Er zijn geen onopgeloste mysteries en onbeantwoorde vragen meer over. Voor de spelersgroep van Natio is het doel uiterst simpel en ongetwijfeld in alle opzichten duidelijk: we zijn mentaal sterker en voetballend beter dan Guatemala dus moeten we de rechtstreekse ticket, die leidt naar het WK van volgend jaar, zonder schroom of schaamte opeisen voor onszelf, land en volk.
Met nog 24 uur te gaan naar de allesbeslissende uitwedstrijd tegen Guatemala, houdt heel Suriname de adem in. Want morgen, 18 november 2025, kan een van de mooiste dagen worden in de geschiedenis van ons land.
Er worden op verschillende plekken in het land en vooral in Paramaribo voorzieningen getroffen voor fans om dinsdagavond op grote schermen, met elkaar en bij elkaar de extreem belangrijke WK-kwalificatie ontmoeting tegen Guatemala te kunnen volgen. Natuurlijk in de hoop dat, ergens kort voor middernacht, een gigantisch volksfeest kan losbarsten omdat Suriname zich voor het eerst heeft geplaatst voor een FIFA wereldkampioenschap.
Ook voor de spelers van Suriname, de strijders die de klus moeten klaren, zijn het tijden die ze nooit eerder meemaakten. Nu gaan vooral mentale kracht en het lef om groot te dromen en echt te geloven, een bepalende rol spelen. Twijfels hoeven de spelers en de groep niet meer te hebben.
De resultaten en het spelbeeld uit de vorige vijf ontmoetingen spreken duidelijke taal: we behoren te zijn op de plek waar we nu staan. We zijn sterker, beter en hebben meer kwaliteit dan de tegenstander die we morgen tegenover ons krijgen. We kunnen ze in eigen huis verslaan.
Kleine voorsprong
De situatie is een beetje raar. We spelen in en tegen Guatemala, maar de echte tegenstander is 1500 kilometer verwijderd van waar Natio zich dinsdagavond gaat bevinden. Panama wil het enige beschikbare rechtstreekse ticket in Groep-A net zo graag als wij en die gaan in eigen huis, tegen El Salvador, proberen die voor zichzelf te veroveren.
Maar Suriname is in het voordeel. Het heeft hetzelfde aantal wedstrijdpunten als Panama, negen, maar heeft wel drie doelpunten voorsprong in het doelsaldo. Omdat de verwachting is dat Panama zijn thuiswedstrijd tegen El Salvador gaat winnen, moet Suriname om het grote doel te halen, Guatemala verslaan en minimaal de doelpuntenproductie van Panama evenaren. Als dat gebeurt, is de buit binnen.
Indien het niet lukt, betekent het nog geen uitschakeling. Twee van de drie landen die als tweede eindigen in hun groep, doen volgend jaar namens de Concacaf mee aan de inter-confederatie playoffs. Daarbij zullen acht landen van de verschillende confederaties van de FIFA strijden voor twee plaatsen op het WK. Maar Suriname hoeft niet die lange, zware route te nemen, als het dinsdagavond de klus klaart. Wij kunnen en moeten daarom ook zelf bepalen dat Panama en niet wij naar de playoffs gaan.
Gebroken tegenstanders
Zowel Natio als de selectie van Panama nemen het op tegen landen, die reeds uitgeschakeld zijn en die dus alleen nog voor de eer spelen. Maar teams die niets meer te winnen of te verliezen hebben, hebben vaker bewezen te kunnen zijn lastige tegenstanders. Suriname moet daarom uitgaan van zijn eigen kracht en potentie. Die zijn in voldoende mate aanwezig.
Suriname speelde in de kwalificatiereeks van zes, tot nu toe twee uitwedstrijden en oogstte daarbij goed: een 1-2 overwinning op El Salvador en een 1-1 gelijkspel tegen Panama, dat op een paar seconden na ook een uitoverwinning had kunnen zijn.
In de thuisontmoeting tegen Guatemala, in oktober, werd het een (onnodig) 1-1 gelijkspel, na een duel waarin veel tegenzat. Een minischandaal rond een van de spelers, in aanloop naar het duel, een schandalig verkeerd basiselftal, samengesteld door hoofdcoach Stanley Menzo en een tegendoelpunt, ingeleid door raar en onnodig geklungel van een eigen speler.
En ondanks dat alles was Suriname thuis tegen Guatemala de gevaarlijkere ploeg, had veel meer balbezit en creëerde de meeste en beste kansen.
Daar komt nu nog bij dat Guatemala ook al uitgeschakeld is en dus niets meer te winnen heeft. Donderdag maakte Panama met een 2-3 overwinning een eind aan de WK 2026 dromen van de fans en spelers van Guatemala.
Op papier zou dat moeten betekenen dat Suriname een makkelijke tegenstander krijgt. Tenminste, de spelers van Guatemala hebben geen concrete sportieve motivatie meer, terwijl Suriname dat nog in overvloed heeft.
Hooguit kan het bij Guatemala nog gaan om het verdedigen van de trots van hun land en team. Hoewel dat de tegenstander van Suriname ook in voldoende mate zou kunnen motiveren, is het aan de spelers van Natio gelegen om dat element, als het een rol zou kunnen spelen, zo vroeg als mogelijk te neutraliseren of te verstikken. Met een vroeg doelpunt, bijvoorbeeld en door het genadeloos afjagen en belagen van elke speler van de tegenstander, wanneer die balbezit heeft.
Grijpen, veroveren
Maar hoe dan ook, bij Natio moeten ze vanaf het eerste fluitsignaal hun tegenstander de boodschap geven dat zij op geen enkele manier zullen kunnen voorkomen dat wij gaan winnen, op de eerste plaats zullen eindigen in Groep-A en ons plaatsen voor het WK.
Dat het voor ons een uitduel is, mag daarbij geen halve moer uitmaken. Elke pass, elke aanname en dribbel, elke actie, duel en tackle moet vergezeld worden van die boodschap. We moeten de tegenstander zo snel als mogelijk mentaal verstikken en het spel overnemen.
De prijs die lonkt, zal ons niet gegeven worden. We moeten het nemen, brutaal pakken, ongegeneerd en schaamteloos veroveren. De waarschuwing is ook helder: als wij het niet pakken, gaat de prijs naar Panama. En dat mogen wij, nu wij in deze riante positie verkeren, niet laten gebeuren.
Het heeft lang genoeg geduurd, wij hebben lang genoeg gedroomd. Nadat Suriname decennia lang grote talenten leverde aan Oranje, is het nu onze tijd om zelf te staan op een WK en onze vlag te laten wapperen op het grootste toernooi, van de grootste sport van de wereld. Nu is meer dan ooit het geschikte moment om onze terechte plaats in de (voetbal-)wereld op te eisen.
Slechts een wedstrijd, nog maar negentig minuten zijn wij verwijderd van een historisch resultaat dat voor meer dan alleen sportief succes zal zorgen in ons geliefd Suriname. Elke speler van Natio moet bereid zijn tot het uiterste te gaan, desnoods tien extra kilometers te lopen en het vuilste, denkbare voetbalwerk te doen, om aan het einde te kunnen staan met de grote beloning.
Het zal de bevestiging zijn dat ook het piepkleine Suriname telt in deze wereld en dat wij meer zijn dan slecht een ex-kolonie van Nederland. Zo een resultaat gaat een vlam doen ontbranden, die onze jongeren het lef zal geven om groot te dromen en nog groter te verwachten. Het kan de ongekend grote, smakelijk ogende, glanzende kers worden, bovenop de taart van 50 jaar Srefidensi.
En gaat een meer dan terechte aanleiding zijn voor een historisch volksfeest. Eentje zoals niemand in ons land en geen enkel persoon in de selectie van Suriname ooit meemaakte, of zal kunnen vergeten.
