Tachana Dalger houdt nare ervaring over van Hong Kong avontuur

Zowel op de 200 m sprint als de keirin wist de Surinaamse sportvrouw van het jaar 2023 niet uit de kwalificaties te geraken. Ze wist weliswaar een personal best tijd van 11.557 seconden neer te zetten tijdens kwalificatie voor de 200 m sprint. Verder wist ze in de herkansing van de keirin in tegenstelling tot de eerste ronde een veel betere beurt te maken, maar een plek in de volgende ronde zat er niet in.

Uitdagingen en obstakels

In gesprek met Keynews gaf ze prijs dat er veel meer aan de hand was. “Ik ga niet klagen, maar mijn situatie was…”, waarna een diepe zucht volgt en ze even stopt met praten. “Suriname heeft geen geld voor mij of voor sporters. Mijn budget (afkomstig uit steun Olympic Solidarity scholarship) heeft het niet toegelaten dat ik samen met de rest van de atleten in een hotel kon. Ik zat in een heel lastige situatie”, vertelt ze.

De baanwielrenster belandde naar eigen zeggen in een andere stad ver van de wedstrijdaccommodatie. “Ik ging elke dag via de metro en moest 3 tot 4 verschillende treinen pakken om daar aan te komen.” Als dat niet voldoende was moest de Surinaamse nog een eindje lopen om bij de wedstrijdlocatie aan te komen. Dit alles geschiedde met bagage en fiets. “Wij (Dalger en coach) hebben alles te voet moeten doen.” Na afloop van de wedstrijden werd dezelfde weg naar de verblijfplaats afgelegd, “want mijn budget liet het niet toe om een taxi te nemen. Ik had het geld niet daarvoor.”

Bovengenoemde omstandigheid resulteerde erin dat Dalger uitgeput bij de wedstrijdlocatie aankwam. “Mijn benen waren moe. En aangezien team Suriname niet over een masseur beschikt, heb ik hiermee moeten dealen door zelf te stretchen.”

Verblijfplaats

“De plaats waar ik bleef was een ander verhaal.” Naar zeggen van de Surinaamse is ze opgelicht. “De verblijfplaats was 1 van de goedkoopste plaatsen, die ik kon vinden. Het was op booking.com, dus nam ik aan dat het een goede plaats moet zijn. Je kunt geen oplichting op zulke professionele websites hebben”, dacht zij bij zichzelf.

Wat ze echter terugkreeg was allesbehalve mooi. “Die plaats was *the worst place.*” Ze geeft een beschrijving van het geheel. “Die kamer was letterlijk een ruimte waarin alleen een bed paste met daarin nog bad en toilet. Heel raar en heb ik voor het eerst meegemaakt. Als dat niet voldoende was hing er ook een bepaalde stank, moesten we voor onze eigen eten zogen en steeds ruim 10 minuten wachten om met een lift naar boven en beneden te verplaatsen. Er waren zoveel mensen, waardoor het soms overbelast raakt en moest je lang wachten. De voeding was ook niet naar wens en ik moest zelf informatie zien te vinden hoe wij bij de baan moesten aankomen.”

Er is geprobeerd de bonnen bij te houden, maar bij navraag werden Dalger en coach voorgehouden dat er geen factuur wordt gegeven. Het duo kreeg te horen dat ze de rekeningen op booking.com moesten krijgen, want ze mochten geen overzicht van de rekening geven. Het was een hele … ik weet niet, het leek gewoon op een apart stadje”, ergert de baanwielrenster zich.

Volgens Dalger waren zij en coach niet de enige, die door dit proces gingen. Ze merkte de shock op de gezichten van overige bezoekers aan bovengenoemde plaats dat ze deze situatie niet hadden verwacht.
Eenmaal op wedstrijdlocatie werd Dalger ook geconfronteerd met een aanpassing. “Mijn hele setting (instelling) op mijn fiets moest gewoon letterlijk een dag vóór mijn wedstrijd veranderd worden.” Tijdens de bikecheck (fietscontrole) van de Internationale Wielren Unie (UCI) werd aangegeven dat de setting van die stem (instelling van de stuurpen van de fiets) 1 cm boven de limiet was en dus moest worden veranderd. Ook het zadel moest enige wijziging ondergaan”. Naar zeggen van Dalger was tijdens haar deelname aan de Pan-Amerikaanse Spelen vorig jaar in Santiago, Chili geen sprake van voornoemd geval. “Dus ik weet niet. Gewoon veel was verkeerd gegaan.”

Progressie en vervolgtraject

Dalger benadrukt dat het financieel gedeelte een groot probleem is. “Vooral op zo een groot internationaal toernooi. Ik kan niet veel doen als ik het geld niet heb.” Haar focus tijdens de ontmoeting in Hong Kong was gericht op kwalificatie voor de volgende ronde. “Ik had natuurlijk beter willen doen, maar ja, ik zat in een vervelende situatie. Mentaal probeerde ik gefocust te blijven, maar alles was een beetje veel.”

Ondanks het avontuur niet naar wens verliep, blikt Dalger voor wat betreft haar ontwikkeling tevreden terug. “Ik was op een trainingskamp in Columbia en heb hard getraind om een goede tijd (200 m sprint kwalificatietijd) -en keirin te rijden.” Het doel tijdens de Nation Cup was een kwalificatietijd van 11.1 seconden neer te zetten op de 200 m sprint.

Naar zeggen van de baanwielrenster liep het bij de repechage (herkansing) op de keirin goed. “Maar ik ging niet als eerste over de streep om naar de volgende ronde over te gaan. Ik weet echter dat ik sterker en beter ben geworden, maar ik kan natuurlijk meer ervaring opbouwen.”

Het betrof haar eerste wedstrijd voor dit jaar. In tegenstelling tot de nare ervaringen qua verblijf vond ze de wedstrijdbaan in Hong Kong heel goed. “Dat was een goede ervaring met mooie races.” Op de vraag als haar resultaten hebben bijgedragen aan een mogelijke deelname op de Olympische Spelen later dit jaar in Parijs, Frankrijk: “ik ben daar niet zeker van. Ik betwijfel het, maar hoop dat ik het goed kan maken bij mijn volgende wedstrijden.”

Ze hoopt na de hele Hong Kong affaire de nodige rust te nemen om zich verder voor te bereiden op de Pan-Amerikaanse baanwielrenkampioenschappen (4-7 april) in Los Angeles, Verenigde Staten van Amerika en de UCI Nations Cup in Milton, Canada van 12-14 april. De Surinaamse wil zich minimaal voor de volgende ronde kwalificeren, beter rijden in de keirin en mogelijk een medaille behalen.

Dalger bevindt zich inmiddels in Los Angeles, alwaar ze gedurende 3 weken zal verblijven en trainen in aanloop naar de regionaal evenement. Na de Panam reist ze verder naar Canada en vervolgens terug naar Trinidad. Dalger woont en ontwikkelt zich als baanwielrenster op het eiland.