Wielrenner Jorryn Simson heeft zondag de tweede etappe van de ‘SWU/KFC road 3 in 1 march madness’ op zijn naam gebracht. Moest hij concurrent en vriend Kenrick Sahadeo een week eerder als eerste over de finish laten gaan, werden de rollen omgekeerd.

De slotetappe (onderdeel tijdrit) staat gepland voor 26 maart en belooft veel vuurwerk. Simson en Sahadeo hebben na twee etappes evenveel punten (17) in deze puntenrace.

“Ik blik positief terug”, aldus Simson desgevraagd na afloop. Volgens hem was het strijdplan iets langer in het peloton te blijven, “want ik was verkouden en had moeite met ademhalen”, legt de winnaar uit. Simson was om voorgenoemde reden ingenomen met zijn prestatie. “Ik ben tevreden, omdat ik heel hard heb gereden ondanks mijn verkoudheid. Ik was echt op mijn limiet.” Hij benadrukt dat hij voor dit soort momenten traint. “Het is dan altijd een goed gevoel als je wordt beloond voor je harde werk.”

Strategie

Gedurende de ontmoeting waagden geen van de wielrijders kansen. “De jongens wilden niet rijden en zaten alleen in iemands wiel oftewel draften.” Simson besloot opgegeven moment samen met Sahadeo, die vooraan reed een sprintpoging te ondernemen. De leiders in het algemeen klassement kennen elkaar heel goed en werkten samen. “Wij zijn de sterkste wielrenners en ik wist dus dat de groep ons niet meer zou pakken.” Enige poos later werden een paar tegenstanders van de kopgroep gelapt en was het gat met de overige renners heel groot geworden.

Simson meent dat hij en Sahadeo momenteel het hardst trainen van alle wielrenners. “Daarom zijn wij ook de beste. Ik ga er dus vanuit dat wij dit seizoen vaker tegen elkaar zullen strijden”, zegt hij vol zelfvertrouwen.
De slotetappe wordt een wedstrijd tegen de klok “en gaat zeker bepalen wie de sterkste renner is. Ik kijk ernaar uit om mezelf te bewijzen.” Simson is zich echter ervan bewust dat rivaal Sahadeo heel sterk is in de tijdrit. “Dat heeft hij bewezen in de eerste wedstrijd van het seizoen. Ik eindigde toen als derde met een tijdsverschil van 25 seconden.” Een resultaat waar de tweede etappe winnaar niet blij mee was, “omdat ik weet dat het beter kon.” Naar zeggen van hem had hij toen geen goede opwarming en was zijn fiets niet goed afgesteld. “Ik heb nu twee weken de tijd om alleen te focussen op tijdrijden en mijn positie op de fiets zo aerodynamisch mogelijk te maken.” Het wielrentalent gelooft dat hij zijn tijd zal verbeteren.

Simson zei tot slot de schepper zeer dankbaar te zijn, maar ook zijn vereniging (team Spaak) en sponsor (The Arcton Group NV “voor de begeleiding en ondersteuning van mijn triatlon carrière.”

Redelijke opkomst

Wielren Unie voorzitter Earl van Wilgen was ingenomen met de afwerking van de tweede etappe, die naar zijn zeggen vrij vlot ging. “Het meeste werk was vooraf gedaan.” De opkomst van de wielrenners vond hij redelijk. Met name onder de jeugdigen was het enthousiasme groot.
Van Wilgen is echter nog lang niet content. “Er moeten meer renners aan de start komen. Ik zal zelf dit jaar ook aan de start verschijnen om 1 renner meer erbij te zetten”, grapt de voorman. De SWU-baas benadrukt verder het belang van meer hulp van vrijwilligers om het werk te dragen.
De race werd op het parcours van de Elisabeth hof afgewerkt.