Wim Bakker uitte scherpe kritiek tijdens een interview met ABC Aktueel, waarin hij de huidige koers van de Nationale Partij Suriname (NPS) hekelde. Volgens Bakker steunt de NPS traditioneel op drie pijlers: de intelligentia, de middenklasse en georganiseerde arbeid. Echter, hij waarschuwt dat de partij steeds meer een verkeerde kant op beweegt, met name door haar benadering van de zogenoemde ‘mofina wan’.
Bakker maakt van zijn mening geen geheim dat deze groep mensen niet over de nodige kennis, inzicht en attitude beschikt om weloverwogen politieke keuzes te maken. Hij stelt zelfs dat deze mensen “verzorgd” moeten worden, wat suggereert dat zij zonder begeleiding niet in staat zijn om zelfstandig hun stem uit te brengen. Dit standpunt zou men kunnen beschouwen als neerbuigend en polariserend, vooral in een tijd waarin gelijkheid en democratische inclusie de boventoon zouden moeten voeren.
Daarnaast bekritiseert Bakker de interne gang van zaken binnen de NPS, waarbij hij specifiek wijst op de stemstructuur tijdens het partijcongres. Slechts elf afdelingen hebben stemrecht, wat volgens hem vernieuwing in de weg staat en een passieve achterban creëert. Hiermee doelt hij op het gebrek aan inspraak van het bredere ledenbestand, iets wat hij ziet als een symptoom van een diepere structurele zwakte binnen de partij.
Zijn oplossing? Ledenregistratie, statuutwijziging en interne verkiezingen die gebaseerd zijn op deze nieuwe ledenregistratie. Bakker lijkt te vrezen dat de partij steeds verder wordt overgenomen door externe invloeden, waarbij individuen met diepe zakken groen licht krijgen om met hun geld eigen campagnes te voeren. Hiermee plaatst hij een scherpe vinger op de zere plek: de invloed van kapitaal in een partij die ooit de belangen van de gewone man diende. Kortom, Bakker waarschuwt voor een partij die afdrijft van haar kernwaarden en haar wortels, in een poging om vernieuwing te omarmen, maar tegelijkertijd haar achterban vervreemdt.
