Suriname staat op 5 juni, samen met de internationale gemeenschap, stil bij de Internationale Dag voor de strijd tegen IUU-visserij. IUU staat voor Illegal, Unreported and Unregulated fishing. In het Nederlands wordt gesproken van illegale, ongemelde en ongereguleerde visserij, ook wel IOO-visserij genoemd.
Volgens het Directoraat Visserij van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij vormt deze vorm van visserij een directe bedreiging voor de mariene rijkdom, de voedselzekerheid en de toekomst van de Surinaamse visserijsector.
Bij IUU-visserij gaat het om activiteiten waarbij regels en vergunningsvoorwaarden worden overtreden. Dat kan onder meer gaan om vissen zonder geldige vergunning, vissen in verboden gebieden, het vangen van beschermde of niet-aangewezen soorten, het gebruik van niet-toegestane vistuigen of het onjuist rapporteren van vangsten.
Grote gevolgen voor sector en natuur
De gevolgen van illegale visserij zijn volgens het Directoraat Visserij ingrijpend. Wanneer vangstregels worden genegeerd, raken visbestanden uitgeput en krijgen zij onvoldoende kans om zich te herstellen. Dat brengt niet alleen de natuur in gevaar, maar ook de toekomst van vissers die zich wel aan de regels houden.
Ook ontstaat er een oneerlijk speelveld binnen de sector. Legitieme vissers die investeren in verantwoorde en duurzame praktijken worden benadeeld door partijen die zich niet houden aan wet- en regelgeving.
Daarnaast kan illegale visserij leiden tot schade aan de zeebodem, onnodige bijvangst en aantasting van de biodiversiteit in Surinaamse wateren. Volgens het directoraat is de aanpak van IUU-visserij daarom niet alleen een kwestie van handhaving, maar ook van bescherming van de blauwe economie.
Toezicht op zee en vergunningenbeleid
Het Directoraat Visserij geeft aan actief te werken aan toezicht en controle op de Surinaamse wateren. Een belangrijk onderdeel daarvan is de zone-indeling voor verschillende visserijcategorieën. Daarmee worden onder meer de artisanale en industriële visserij van elkaar gescheiden.
Ook binnen de industriële visserij zijn er specifieke werkgebieden voor verschillende subcategorieën. Hiermee moet onderlinge hinder worden voorkomen en moeten beschermde gebieden, waaronder de 10-fathom zone, worden ontzien.
Daarnaast vormt het vergunningenbeleid een belangrijke basis voor een gereguleerde visserijsector. Visserij is alleen toegestaan met een geldige vergunning en binnen de daarvoor vastgestelde voorwaarden.
Verder wordt gebruikgemaakt van het Vessel Monitoring System, beter bekend als VMS. Met dit systeem kan op afstand toezicht worden gehouden op de locatie en activiteiten van vissersvaartuigen. Hierdoor kunnen verdachte of illegale praktijken sneller worden opgespoord.
Samenwerking met regionale en internationale partners
Volgens het Directoraat Visserij kan geen enkel land de strijd tegen illegale visserij alleen voeren. Daarom werkt Suriname samen met regionale en internationale partners.
Binnen de regio gebeurt dat onder meer via het Caribbean Regional Fisheries Mechanism, CRFM. Via dit mechanisme wordt met Caribische landen samengewerkt aan duurzaam visserijbeheer en gezamenlijke maatregelen tegen illegale praktijken.
Internationaal werkt Suriname ook samen binnen verbanden zoals de International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, ICCAT. Die organisatie richt zich op het behoud van belangrijke vissoorten in de Atlantische Oceaan. Daarnaast blijft Suriname zich inzetten voor internationale standaarden, waaronder de afspraken binnen het Port State Measures Agreement, PSMA.
Strijd blijft actueel
Volgens het Directoraat Visserij is de strijd tegen IUU-visserij in 2026 actueler dan ooit. Terwijl wereldwijd wordt gewerkt aan nieuwe systemen voor vangstcertificering, proberen malafide actoren toezicht te ontwijken.
Suriname benadrukt daarom het belang van voortdurende monitoring, strenge controle en regionale samenwerking. De aanpak van illegale visserij moet bijdragen aan de bescherming van visbestanden, de voedselzekerheid en de toekomst van de Surinaamse vissersgemeenschap.
