Met zijn 46 jaar staatkundige onafhankelijkheid heeft Suriname volgens enkele aanwezigen op het plein, nog geen status van volwassenheid verdiend.
“We hebben nog een lange weg te gaan, voordat we onszelf volwassen kunnen noemen”, luidt Elizabeth haar mening over 46 jaar onafhankelijkheid. Volwassenheid zal pas te merken zijn als we op financieel vlak beter zaken op orde hebben, merkt Elizabeth op. “Ik kan slechts mijn mening geven, maar de president moet dit echt aanpakken.”
Niks gebracht
Volgens Radjender heeft 46 jaar onafhankelijkheid niks gebracht voor Suriname. Hij is van mening dat Suriname veel verder had moeten zijn. “Als ik nu een dollar moet kopen moet ik SRD 21 neertellen, hoeveel mensen verdienen dat in een uur in Suriname. Bitter weinig”, is de scherpe reactie van Radjender. Als we nog een kolonie waren, was er misschien nog hoop voor Suriname. “Misschien als we nog een kolonie waren, waren we veel verder”, merkt hij op.
Ontwikkelingshulp
Ondanks dat Suriname ontwikkelingsgelden heeft ontvangen is er naar zijn zeggen niet veel gedaan. “Hoe lang gaan we nog ontwikkelingshulp kunnen krijgen? Een dag gaat die kraan dicht en wat dan?” is de vraag die hem bezighoudt. Suriname zou volgens hem echt moeten werken aan productie om zelf uit de financiële put te kunnen kruipen. Met gemengde gevoelens herdenkt hij Srefidensi. “Het is nu kijken wat er gebeurt, maar desondanks blijven we onze onafhankelijkheid vieren.”
