Een mogelijke herinvoering van Amerikaanse importtarieven bedreigt tientallen nieuwe olie- en gasprojecten wereldwijd. Energieconsultant Wood Mackenzie (WoodMac) waarschuwt voor vertragingen, zelfs in landen als Guyana waar de sector sterk groeit.
Tientallen nieuwe olie- en gasprojecten, gepland voor de komende jaren, lopen het risico op vertraging als de Verenigde Staten de invoertarieven uit het Trump-tijdperk opnieuw invoert. Dat meldt energieadviesbureau Wood Mackenzie. Volgens de analyse dreigt het investeringsklimaat in de sector wereldwijd te verslechteren, ondanks historisch lage break-evenprijzen.
Uit het wereldwijde projectvolgsysteem van WoodMac blijkt dat in 2025 minstens 28 grote upstreamprojecten wachten op een definitieve investeringsbeslissing, met nog eens 35 in de pijplijn voor 2026. De meeste van deze projecten vereisen een olieprijs van slechts US$ 42 per vat om rendabel te zijn. Toch zorgen handelsbelemmeringen, prijsvolatiliteit en kapitaalbehoud voor toenemende onzekerheid.
Wereldwijde impact, ook op LNG-markt
Simon Flowers, voorzitter en hoofdanalist bij WoodMac, stelt dat deze pauze in investeringen het reeds bestaande tekort aan toekomstige olie- en gasvoorziening kan verergeren. “Een vertraagde groei van het aanbod zal tegen het einde van het decennium voelbaar zijn”, aldus Flowers.
De terugkeer van tarieven zou niet alleen de olie-industrie treffen, maar ook bredere economische gevolgen hebben. WoodMac voorspelt dat de wereldwijde vraag naar olie in 2026 met één miljoen vaten per dag kan dalen, met als gevolg een geschatte prijsdaling van Brent crude met US$ 7 tot gemiddeld US$ 64 per vat.
De LNG-markt (liquefied natural gas) zou eveneens onder druk komen te staan, al zou een verschuiving naar Amerikaans LNG in Europa en Azië bepaalde exporteurs tijdelijk kunnen bevoordelen. Toch blijven de vooruitzichten gemengd.
Guyana en olie-exporten voorlopig veilig
Guyana, dat in het eerste kwartaal van 2024 gemiddeld 613.000 vaten per dag produceerde uit de Liza 1-, Liza 2- en Payara-velden, is volgens WoodMac op dit moment uitgesloten van directe impact. Guyanese olie- en gouduitvoer vallen niet onder de beoogde Amerikaanse tarieven. Desondanks zoekt het land de dialoog met Amerikaanse partners om de risico’s voor toekomstige projecten in te perken.
Financiële veerkracht van sector op piekniveau
Volgens Wood Mackenzie toont hun Corporate Resilience and Sustainability Index (CoRSI) aan dat grote geïntegreerde oliebedrijven en nationale maatschappijen zich in een sterke positie bevinden. Door jaren van kostenbesparingen en discipline hebben deze bedrijven een gemiddelde break-evenprijs van US$ 62 per vat (na dividenduitkeringen) bereikt. Kleinere producenten met hoge investeringskosten blijven echter kwetsbaarder.
De consultancy verwacht dat oliebedrijven snel zullen reageren bij dalende prijzen. Aandeleninkoopprogramma’s zullen als eerste sneuvelen, gevolgd door verdere inkrimping van investeringsbudgetten. De zeven grootste oliebedrijven hebben hun uitgaven voor 2025 reeds met gemiddeld 9% verlaagd.
Strategische overnames en consolidatie
In het geval van een verdere verslechtering van de markt kan consolidatie opnieuw toenemen, vooral onder Amerikaanse, Europese en nationale oliebedrijven. Grote spelers met solide financiële reserves zullen blijven zoeken naar overnames die hun productie- en leveringszekerheid op lange termijn verstevigen.
Volgens Flowers is die langetermijnzekerheid rond productiecapaciteit “de belangrijkste motor achter strategische fusies en overnames in de sector.”
