Bescheidenheid en respect voor de tegenstander, zijn vuistregels in het voetbal. Maar met de eerste van twee megabelangrijke kwalificatiewedstrijden voor de deur, is het nu misschien wel de hoogste tijd voor de pers, fans en spelers van Natio om de actuele verhoudingen te benoemen en een boodschap af te geven aan de regio en de volgende tegenstander.

De belangen zijn reeds lang en breed duidelijk. Natio is nog twee goede resultaten verwijderd van een eerste plaatsing ooit voor een FIFA wereldkampioenschap. Donderdag is de eerste klus, thuis in het dr. ir. Franklin Essed Stadion tegen El Salvador, en niets minder dan een overwinning – het liefst een hele ruime – telt.

Als we er nou netjes over willen doen of niet, deze specifieke ontmoeting tegen El Salvador is extra beladen. Dat is natuurlijk het directe gevolg van wat er gebeurde in september, in het Cuscatlánstadion in San Salvador.

Luid boegeroep tijdens het afspelen van het Opo Kondreman, een lawine van ongegeneerde, racistische aanvallen en intimidatie vanuit het publiek, vijandigheid op het veld van sommige van de spelers van El Salvador en na afloop het belagen van op de spelersbus van Natio.

Die gasten hebben niet ingehouden; ze gingen voluit, grof, gelijkbenig het duel in. Maar Suriname won uiteindelijk wel met 1-2. Dat vooral pijn deed bij de tegenstander.

Netjes blijven

Fans van Natio zijn de afgelopen weken opgeroepen om het op hun beurt donderdag netjes te houden, wanneer Suriname de gastheer is van El Salvador. Die oproep van de Surinaamse Voetbal Bond, aan fans die in het Essedstadion aanwezig zullen zijn, is begrijpelijk.

De voetbalbond van El Salvador werd door de FIFA gestraft met een geldboete en kreeg een stevige tik op de vingers, voor met name de racistische aanvallen. De Surinaamse Voetbal Bond wil natuurlijk voorkomen dat Surinaamse fans op dezelfde manier in de fout gaan en dat de SVB daardoor ook tegen een straf aanloopt.

Maar wat Natio overkwam in El Salvador moet aan de andere kant voor spelers, fans, maar ook de SVB een teken en een les zijn: (interland-)voetbal is oorlog. Het is niet anders en die strijd wordt op, maar ook naast het veld gevoerd. Daarom moet het donderdag gaan over iets meer dan voetbal.

Het is nu de hoogste tijd voor fans om een deel van de bescheidenheid en vooral misplaatste gastvrijheid van zich af te gooien. Bijvoorbeeld, voorheen is het vaker voorgekomen dat bij interlands DJ’s in het Essedstadion, voor de wedstrijd en tijdens de warming-up van beide teams, altijd ook muziek afspeelden uit het land van de tegenstander.

Dat soort uitingen van gastvrijheid zijn, als het gaat om interlandvoetbal, misplaatst en moeten nu voorgoed geschrapt en misschien zelfs doodverklaard worden. Alleen Surinaamse muziek, in onze taal voor onze fans en spelers, moet te horen zijn in het stadion, voor, tijdens en na interlands. Want mentale oorlogvoering is nou een onlosmakelijk onderdeel van interlandvoetbal, vooral als het betreft WK-kwalificatie

Omstandigheden en krachtsverhouding

De spelers van Natio behoren donderdag zakelijk en nuchter het duel in te gaan en uit hun hoofd te zetten wat in september gebeurde in El Salvador. Ondanks de hel die zij doormaakten, wordt van ze verwacht dat ze niet op basis van die negatieve ervaring en eventuele gevoelens van wraak aan de aftrap beginnen tegen El Salvador.

Maar voetballers zijn in de eerste plaats mensen. En of ze het openlijk zullen zeggen of niet, bij de selectie van Suriname zullen ze er ongetwijfeld verschrikkelijk op gebrand zijn om in niet mis te verstane taal te reageren op de vreselijke ervaringen van september.

Het eerste deel van het antwoord is in feite al gegeven: ondanks de hel die de selectie tijdens het duel van in september over zich kreeg, werd El Salvador op eigen bodem, in eigen huis, voor de ogen van 40.000 vijandige en deels onbehoorlijke fans met 1-2 verslagen.

Nu is het tijd voor de vervolgreactie, en de omstandigheden en krachtsverhoudingen spreken luid in het voordeel van Natio.

De omstandigheden zijn meer dan gunstig. Natio gaat aan kop in Groep-A, heeft dus de beste papieren om zich rechtstreeks te plaatsen voor het WK, terwijl El Salvador min of meer reeds uitgeschakeld is. Suriname speelt thuis, voor eigen publiek, El Salvador bevindt zich op vreemde bodem, nota bene op het terrein van het team dat zijn fans zo vreselijk bejegende in september.

El Salvador had zich geen slechtere omstandigheden kunnen wensen. Maar ook als het gaat om de recente krachtsverhoudingen is Suriname duidelijk in het voordeel.

We speelden in totaal al elfmaal tegen El Salvador. Overall staat: achtmaal winst voor El Salvador, twee overwinningen voor Suriname en eenmaal eindigde het gelijk. Maar in deze moet uitgegaan worden van de recente resultaten.

Dit jaar speelde Natio tweemaal tegen El Salvador, beide keren uit in San Salvador. In juni eindigde het 1-1 gelijk. Suriname begon aan dat duel met een basisteam dat voornamelijk bestond uit reservespelers. Natio was toen reeds verzekerd van een plek in de derde ronde WK-kwalificatie en het bereidde zich voor op deelname aan de Gold Cup, die een paar dagen later zou beginnen.

El Salvador trad wel aan met zijn sterkste selectie. Desondanks domineerde Suriname grote delen van die wedstrijd en scoorde ook eerst, via Justin Lonwijk. El Salvador maakte gelijk op een moment dat Suriname, vanwege een blessure, even met tien spelers op het veld stond. In dat duel werd al duidelijk dat Suriname kwalitatief meer in huis heeft dat El Salvador.

Dat krachtsverschil werd onderstreept in september, in het veelbesproken duel dat Natio knap won met 1-2. Het doelpunt van El Salvador in die wedstrijd kwam via een autogoal van Natio-verdediger Anfernee Dijksteel. Suriname was eigenlijk van begin tot eind de baas in dat duel. De enige hachelijke periode voor Natio kwam direct na een aantal wissels gepleegd door coach Stanley Menzo, in een fase dat Suriname domineerde en met 0-1 voorstond.

In die fase viel ook de autogoal, waarmee El Salvador op gelijke hoogte kwam. Maar zeven minuten na die ongelukkige tegentreffer, pakte Suriname de voorsprong weer en daarmee ook de zege, via een knappe aanval die door Dhoraso Klas met een geplaatst schot werd afgerond.

Op basis van de twee meest recente duels heeft Natio heeft geen enkele reden om bang te zijn voor El Salvador. Sterker nog de Surinaamse ploeg heeft alle aanleiding zichzelf te zien als favoriet en vol te gaan voor een klinkende zege.

Niet alleen omdat het kan of omdat het voldoening zou schenken, maar vooral ook omdat het doelpuntensaldo een rol zou kunnen spelen, op weg naar de laatste wedstrijd, op 18 november uit tegen Guatemala. Natio is het dus verplicht aan zijn doelstelling – plaatsing voor WK 2026 – om hard en ongenadig te zijn.

Donderdag is het zaak voor Suriname om de tegenstander zo snel als mogelijk en zonder pardon in een verstikkende wurggreep te krijgen en overtuigend en met een zo groot mogelijk doelpuntenverschil van het veld te vegen. Met zo een vertoning kan Suriname in de eerste plaats een hoop zelfvertrouwen bijtanken, richting de laatste groepswedstrijd, volgende week dinsdag.

Maar een overtuigende zege donderdag, moet vooral ook werken als een boodschap naar de volgende tegenstander, Guatemala en zijn fans: het enige beschikbare, rechtstreekse WK-ticket in Groep-A, is van ons, van Suriname.

En niemand pakt het ons af.