee minuten later miste Becker de kans van zijn leven. De aanvaller zag kans om voor open doel tegen de deklat te schieten. Natio controleerde en speelde hierna rustig uit met het oog op het treffen tegen Anguilla op zaterdag 8 juni.
Het was duidelijk dat heel wat Natio-spelers enige moeite hadden met het veld. Dit werd na afloop ook bevestigd door onder andere bondscoach Stanley Menzo, Pherai en doelman Etienne Vaessen. Naar verluidt zijn de diaspora-internationals niet gewend om op kunstgras te spelen. De manier waarop de bal rolt en stuit was hierdoor een uitdaging.
Geen Burnet
Opvallend genoeg speelde Vaessen niet met de naam van zijn opa (Burnet) op zijn shirt zoals beloofd. Naar zeggen van de sluitpost was dit buiten zijn schuld om. Bij het aanvragen van het paspoort is logischerwijs gewerkt met zijn huidige naam “en dus moest ik met Vaessen spelen. Vind ik wel jammer want ik had graag mijn opa willen eren”, zei hij na afloop ietwat teleurgesteld. Hij hoopt dat er misschien alsnog een verandering aan gebracht kan worden. “Ik wil het graag voor mijn opa doen.”
De doelman erkende dat hij aan het veld moet wennen, aangezien in Nederland op natuurgras wordt gespeeld. “Het zijn heel andere omstandigheden waarbij die bal opeens blijft hangen.” Vaessen beschouwde het geheel als een leerles, maar was overall blij met de overwinning en dat hij het team met enkele reddingen kon helpen. De doelverdediger bezorgde het thuisfront enkele zenuwslopende momenten tijdens de opbouw. Hij erkende deze situaties en gaf aan op bepaalde momenten minder risico’s te moeten nemen.
Montnor die zijn eerste doelpunt voor Suriname scoorde, hield een heel goed gevoel over. Hij vond het publiek fantastisch. Naar zeggen van de aanvaller gaf het thuispubliek de spelersgroep energie. De aanvaller benadrukte echter dat er iets meer scherpte en geduld aan de dag gelegd moet worden bij het creëren van doelrijpe kansen.
