Afgelopen week stonden de kranten er bol van, de rechtszaak van de twee heren. De uitspraak in deze zaak was in het nadeel van hen. Het was een bittere pil voor ze. Zo bitter als sopropo! Bittere dingen zijn wel gezond. En ze maken ons sterk! Toch is het verdomde vervelend wanneer twee mensen al decennialang een relatie met elkaar hebben, maar niet de daarbij behorende rechten mogen genieten. Dat is antroewabitter zelfs!
De berichtgeving in de media was ook om bitter van te worden. Het leek wel alsof het ging om een verbod op het homohuwelijk. Daar ging het helemaal niet om. Deze specifieke casus had te maken met wat ik eerder aangaf. Het registreren bij CBB en daarmee kunnen genieten van dezelfde rechten als heteroseksuele koppels. Nu is dit een apart geval en ik weet er niet veel van af. Wat ik wel weet, is dat er meerdere koppels van hetzelfde geslacht zijn, die ook in het buitenland zijn getrouwd en zich wel hebben kunnen registreren bij ons meest efficiënte overheidsorgaan. Zou daar sprake zijn van willekeur of selectieve toepassing van wet en recht?
Andere koppels van hetzelfde geslacht hebben het recht in eigen hand genomen en zelf zaken vastgelegd bij een notaris. Voor veel geld want notarissen zijn niet de goedkoopste. Het zorgt er wel voor dat same seks koppels zo hun erfenis veilig kunnen stellen. Het kan nu namelijk gewoon zo zijn dat Ronny en Chander samen iets hebben opgebouwd. Wanneer een van de twee komt te overlijden, kan het zo zijn dat de weduwnaar al het opgebouwde aan zijn neus voorbij ziet gaan. De resultaten van het harde werk kunnen dan in handen van familieleden komen. Zelfs als deze al die tijd fel tegen de relatie van Ronny en Chander zijn geweest, hebben zij bij overlijden, volgens de wet, meer recht op de nalatenschap. Dat is best erg.
Een ander ding is bijvoorbeeld het recht op de pensioenuitkering of het meeverzekeren van iemand. Allemaal zaken die niet automatisch kunnen wanneer iemand een partner van hetzelfde geslacht heeft. Dit soort dingen zouden makkelijk opgelost kunnen worden. Bijvoorbeeld door bij nieuwe wetten niet te specificeren dat een partner van het tegengestelde geslacht moet zijn. Dat is stom. Het zou bijvoorbeeld ook eigenlijk moeten kunnen dat iemand een neef of nicht helpt door die te verzekeren. Beperk het tot een aantal personen in plaats van te specificeren wie dan die personen mogen zijn. Die verzekering is niet gratis en zolang er betaald wordt, mag er geen vuiltje aan de lucht zijn. Het gaat dus in het “same sex equal rights”- verhaal absoluut niet alleen om trouwen in de kerk ofzo.
Net zoals dat het altijd de lelijke mannen zijn die vinden dat ze bang moeten zijn voor homo’s, zijn het ook de organisaties waar de gemeenschap het minst mee bezig is die het hardst schreeuwen dat ze ertegen zijn. Wat die lelijke mannen betreft, is het zo dat het op voorhand schreeuwen om iets aangeeft dat het heeft zitten broeien in het hoofd. We zeggen niet voor niets dat waar het hart vol van zit, de mond van overstroomt. Dus al die mannetjes die hard lopen te schreeuwen over hoe homofoob ze wel niet zijn, schreeuwen om iets te verbergen. Wie niet van sopropo houdt, gaat toch niet de hele dag door praten over sopropo?
